dostapczuk/soneta-erp-skills
1
0
Fork 0
Code Issues Pull Requests Actions Packages Projects Releases Wiki Activity
Files
d42ca3e825548248d875a1db9e677bea7bbaeaac
soneta-erp-skills/soneta-programming/references/domeny/dokument-handlowy.md
T
Marcin Wojas 27350c6676 dokument-handlowy.md
2026-06-06 12:39:14 +02:00

278 KiB
Raw Blame History

Dokument handlowy — receptury kodu biznesowego (Soneta / enova365)

Zbiór gotowych wzorców kodu dla obiektu biznesowego Soneta.Handel.DokumentHandlowy (tabela DokHandlowe, moduł HandelModule). Dokument jest częścią skilla soneta-programming. Celem jest, aby agent pisał bezbłędny kod biznesowy operujący na dokumencie handlowym — fakturach, dokumentach magazynowych, zamówieniach, ofertach i korektach — trafiający w realne pola, kolekcje i workery platformy.

Format zwarty: każdy wzorzec opisuje ogólny przypadek + tabelę wariantów, zamiast wielu wąskich pozycji. Fundamenty (sesja, transakcja, blokada optymistyczna, praca z SubTable, obsługa błędów) są opisane w safe-code.md, session-login.md oraz worker-extender.md — tutaj się do nich odwołujemy, nie powtarzamy ich.

Cały kod w tym dokumencie jest zgodny z C# 10 (target-typed new, var, wyrażenia switch, nazwane parametry bool). Snippety operują wyłącznie na publicznym kontrakcie platformy — nie ma odwołań do prywatnych klas ani kodu źródłowego aplikacji.

Spis treści

Fakty o typie (zweryfikowane skanem DLL — scan-props.csx / scan-workers.csx)

  • Klasa biznesowa: Soneta.Handel.DokumentHandlowy — GuidedRow (root), tabela Soneta.Handel.DokHandlowe („Dokumenty handlowe").
  • Jeden typ — wiele rodzajów dokumentów. Faktury (FV, FZ, PAR), dokumenty magazynowe (PZ, WZ, PW, RW, MM), zamówienia (ZO, ZD), oferty (OD, OO), korekty i inne — różni je wyłącznie Definicja (DefDokHandlowego). To definicja wyznacza kierunek magazynu, numerację, sposób liczenia VAT itd.
  • Moduł: Soneta.Handel.HandelModule, dostęp session.GetHandel(). Tabela dokumentów: Handel.DokHandlowe. Definicje: Handel.DefDokHandlowych (klucz WgSymbolu["FV"]).
  • Implementuje: IDokumentPlatny, IDokumentKsiegowalny, IDokumentKasowy, IDaneKontrahentaHost, IDokumentCRM, IKodowany, IExportImportXmlHost, IElementSlownika, IKomunikatEDIHost, IEmailElement, IProceduraVATHost, IZrodloOpisuAnalitycznego.
  • Pola: 128 bazodanowych + 388 kalkulowanych.

Kluczowe pola bazodanowe (zapisywalne)

Pole Typ Znaczenie
Definicja Soneta.Handel.DefDokHandlowego definicja dokumentu — wyznacza rodzaj/zachowanie (ustaw jako pierwszą)
Kontrahent Soneta.CRM.Kontrahent kontrahent (nabywca/dostawca) dokumentu
Odbiorca Soneta.CRM.Kontrahent odbiorca towarów (gdy inny niż kontrahent)
Magazyn Soneta.Magazyny.Magazyn magazyn, na który wpływa dokument
Data Soneta.Types.Date data wystawienia
DataOperacji Soneta.Types.Date faktyczna data sprzedaży/zakupu
Numer Soneta.Core.NumerDokumentu numeracja dokumentu (zob. wzorzec numeracji)
Seria string seria dokumentu
Stan Soneta.Handel.StanDokumentuHandlowego Bufor=0, Zatwierdzony=1, Zablokowany=2, Anulowany=3
LiczonaOd Soneta.Handel.SposobLiczeniaVAT liczenie wartości od netto/brutto
KorektaVAT bool sumy VAT zmienione ręcznie (niezależne od pozycji)
Waluta (przez BruttoCy) Soneta.Types.Currency kwota płatności w walucie
TabelaKursowa Soneta.Waluty.TabelaKursowa tabela kursów dla dokumentu walutowego
RodzajTransakcji Soneta.Handel.KodRodzajuTransakcji rodzaj transakcji Intrastat
Opis Soneta.Business.MemoText opis na wydruku
Suma Soneta.Handel.BruttoNetto podsumowana wartość dokumentu

Kluczowe kolekcje i właściwości kalkulowane (tylko do odczytu, o ile nie zaznaczono)

Składowa Typ Znaczenie
Pozycje LpSubTable<PozycjaDokHandlowego> pozycje dokumentu
SumyVAT SubTable<SumaVAT> tabelka VAT (netto/VAT/brutto wg stawek)
Platnosci SubTable<Soneta.Kasa.Platnosc> płatności dokumentu
Obroty SubTable obroty magazynowe bezpośrednie dokumentu
ObrotyWszystkie ListWithView obroty łącznie z dokumentami zależnymi
Zasoby SubTable zasoby magazynowe utworzone przez dokument
DokumentyMagazynowe DokumentHandlowy[] dokumenty magazynowe powiązane z fakturą
DokumentyHandlowe DokumentHandlowy[] faktury powiązane z dokumentem magazynowym
DokumentKorygowany DokumentHandlowy dokument korygowany (kalkulowane — tworzy relacja/UI)
DokumentyKorygujące IEnumerable<DokumentHandlowy> korekty tego dokumentu
DokumentyZaliczkowe DokumentHandlowy[] nadrzędne dokumenty zaliczkowe
Rezerwacja DokumentHandlowy dokument rezerwacji towarów
SumaPozycji BruttoNettoPozycji wyliczona suma wartości pozycji
Bufor / Zatwierdzony / Anulowany bool skróty stanu (kalkulowane z Stan)
Features Soneta.Business.FeatureCollection cechy definiowalne dokumentu

Pozycja dokumentu — Soneta.Handel.PozycjaDokHandlowego

Pole Typ Znaczenie
Towar Soneta.Towary.Towar towar pozycji (ustaw pierwszy — inicjuje jednostkę na Ilosc/Cena)
Ilosc Soneta.Towary.Quantity ilość; twórz new Quantity(wartość, poz.Ilosc.Symbol)
Cena Soneta.Types.DoubleCy cena (netto/brutto wg LiczonaOd); new DoubleCy(wartość, poz.Cena.Symbol)
Rabat Soneta.Types.Percent procent rabatu
Features FeatureCollection cechy pozycji (m.in. przeniesione z partii/towaru)

Konstruktor pozycji wymaga dokumentu: new PozycjaDokHandlowego(dokument).

Podstawowe typy i obiekty pomocnicze

Typ Rola
Soneta.Handel.HandelModule moduł Handel: DokHandlowe, DefDokHandlowych
Soneta.Magazyny.MagazynyModule magazyny, zasoby, obroty, partie (GrupaDostaw) — session.GetMagazyny()
Soneta.Towary.TowaryModule towary, jednostki, ceny — session.GetTowary()
Soneta.CRM.CRMModule kontrahenci — session.GetCRM()
Soneta.Handel.DefDokHandlowego definicja dokumentu (symbol, kierunek, numeracja, flagi)
Soneta.Types.Quantity ilość z jednostką miary
Soneta.Types.DoubleCy wartość zmiennoprzecinkowa z walutą (cena)
Soneta.Types.Currency kwota z walutą (wartości, płatności)
Soneta.Types.Percent procent (rabat, stawka)
Soneta.Types.Date data biznesowa
Soneta.Handel.StanDokumentuHandlowego stan cyklu życia dokumentu

Szablon wzorca

Każdy wzorzec (Wn) ma stałą strukturę:

  • Cel — co robi i kiedy go użyć.
  • Warianty — tabela odmian przypadku.
  • Pola i typy — realne właściwości/kolekcje i ich typy.
  • Snippet — kod C# 10 na publicznym kontrakcie.
  • Pułapki — typowe błędy i zasady safe-code.

1. Fundamenty i identyfikacja

Rozdział opisuje, jak z poziomu sesji dotrzeć do modułów handlowo-magazynowych, jak poprawnie wskazać definicję dokumentu (DefDokHandlowego) zanim utworzysz dokument, oraz jak na podstawie definicji i flag dokumentu rozpoznać jego rodzaj (faktura / magazynowy / zamówienie / korekta / zaliczka). Cały kod jest zgodny z C# 10 i operuje wyłącznie na publicznym kontrakcie platformy. Fundamenty wspólne (sesja, transakcja session.Logout(true) + Commit/CommitUI, blokada optymistyczna, praca z SubTable) opisują safe-code.md, session-login.md oraz worker-extender.md — tutaj się do nich odwołujemy, nie powtarzamy ich.

W1 — Dostęp do modułów handlowo-magazynowych i tabeli DokHandlowe

Cel: z obiektu Session (lub dowolnego ISessionable — Row, Table, Context) dotrzeć do modułów, na których opiera się logika handlu i magazynu, oraz do tabeli dokumentów DokHandlowe. To punkt wejścia każdego scenariusza w tym dokumencie.

Warianty:

Wariant Wywołanie (extension method na Session) Co udostępnia
Moduł handlowy session.GetHandel() → HandelModule .DokHandlowe (tabela dokumentów), .DefDokHandlowych (definicje)
Moduł magazynowy session.GetMagazyny() → MagazynyModule .Magazyny, .Zasoby, .Obroty, .GrupyDostaw (partie), .OkresyMag
Moduł towarów session.GetTowary() → TowaryModule .Towary, .Jednostki
Moduł CRM session.GetCRM() → CRMModule .Kontrahenci
Moduł kasowy session.GetKasa() → KasaModule formy płatności, rozrachunki (dot. płatności dokumentu)
Waluty Soneta.Waluty.WalutyModule.GetInstance(session) .Waluty, .TabeleKursowe

Pola i typy: HandelModule.DokHandlowe: DokHandlowe (tabela DokumentHandlowy), HandelModule.DefDokHandlowych (tabela DefDokHandlowego), MagazynyModule.Magazyny, TowaryModule.Towary, CRMModule.Kontrahenci. Wszystkie moduły implementują ISessionable i mają property .Session.

Snippet:

// Punkt wejścia — z sesji pobieramy moduły handlowo-magazynowe:
var handel    = session.GetHandel();      // HandelModule
var magazyny  = session.GetMagazyny();    // MagazynyModule
var towary    = session.GetTowary();      // TowaryModule
var crm       = session.GetCRM();         // CRMModule

// Tabela dokumentów handlowych (operacyjna, guided):
var dokumenty = handel.DokHandlowe;

// Iteracja po dokumentach — ZAWSZE zawężaj zakres (data/definicja/kontrahent),
// to tabela operacyjna rosnąca z biznesem. Filtr aplikujemy na indeksie (warunek serwerowy):
var od = Date.Today.AddMonths(-1);
foreach (DokumentHandlowy d in handel.DokHandlowe.WgDaty[(DokumentHandlowy x) => x.Data >= od])
{
    // d.* — Numer, Data, Definicja, Kontrahent, Suma, Stan ...
}

// Z dowolnego ISessionable można zejść do modułu również metodą GetInstance:
var hm = Soneta.Handel.HandelModule.GetInstance(jakisRow);   // gdy nie mamy zmiennej Session

Pułapki:

  • Moduł i tabela są single-threaded — nie współdziel ich między wątkami; pobieraj je z sesji bieżącego wątku (thread-safety w SKILL.md).
  • session.GetWaluty() jest internal — z dodatku zewnętrznego użyj Soneta.Waluty.WalutyModule.GetInstance(session).
  • Nie ładuj całej tabeli DokHandlowe do pamięci z if-em w pętli. Filtruj serwerowo — warunek aplikuj na indeksie tabeli (np. WgDaty[(DokumentHandlowy x) => …]), żeby wykonał się po stronie SQL (safe-code §6). W warunku RowCondition używaj tylko pól bazodanowych — pola kalkulowane rzucą LinqConditionException.
  • Pobranie modułu nie tworzy ani nie modyfikuje danych — modyfikacje zawsze w transakcji (session.Logout(true) + Commit/CommitUI, potem Save).

W2 — Wybór definicji dokumentu (DefDokHandlowego) wg symbolu

Cel: zanim utworzysz dokument, musisz wskazać jego definicję — to ona określa typ dokumentu (sprzedaż, zakup, magazynowy, zamówienie…), numerację, zachowanie magazynu i płatności. Definicja jest pierwszym ustawianym polem nowego dokumentu (dok.Definicja = …), zanim ustawisz magazyn, kontrahenta czy pozycje.

Warianty:

Wariant Klucz / mechanizm Uwaga
Po symbolu DefDokHandlowych.WgSymbolu["FV"] indeks unikalny — zwraca pojedynczy rekord lub null
Filtr po kategorii (typie) DefDokHandlowych.WgKategorii[KategoriaHandlowa.Sprzedaż] zbiór wszystkich definicji danej kategorii
Po symbolu w obrębie kategorii warunek serwerowy na WgSymbolu + sprawdzenie Kategoria gdy w bazie istnieje kilka wariantów sprzedaży
Walidacja istnienia WgSymbolu[symbol] != null brak definicji = nie da się utworzyć dokumentu

Typowe symbole w bazie Demo: FV (faktura sprzedaży), FZ (faktura zakupu), PAR (paragon), PZ/PW (przyjęcia magazynowe), WZ/RW (rozchody magazynowe), ZO (zamówienie odbiorcy), ZD (zamówienie do dostawcy), MM (przesunięcie międzymagazynowe), INW (inwentaryzacja), KS (korekta sprzedaży). Symbole zależą od konfiguracji konkretnej bazy — nie zakładaj ich „na sztywno", weryfikuj != null.

Pola i typy: DefDokHandlowego.Symbol: string (maks. 12 znaków, unikalny), DefDokHandlowego.Kategoria: Soneta.Handel.KategoriaHandlowa. Indeks WgSymbolu jest unikalny (zwraca pojedynczy rekord), WgKategorii grupuje definicje po kategorii.

Snippet:

var handel = session.GetHandel();

// 1. Po symbolu — klucz unikalny: pojedynczy rekord albo null
DefDokHandlowego defFV = handel.DefDokHandlowych.WgSymbolu["FV"];
if (defFV == null)
    throw new BusException("Brak definicji dokumentu o symbolu FV w tej bazie.".Translate());

// 2. Wszystkie definicje danej kategorii (np. wszystkie definicje sprzedaży):
foreach (DefDokHandlowego d in handel.DefDokHandlowych.WgKategorii[KategoriaHandlowa.Sprzedaż])
{
    // d.Symbol, d.Kategoria ...
}

// 3. Użycie definicji przy tworzeniu dokumentu — Definicja USTAWIANA PIERWSZA:
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var dok = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(dok);                                       // AddRow przed ustawianiem pól
    dok.Definicja = handel.DefDokHandlowych.WgSymbolu["PW"];   // definicja jako pierwsze pole
    // dok.Magazyn / dok.Kontrahent ustawiamy dopiero PO definicji (gdy definicja ich wymaga)
    t.Commit();                                                // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();

Pułapki:

  • WgSymbolu[...] zwraca pojedynczy rekord (klucz unikalny) i może być null — zawsze sprawdź przed użyciem. WgKategorii[...] zwraca zbiór — iteruj lub .FirstOrDefault().
  • Definicja musi być ustawiona jako pierwsze pole dokumentu — od niej zależy widoczność i wymagalność pozostałych pól (magazyn, kontrahent, numeracja). Ustawienie magazynu/kontrahenta przed definicją jest błędem.
  • Symbole nie są gwarantowane — zależą od konfiguracji bazy klienta. Nie polegaj na obecności „FV"/„WZ"; pobierz definicję i sprawdź != null, a w razie potrzeby filtruj po Kategoria.
  • DefDokHandlowego to dane konfiguracyjne (GuidedRow) — odczytuj je, nie twórz „w locie" w kodzie operacyjnym.

W3 — Rozpoznanie rodzaju dokumentu (faktura / magazynowy / zamówienie / korekta / zaliczka)

Cel: ustalić, „czym jest" dany dokument — fakturą, dokumentem magazynowym, zamówieniem, korektą czy dokumentem zaliczkowym — by rozgałęzić logikę (np. inaczej traktować rozchód magazynowy niż zamówienie). Rozpoznanie opiera się na kategorii definicji (Definicja.Kategoria) oraz na gotowych flagach dokumentu (Korekta, JestDokZaliczkowy()).

Warianty:

Co rozpoznajemy Mechanizm (publiczny kontrakt) Wartości / zakres KategoriaHandlowa
Faktura/handlowy (sprzedaż, zakup, korekty, f. wewnętrzna) Definicja.Kategoria w zakresie handlowym Sprzedaż=2, KorektaSprzedaży=3, Zakup=4, KorektaZakupu=5, FakturaWewnętrzna=6 (zakres HandelPierwszy=1 … HandelOstatni=100)
Magazynowy (PW/PZ/WZ/RW/MM/INW…) Definicja.Kategoria w zakresie magazynowym PrzyjęcieMagazynowe=102, WydanieMagazynowe=104, PrzesunięcieMagazynowe=106, Inwentaryzacja=107 … (zakres MagazynPierwszy=101 … MagazynOstatni=200)
Zamówienie (ZO/ZD/wewn.) Definicja.Kategoria ZamówienieOdbiorcy=302, ZamówienieDostawcy=303, ZamówienieWewnętrzne=312
Korekta flaga dok.Korekta lub kategoria typu Korekta* dok.Korekta == true; kategorie: KorektaSprzedaży, KorektaZakupu, KorektaPrzyjęciaMagazynowego, KorektaWydaniaMagazynowego …
Dokument zaliczkowy metoda dok.JestDokZaliczkowy() / dok.JestDokZaliczkowy(out bool korekta) true = zaliczkowy; out korekta = korekta zaliczki

Pola i typy:

  • DokumentHandlowy.Definicja: Soneta.Handel.DefDokHandlowego — definicja dokumentu.
  • DefDokHandlowego.Kategoria: Soneta.Handel.KategoriaHandlowa — kluczowy wyznacznik rodzaju.
  • DokumentHandlowy.Korekta: bool (kalkulowane, read-only) — czy dokument jest korektą.
  • DokumentHandlowy.JestDokZaliczkowy(): bool oraz JestDokZaliczkowy(out bool korekta): bool — rozpoznanie zaliczki (drugi przeciążony wariant zwraca też, czy to korekta zaliczki).
  • DefDokHandlowego.Symbol: string — symbol (do logów / komunikatów).

Enum Soneta.Handel.KategoriaHandlowa (wartości publiczne) ma czytelne markery zakresów: HandelPierwszy=1/HandelOstatni=100, MagazynPierwszy=101/MagazynOstatni=200, PozostałePierwszy=301/PozostałeOstatni=400. Pozwalają one rozpoznać „grupę" dokumentu zakresem, bez wyliczania wszystkich symboli.

Snippet:

// Rozpoznanie rodzaju dokumentu na podstawie kategorii jego definicji + flag dokumentu.
// KategoriaHandlowa to enum — markery zakresów (HandelPierwszy/Ostatni, MagazynPierwszy/Ostatni)
// pozwalają klasyfikować grupę dokumentu bez wymieniania wszystkich symboli.
static string RozpoznajRodzaj(DokumentHandlowy dok)
{
    KategoriaHandlowa kat = dok.Definicja.Kategoria;

    // Zaliczka i korekta mają dedykowane, jednoznaczne testy — sprawdzamy je najpierw:
    if (dok.JestDokZaliczkowy(out bool korektaZaliczki))
        return korektaZaliczki ? "Korekta zaliczki" : "Dokument zaliczkowy";

    if (dok.Korekta)
        return "Korekta";

    // Klasyfikacja grupy po zakresie wartości enuma (markery są publiczne):
    return kat switch
    {
        >= KategoriaHandlowa.HandelPierwszy  and <= KategoriaHandlowa.HandelOstatni  => "Faktura / dokument handlowy",
        >= KategoriaHandlowa.MagazynPierwszy and <= KategoriaHandlowa.MagazynOstatni => "Dokument magazynowy",
        KategoriaHandlowa.ZamówienieOdbiorcy
            or KategoriaHandlowa.ZamówienieDostawcy
            or KategoriaHandlowa.ZamówienieWewnętrzne                                => "Zamówienie",
        _ => "Inny"
    };
}

// Przykład użycia — rozgałęzienie logiki po rodzaju:
DokumentHandlowy dok = session.GetHandel().DokHandlowe.WgDaty[
    (DokumentHandlowy d) => d.Data == Date.Today].FirstOrDefault();

if (dok != null && dok.Definicja.Kategoria == KategoriaHandlowa.WydanieMagazynowe)
{
    // ... logika dotycząca rozchodu magazynowego
}

Pułapki:

  • Rodzaj wynika z definicji, nie z symbolu. Symbol (np. „FV") jest dowolny i zależny od bazy — rozpoznawaj po Definicja.Kategoria, a nie po porównaniu Symbol == "FV".
  • Pomocnicze metody rozszerzające na enumie (JestHandlowa, JestMagazynowa, JestZamowienie) są internal — z dodatku zewnętrznego ich nie wywołasz. Klasyfikuj zakresami markerów (>= HandelPierwszy and <= HandelOstatni itd.) lub porównaniem do konkretnych wartości — tak jak w snippetcie.
  • Wartości *Pierwszy/*Ostatni są oznaczone [Hidden] (nie pokazują się w UI), ale to publiczne stałe enuma — wolno ich użyć w kodzie jako granic zakresu.
  • Korekta i wyniki JestDokZaliczkowy() są kalkulowane (read-only) — służą tylko do odczytu; nie próbuj ich ustawiać. Korektę tworzy się przez relacje dokumentów (IRelacjeService.NowaKorekta), a nie przez przestawienie flagi.
  • Sprawdzaj zaliczkę/korektę przed klasyfikacją zakresową: korekta sprzedaży nadal mieści się w zakresie handlowym, a zaliczka bywa fakturą — dedykowane testy (JestDokZaliczkowy, Korekta) są bardziej szczegółowe i powinny mieć pierwszeństwo.
  • dok.Definicja może w teorii być null na świeżo utworzonym, jeszcze nieskonfigurowanym dokumencie — przy klasyfikacji dokumentów „w trakcie tworzenia" zabezpiecz dostęp do Kategoria.

2. Wystawianie dokumentów

Rozdział pokazuje, jak utworzyć dokument handlowy od zera w różnych wariantach (faktura sprzedaży, faktura zakupu, dokument magazynowy, zamówienie, dokument walutowy, dokument z usługą) oraz jak dodawać i parametryzować pozycje. Wszystkie wzorce operują na publicznym kontrakcie platformy: tabela DokHandlowe (session.GetHandel().DokHandlowe), definicje DefDokHandlowych.WgSymbolu[...], pozycje PozycjaDokHandlowego.

Kolejność ustawiania pól jest istotna. Najpierw AddRow(dok), potem Definicja (inicjuje kategorię, kierunek magazynu, sposób liczenia VAT, walutę płatności), następnie Magazyn, Kontrahent, daty. Na pozycji najpierw Towar (inicjuje jednostkę, stawkę VAT, cenę i rabat), dopiero potem Ilosc, Cena, Rabat. Cała operacja w jednej transakcji session.Logout(editMode: true) zakończonej Commit() (kod biznesowy) / CommitUI() (worker/extender), a po niej session.Save() — dopiero Save() księguje obroty magazynowe i wykrywa konflikty.

W4 — Faktura sprzedaży (FV)

Cel: wystawić fakturę sprzedaży: dokument rozchodowy z kontrahentem-nabywcą, pozycjami towarowymi, automatycznie wyliczoną tabelą VAT i płatnością.

Warianty:

Wariant Charakterystyka Pola krytyczne
FV krajowa od netto standardowa sprzedaż Definicja=FV, LiczonaOd=Netto, Kontrahent krajowy
FV liczona od brutto sprzedaż detaliczna / paragonowa LiczonaOd=Brutto
FV z rabatem nagłówkowym rabat przepisywany na pozycje Rabat: Percent na dokumencie
FV dla odbiorcy unijnego WDT — stawka 0% kontrahent RodzajPodmiotu=Unijny, stawka z karty/UE (W11)
FV walutowa sprzedaż w EUR/USD patrz W9

Pola i typy: Definicja: DefDokHandlowego (DefDokHandlowych.WgSymbolu["FV"]), Magazyn: Magazyn, Kontrahent: Kontrahent, Data: Date (data wystawienia), DataOperacji: Date (faktyczna data sprzedaży), LiczonaOd: SposobLiczeniaVAT (Netto/Brutto), Rabat: Percent. Wartości wyliczane: Suma: BruttoNetto, SumyVAT: SubTable<SumaVAT>, Platnosci: SubTable<Soneta.Kasa.Platnosc> (powstaje automatycznie wg formy/terminu kontrahenta).

Snippet:

var handel = session.GetHandel();
var magazyny = session.GetMagazyny();
var crm = session.GetCRM();

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var fv = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(fv);                                              // AddRow PRZED ustawianiem pól

    fv.Definicja = handel.DefDokHandlowych.WgSymbolu["FV"];          // definicja PIERWSZA
    fv.Magazyn = magazyny.Magazyny.WgSymbol["F"];
    fv.Kontrahent = crm.Kontrahenci.WgKodu["Abc"];                   // nabywca
    fv.Data = Date.Today;                                            // data wystawienia
    fv.DataOperacji = Date.Today;                                    // faktyczna data sprzedaży
    fv.LiczonaOd = SposobLiczeniaVAT.Netto;                          // VAT liczony od netto

    // Pozycja towarowa (szczegóły w W8):
    var poz = new PozycjaDokHandlowego(fv);
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];         // Towar PIERWSZY
    poz.Ilosc = new Quantity(2, poz.Ilosc.Symbol);
    poz.Cena  = new DoubleCy(50m, poz.Cena.Symbol);

    t.Commit();                                                      // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();                                                     // tu księgują się obroty i VAT

// Odczyt wyliczonej tabeli VAT i wartości:
foreach (SumaVAT v in fv.SumyVAT) { /* v.Stawka, v.Suma (Netto/VAT/Brutto) */ }
BruttoNetto suma = fv.Suma;

Pułapki:

  • Demo blokuje stan ujemny (StanUjemnyVerifier): FV (rozchód) wymaga wcześniejszego zapisanego przyjęcia (PW/PZ) tego towaru. Samo CommitUI nie księguje obrotów — magazyn aktualizuje się dopiero po Session.Save() dokumentu przychodowego.
  • SumyVAT, Suma, Platnosci są wyliczane z pozycji i parametrów dokumentu — nie ustawiaj ich ręcznie (ręczna korekta tabeli VAT to osobny mechanizm: KorektaVAT=true).
  • LiczonaOd ustaw przed pozycjami — zmiana po wprowadzeniu pozycji wymusza przeliczenie cen netto↔brutto.
  • Stawka VAT pozycji jest inicjowana z karty towaru — nie ustawiaj jej „z palca", jeśli nie musisz jej nadpisać.

W5 — Faktura zakupu (FZ)

Cel: wprowadzić fakturę zakupu otrzymaną od dostawcy: dokument przychodowy z numerem obcym dostawcy oraz datami zakupu i wystawienia dokumentu obcego.

Warianty:

Wariant Charakterystyka Pola krytyczne
FZ krajowa zakup od dostawcy PL Definicja=FZ, Obcy.Numer, DataOperacji (data zakupu)
FZ z dostawą magazynową zakup z przyjęciem na magazyn Magazyn, kierunek przychodowy z definicji
FZ od dostawcy unijnego (WNT) nabycie wewnątrzwspólnotowe kontrahent RodzajPodmiotu=Unijny
FZ walutowa zakup w walucie obcej patrz W9

Pola i typy: Definicja=DefDokHandlowych.WgSymbolu["FZ"], Kontrahent = dostawca, Obcy: DokumentObcy (subrow): Obcy.Numer: string (numer obcy nadany przez dostawcę), Obcy.DataOtrzymania: Date (data dokumentu obcego). Data: Date (data wystawienia w naszym systemie), DataOperacji: Date (faktyczna data zakupu).

Snippet:

var handel = session.GetHandel();

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var fz = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(fz);

    fz.Definicja = handel.DefDokHandlowych.WgSymbolu["FZ"];
    fz.Magazyn = session.GetMagazyny().Magazyny.WgSymbol["F"];
    fz.Kontrahent = session.GetCRM().Kontrahenci.WgKodu["ZEFIR"];   // dostawca
    fz.Data = Date.Today;                                           // data wystawienia u nas
    fz.DataOperacji = Date.Today.AddDays(-2);                       // faktyczna data zakupu

    // Numer i data dokumentu obcego (od dostawcy):
    fz.Obcy.Numer = "FV/2026/06/123";                              // numer obcy
    fz.Obcy.DataOtrzymania = Date.Today.AddDays(-2);              // data dokumentu obcego

    var poz = new PozycjaDokHandlowego(fz);
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];
    poz.Ilosc = new Quantity(10, poz.Ilosc.Symbol);
    poz.Cena  = new DoubleCy(30m, poz.Cena.Symbol);

    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Obcy to subrow (pole złożone) — nie da się przypisać fz.Obcy = …; ustawiaj jego pola (fz.Obcy.Numer, fz.Obcy.DataOtrzymania).
  • Rozróżniaj trzy daty: Data (wystawienia u nas), DataOperacji (faktyczna data zakupu/sprzedaży, decyduje o okresie magazynowym), Obcy.DataOtrzymania (data na dokumencie obcym). To trzy różne pola — nie myl ich.
  • FZ z przyjęciem na magazyn księguje przychód → po Save() powstają zasoby (dok.Zasoby).
  • Indeks WgKontrahentaObcy (Kontrahent + numer obcy) pozwala wykryć duplikat faktury od tego samego dostawcy — sprawdzaj przed dodaniem.

W6 — Dokument magazynowy (PZ / WZ / RW / PW)

Cel: wystawić czysto magazynowy dokument wpływający na stan magazynu, bez części handlowej (VAT/płatności) lub z minimalną.

Warianty:

Wariant Symbol Kierunek Zastosowanie
Przyjęcie zewnętrzne PZ przychód przyjęcie od dostawcy
Przyjęcie wewnętrzne PW przychód przyjęcie z produkcji / bilans otwarcia
Wydanie zewnętrzne WZ rozchód wydanie odbiorcy
Rozchód wewnętrzny RW rozchód zużycie wewnętrzne

Pola i typy: Definicja=DefDokHandlowych.WgSymbolu["PW"] (itd.), Magazyn: Magazyn (wymagany), Kontrahent (gdy dotyczy — PZ/WZ tak, RW/PW zwykle nie), Data, DataOperacji. Kierunek magazynu (KierunekMagazynu: KierunekPartii — Przychód=1, Rozchód=-1) jest ustawiany z definicji (readonly="set"). Wynik: dok.Zasoby (przy przychodzie), dok.Obroty.

Snippet:

var handel = session.GetHandel();

// Przyjęcie wewnętrzne PW (przychód — buduje stan magazynu pod późniejsze rozchody):
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var pw = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(pw);
    pw.Definicja = handel.DefDokHandlowych.WgSymbolu["PW"];          // kierunek z definicji
    pw.Magazyn = session.GetMagazyny().Magazyny.WgSymbol["F"];
    pw.Data = Date.Today;
    pw.DataOperacji = Date.Today;

    var poz = new PozycjaDokHandlowego(pw);
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];
    poz.Ilosc = new Quantity(100, poz.Ilosc.Symbol);
    poz.Cena  = new DoubleCy(25m, poz.Cena.Symbol);

    t.Commit();
}
session.Save();                                                     // dopiero teraz powstają zasoby

// Stan magazynowy po przyjęciu:
foreach (var z in pw.Zasoby) { /* z.* — partia, ilość, magazyn */ }

Pułapki:

  • Magazyn jest wymagany (required) dla dokumentów magazynowych — bez niego Save() rzuci RowException.
  • KierunekMagazynu/TypPartii są readonly="set" — wynikają z definicji, nie ustawiaj ich ręcznie.
  • Rozchód (WZ/RW) na bazie Demo wymaga wcześniejszego zapisanego przychodu (PW/PZ) — inaczej StanUjemnyVerifier zablokuje Save().
  • Obroty/zasoby księgują się po Session.Save(), nie po Commit()/CommitUI(). Aby je odczytać, zapisz dokument i odśwież.

W7 — Zamówienie (ZO / ZD)

Cel: wystawić zamówienie od odbiorcy (ZO) lub zamówienie do dostawcy (ZD). Zamówienie nie wpływa na stan magazynowy (może tworzyć rezerwacje), jest dokumentem nadrzędnym dla realizacji (FV/WZ — patrz rozdział o relacjach).

Warianty:

Wariant Symbol Strona Realizacja
Zamówienie odbiorcy ZO klient zamawia u nas → FV / WZ przez IRelacjeService
Zamówienie do dostawcy ZD my zamawiamy u dostawcy → FZ / PZ przez IRelacjeService
ZO z rezerwacją ZO jw. rezerwacja zasobu (dok.Rezerwacja)
ZO z terminem dostawy ZO jw. Dostawa.Termin

Pola i typy: Definicja=DefDokHandlowych.WgSymbolu["ZO"] / ["ZD"], Kontrahent, Magazyn, Data, DataOperacji, Dostawa: DokumentDostawa (subrow): Dostawa.Termin: Date (termin realizacji), Dostawa.Sposob: string. Powiązanie z realizacją: dok.Rezerwacja, generowanie dokumentu podrzędnego przez IRelacjeService.NowyPodrzednyIndywidualny(...).

Snippet:

var handel = session.GetHandel();

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var zo = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(zo);
    zo.Definicja = handel.DefDokHandlowych.WgSymbolu["ZO"];         // zamówienie odbiorcy
    zo.Magazyn = session.GetMagazyny().Magazyny.WgSymbol["F"];
    zo.Kontrahent = session.GetCRM().Kontrahenci.WgKodu["Abc"];     // zamawiający odbiorca
    zo.Data = Date.Today;
    zo.DataOperacji = Date.Today;
    zo.Dostawa.Termin = Date.Today.AddDays(7);                      // oczekiwany termin dostawy

    var poz = new PozycjaDokHandlowego(zo);
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];
    poz.Ilosc = new Quantity(5, poz.Ilosc.Symbol);
    poz.Cena  = new DoubleCy(50m, poz.Cena.Symbol);

    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Zamówienie nie buduje stanu magazynu — to dokument planistyczny. Realizację (FV/WZ z ZO, FZ/PZ z ZD) tworzysz przez IRelacjeService (rozdział o relacjach) — dokument nadrzędny musi być wtedy zatwierdzony.
  • Dostawa to subrow — ustawiaj pola (zo.Dostawa.Termin), nie przypisuj całego obiektu.
  • Rezerwacja ilościowa zamówienia jest zarządzana wewnętrznym workerem (ZmienRezerwacjeIlosciowaWorker — internal, niedostępny z dodatku); z poziomu publicznego odczytuj zo.Rezerwacja, a rezerwacje steruj przez definicję dokumentu i relacje.

W8 — Dodawanie pozycji (towar, ilość, cena, rabat, jednostka)

Cel: dodać pozycję towarową do dokumentu — z automatycznym pobraniem ceny/rabatu z cennika lub z ręcznym nadpisaniem.

Warianty:

Wariant Operacja Pole
Pozycja z automatyczną ceną cena i rabat pobrane z cennika/karty tylko Towar + Ilosc
Ręczna cena nadpisanie ceny Cena: DoubleCy (ustawia KorektaCeny=true)
Ręczny rabat nadpisanie rabatu Rabat: Percent (ustawia KorektaRabatu=true)
Inna jednostka sprzedaż w jednostce zbiorczej Ilosc z symbolem jednostki towaru
Pozycja bez rabatu wyłączenie rabatu BezRabatu=true
Ręczna wartość korekta wartości pozycji WartoscCy: Currency

Pola i typy (PozycjaDokHandlowego): Towar: Towar (ustaw pierwszy — inicjuje jednostkę, stawkę VAT, cenę i rabat), Ilosc: Quantity (ilość + symbol jednostki), Cena: DoubleCy (cena

  • symbol waluty; netto lub brutto wg Dokument.LiczonaOd), Rabat: Percent, RabatCeny: DoubleCy (rabat kwotowy), WartoscCy: Currency (wartość pozycji), DefinicjaStawki: DefinicjaStawkiVat (stawka VAT). Flagi nadpisań: KorektaCeny: bool, KorektaRabatu: bool, BezRabatu: bool.

Snippet:

var towary = session.GetTowary();

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    // Wariant A — cena i rabat pobrane automatycznie z cennika/karty towaru:
    var poz1 = new PozycjaDokHandlowego(dok);
    session.AddRow(poz1);
    poz1.Towar = towary.Towary.WgKodu["BIKINI"];                    // ustawia jednostkę, cenę, rabat, stawkę VAT
    poz1.Ilosc = new Quantity(3, poz1.Ilosc.Symbol);               // symbol jednostki z towaru
    // Cena i rabat zostają takie, jakie zaproponował cennik.

    // Wariant B — ręczne nadpisanie ceny i rabatu:
    var poz2 = new PozycjaDokHandlowego(dok);
    session.AddRow(poz2);
    poz2.Towar = towary.Towary.WgKodu["BIKINI"];
    poz2.Ilosc = new Quantity(10, poz2.Ilosc.Symbol);
    poz2.Cena  = new DoubleCy(48m, poz2.Cena.Symbol);              // nadpisanie ceny → KorektaCeny=true
    poz2.Rabat = new Percent(0.1);                                 // 10% rabatu → KorektaRabatu=true

    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Towar ustawiaj jako pierwszy. Dopiero on inicjuje symbol jednostki na Ilosc/Cena, stawkę VAT i proponowaną cenę/rabat. Ustawienie Ilosc/Cena przed Towar operowałoby na pustych symbolach.
  • Ilosc to Quantity (wartość + symbol jednostki), Cena to DoubleCy (wartość + symbol waluty) — twórz je z symbolem już ustawionym na pozycji: new Quantity(n, poz.Ilosc.Symbol), new DoubleCy(c, poz.Cena.Symbol). Nie wstawiaj „gołego" decimal.
  • Ręczne ustawienie Cena/Rabat zapala flagi KorektaCeny/KorektaRabatu — od tej chwili platforma nie przeliczy już automatycznie tej wartości (np. po zmianie kontrahenta/ilości).
  • Cena jest netto albo brutto zależnie od Dokument.LiczonaOd — interpretuj ją spójnie z dokumentem.
  • Konstruktor pozycji wymaga dokumentu: new PozycjaDokHandlowego(dok), a po nim session.AddRow(poz).

W9 — Dokument w walucie obcej

Cel: wystawić dokument rozliczany w walucie obcej (EUR/USD): wskazać walutę płatności, tabelę kursową, datę kursu oraz — w razie potrzeby — wpisać kurs ręcznie.

Warianty:

Wariant Mechanizm Pola
Kurs z tabeli na datę kurs pobierany z TabelaKursowa TabelaKursowa, DataKursu
Kurs ręczny użytkownik podaje kurs KursWaluty: double
Zmiana waluty istniejącego dokumentu przeliczenie dokumentu i cen akcja „Zmień walutę dokumentu i cen..." (worker)
Waluta na pozycji cena w walucie poz.Cena: DoubleCy z symbolem waluty

Pola i typy: TabelaKursowa: TabelaKursowa (wymagana — WalutyModule.GetInstance(session).TabeleKursowe), DataKursu: Date, KursWaluty: double, BruttoCy: Currency (kwota płatności w walucie). Waluta płatności wynika z definicji (DefDokHandlowego.WalutaPlatnosci). Zmianę waluty istniejącego dokumentu realizuje akcja menu Czynności sterowana klasą parametrów DokumentHandlowyZmianaWalutyWorkerParams (publiczna): Waluta, WalutaBazowa (read-only), TabelaKursowa, Data, KursWaluty, ZmienCeny: bool.

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;   // dla GetRequiredService, jeśli potrzebne
using Soneta.Waluty;

var wm = WalutyModule.GetInstance(session);        // session.GetWaluty() jest internal
var eur = wm.Waluty.WgSymbolu["EUR"];
var tabela = wm.TabeleKursowe.NBP;                 // np. tabela NBP

// Zmiana waluty istniejącego (buforowego) dokumentu na EUR z ręcznym kursem.
// Worker uruchamiany jest jak akcja menu Czynności — parametry przekazujemy przez Context:
var paramy = new DokumentHandlowyZmianaWalutyWorkerParams(context, dok)
{
    Waluta = eur,
    TabelaKursowa = tabela,
    KursWaluty = 4.3344,        // kurs ręczny; przy zmianie tabeli/daty platforma proponuje kurs sama
    ZmienCeny = true,           // przelicz także ceny pozycji
};
context.Set(paramy);
// akcja „Zmień walutę dokumentu i cen..." (ZmienWalute) wykonuje przeliczenie w transakcji UI

// Dokument walutowy „od zera": ustaw tabelę i datę kursu przed pozycjami:
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.TabelaKursowa = tabela;
    dok.DataKursu = Date.Today;
    // dok.KursWaluty = 4.3344;   // tylko gdy chcesz wymusić kurs ręczny
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Brak kursu na datę = wyjątek. Jeśli w bazie nie ma kursu danej waluty na DataKursu, operacja rzuca KursWalutyNotFoundException. Na bazie Demo nie ma kursu EUR „na dziś" — albo dodaj kurs do tabeli kursowej, albo wpisz kurs ręcznie (KursWaluty).
  • TabelaKursowa jest wymagana dla dokumentu walutowego.
  • session.GetWaluty() jest internal — używaj WalutyModule.GetInstance(session).
  • Worker DokumentHandlowyZmianaWalutyWorker jest klasą internal — z dodatku nie tworzysz jej instancji bezpośrednio; uruchamiasz akcję przez framework Czynności, przekazując publiczną klasę DokumentHandlowyZmianaWalutyWorkerParams przez Context.
  • Zmiana waluty dokumentu jest możliwa tylko w buforze (dok.Bufor == true).

W10 — Dokument z usługą (pozycja usługowa bez wpływu na magazyn)

Cel: dodać do dokumentu pozycję usługową (np. „MONTAZ", „TRANSPORT") — towar typu usługa nie ma wpływu na stan magazynu, ale uczestniczy w wartości i tabeli VAT.

Warianty:

Wariant Charakterystyka
FV tylko z usługą faktura za samą usługę (np. montaż) — brak obrotu magazynowego
FV mieszana towar magazynowy + pozycja usługowa na jednym dokumencie
Usługa rozliczana ilościowo usługa w jednostce (np. „TRANSPORT" w km)

Pola i typy: identyczne jak w W8 (Towar, Ilosc, Cena, Rabat, DefinicjaStawki). Różnica jest w karcie towaru: towar usługowy nie generuje obrotu magazynowego — poz.IloscMagazynu pozostaje zerowa, dok.Zasoby/dok.Obroty nie powstają dla tej pozycji.

Snippet:

var handel = session.GetHandel();
var towary = session.GetTowary();

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var fv = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(fv);
    fv.Definicja = handel.DefDokHandlowych.WgSymbolu["FV"];
    fv.Magazyn = session.GetMagazyny().Magazyny.WgSymbol["F"];
    fv.Kontrahent = session.GetCRM().Kontrahenci.WgKodu["Abc"];
    fv.Data = Date.Today;
    fv.DataOperacji = Date.Today;

    // Pozycja usługowa — towar "MONTAZ" jest usługą (BEZ wpływu na magazyn):
    var poz = new PozycjaDokHandlowego(fv);
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = towary.Towary.WgKodu["MONTAZ"];                     // usługa
    poz.Ilosc = new Quantity(1, poz.Ilosc.Symbol);
    poz.Cena  = new DoubleCy(200m, poz.Cena.Symbol);

    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • O tym, czy pozycja wpływa na magazyn, decyduje typ towaru (usługa vs towar magazynowy), a nie pole na pozycji. Dla usługi StanUjemnyVerifier nie blokuje wystawienia rozchodu — usługa nie pobiera ze stanu.
  • Faktura zawierająca wyłącznie usługi nie tworzy obrotów magazynowych, ale nadal liczy tabelę VAT i płatność.
  • Usługa też ma jednostkę (np. „TRANSPORT" w km) — Ilosc używa symbolu jednostki z karty towaru.

W11 — Odbiorca / płatnik inny niż kontrahent + miejsce dostawy

Cel: wystawić dokument, na którym nabywca (Kontrahent) różni się od odbiorcy towaru (Odbiorca), wskazać miejsce dostawy oraz — gdy płatnikiem jest inny podmiot — rozliczyć płatność na płatnika.

Warianty:

Wariant Pole / mechanizm
Inny odbiorca towaru Odbiorca: Kontrahent
Miejsce dostawy odbiorcy OdbiorcaMiejsceDostawy: Lokalizacja
Osoba odbierająca OsobaKontrahenta: KontaktOsoba, Osoba: string (podpisujący)
Adres / parametry przesyłki subrow Dostawa (Dostawa.Termin, Dostawa.Sposob, Dostawa.Odpowiedzialny)
Inny płatnik dok.InnyPłatnik (kalkulowane — wynika z relacji podmiotów / płatności)

Pola i typy: Kontrahent: Kontrahent (nabywca — strona transakcji/VAT), Odbiorca: Kontrahent (odbiorca towaru — dane dostawy), OdbiorcaMiejsceDostawy: Lokalizacja (miejsce docelowe dostawy), OsobaKontrahenta: KontaktOsoba, Osoba: string. InnyPłatnik jest kalkulowane (read-only) — płatnika ustawia się przez relacje podmiotów (płatnik podmiotu) lub przez płatność, nie przez bezpośrednie przypisanie na dokumencie.

Snippet:

var crm = session.GetCRM();

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    // dok utworzony jak w W4; Kontrahent = nabywca (np. centrala):
    dok.Kontrahent = crm.Kontrahenci.WgKodu["Abc"];                 // nabywca / strona VAT
    dok.Odbiorca   = crm.Kontrahenci.WgKodu["ZEFIR"];               // odbiorca towaru (inny podmiot)

    // Miejsce dostawy odbiorcy (lokalizacja zdefiniowana u odbiorcy):
    // dok.OdbiorcaMiejsceDostawy = ... // rekord Lokalizacja powiązany z odbiorcą

    dok.Osoba = "Jan Kowalski";                                     // osoba podpisująca po stronie kontrahenta

    // Parametry dostawy (subrow):
    dok.Dostawa.Termin = Date.Today.AddDays(3);
    dok.Dostawa.Sposob = "Kurier";

    t.Commit();
}
session.Save();

// Odczyt płatnika (kalkulowane):
bool jestInnyPlatnik = dok.InnyPłatnik;

Pułapki:

  • Kontrahent to nabywca (strona transakcji i VAT), Odbiorca to fizyczny odbiorca towaru — to dwa różne pola, oba typu Kontrahent. Faktura wystawiana jest na Kontrahent, dostawa idzie do Odbiorca.
  • InnyPłatnik jest kalkulowane — nie przypisuj go ręcznie. Innego płatnika ustala się przez relacje podmiotów (płatnik nadrzędny) lub przez konfigurację płatności dokumentu.
  • OdbiorcaMiejsceDostawy to referencja do rekordu Lokalizacja (zwykle zdefiniowanego u odbiorcy) — pobierz istniejącą lokalizację, nie twórz „w locie".
  • Dostawa to subrow — ustawiaj jego pola, nie przypisuj całego obiektu.
  • Zmiana płatnika rozkłada się na płatności; do podziału płatności na raty/płatników służy publiczny worker PodzialPlatnosciWorker.

3. Stany dokumentu i cykl życia

Stan dokumentu handlowego steruje całym jego cyklem życia: od bufora (rekord roboczy, swobodnie edytowalny i usuwalny), przez zatwierdzenie (księgowanie obrotów magazynowych, generowanie płatności, blokada większości pól), aż po anulowanie. Stanem steruje jedno zapisywalne pole dok.Stan, a dodatkowe operacje serwisowe (naprawa, przeliczenie) wykonują publiczne workery.

Fundamenty (sesja, transakcja edycyjna session.Logout(editMode: true), Commit/CommitUI, blokada optymistyczna w Save()) opisuje safe-code.md — tu się do nich odwołujemy, nie powtarzamy. Cały kod jest zgodny z C# 10 i operuje wyłącznie na publicznym kontrakcie platformy.

Fakty o stanie (zweryfikowane):

  • Pole sterujące: dok.Stan: Soneta.Handel.StanDokumentuHandlowego (zapisywalne w transakcji).
  • Enum StanDokumentuHandlowego: Bufor=0, Zatwierdzony=1, Zablokowany=2, Anulowany=3. Wartość Zablokowany ustawia platforma (np. po zaksięgowaniu w ewidencji) — nie ustawiaj jej z dodatku „z palca".
  • Skróty kalkulowane (tylko do odczytu, bool): dok.Bufor, dok.Zatwierdzony, dok.Anulowany.
  • Usunięcie z bufora: dok.Delete() w transakcji (tylko gdy brak zależności).
  • Workery publiczne (cykl życia / naprawa): Soneta.Handel.PoprawaStanuDokumentuWorker, Soneta.Magazyny.PrzeliczenieStanuWorker.

W12 — Zatwierdzenie dokumentu (bufor → zatwierdzony)

Cel: przeprowadzić dokument z bufora do stanu zatwierdzonego. Dopiero zatwierdzenie + Save() księguje obroty magazynowe, tworzy zasoby/partie, generuje płatności i czyni dokument nadrzędnym dla relacji (np. ZO→FV, FA→WZ — patrz rozdział o relacjach).

Warianty:

Wariant Operacja Uwaga
Zatwierdzenie pojedyncze dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony w transakcji + Save()
Zatwierdzenie zbiorcze worker EwidencjonowanieZbiorczeWorker ([Context] DokumentHandlowy[]) wiele dokumentów naraz
Sprawdzenie stanu dok.Zatwierdzony / dok.Bufor (kalkulowane bool) bez porównywania enuma
Stan Zablokowany ustawiany przez platformę (księgowanie ewidencji) nie ustawiaj ręcznie

Pola i typy: dok.Stan: StanDokumentuHandlowego (zapisywalne), dok.Bufor/Zatwierdzony/Anulowany: bool (kalkulowane). Wartości magazynowe widoczne po Save(): dok.Zasoby, dok.Obroty, dok.SumyVAT.

Snippet:

var hm = session.GetHandel();
var dok = hm.DokHandlowe.WgDaty[/* ... */];  // odczytany dokument w buforze

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony;  // bufor -> zatwierdzony
    t.Commit();                                        // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();   // DOPIERO TERAZ księgowane są obroty/zasoby/płatności

// Sprawdzenie po zapisie — czytaj pola kalkulowane, nie porównuj enuma:
if (dok.Zatwierdzony)
{
    foreach (var z in dok.Zasoby) { /* zasoby utworzone przez dokument przychodowy */ }
}

Pułapki:

  • Magazyn księguje się dopiero po Save() — samo Commit()/CommitUI() nie tworzy obrotów ani zasobów. Jeśli baza blokuje stan ujemny (weryfikator StanUjemnyVerifier, jak w bazie Demo), rozchód (FV/WZ/RW) wymaga wcześniej zapisanego przyjęcia (PW/PZ) tego towaru — inaczej Save() rzuci wyjątek.
  • Zatwierdzenie uruchamia walidatory dokumentu (kompletność pozycji, magazyn, kontrahent, tabela VAT). Błędy wychodzą w Commit()/Save() jako RowException — nie połykaj ich (safe-code §4).
  • W workerze/extenderze użyj t.CommitUI() zamiast t.Commit() (worker-extender.md).
  • Po Save() w środku jednej sesji zamyka się okno edycji; kolejna edycja na tym samym obiekcie bez ponownego Logout rzuci AccessWriteDenied. Wzorzec: zapis → odczyt na świeżej sesji.
  • Nie ustawiaj Stan = Zablokowany z dodatku — to stan wewnętrzny platformy (np. po zaksięgowaniu w ewidencji).

W13 — Cofnięcie do bufora / odtwierdzenie

Cel: wycofać zatwierdzony dokument z powrotem do bufora, aby go poprawić. Operacja odksięgowuje to, co zatwierdzenie zaksięgowało (obroty, płatności), więc jest dozwolona tylko gdy nie ma zależności blokujących (zamknięty okres magazynowy/VAT, zaksięgowanie w ewidencji, dokumenty podrzędne).

Warianty:

Wariant Operacja Warunek dozwolenia
Cofnięcie do bufora dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Bufor okres otwarty, brak podrzędnych, nie zaksięgowany
Dokument zablokowany najpierw zdjąć blokadę po stronie ewidencji/księgowości dok.Stan == Zablokowany blokuje cofnięcie
Z dokumentami podrzędnymi najpierw usuń/rozłącz podrzędne (relacje) patrz rozdział o relacjach i W16

Pola i typy: dok.Stan: StanDokumentuHandlowego, dok.Zatwierdzony/Bufor: bool (kalkulowane), dok.DokumentyMagazynowe, dok.DokumentyHandlowe, dok.DokumentyKorygujące (kalkulowane — do sprawdzenia zależności przed cofnięciem).

Snippet:

var dok = session.GetHandel().DokHandlowe.WgDaty[/* ... */];

if (!dok.Zatwierdzony) return;                  // już w buforze / anulowany — nic do zrobienia

// Cofnięcie jest zablokowane, gdy istnieją dokumenty podrzędne (korekty, magazynowe):
bool maZaleznosci = dok.DokumentyKorygujące.Any() || dok.DokumentyMagazynowe.Length > 0;
if (maZaleznosci)
    throw new BusException(
        "Nie można cofnąć dokumentu do bufora — istnieją powiązane dokumenty.".Translate());

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Bufor;   // odtwierdzenie: zatwierdzony -> bufor
    t.Commit();                                  // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();   // tu odksięgowanie obrotów/płatności i wykrycie konfliktów

Pułapki:

  • Cofnięcie dokumentu w zamkniętym okresie magazynowym/VAT albo zaksięgowanego w ewidencji zakończy się wyjątkiem w Commit()/Save(). Sprawdź stan otwarcia okresu zanim spróbujesz.
  • Dokument w stanie Zablokowany nie cofniesz przez dok.Stan = Bufor — blokada wynika z innego modułu (np. ewidencja zaksięgowana). Do diagnozy/naprawy rozbieżności stanu dokument↔ewidencja służy PoprawaStanuDokumentuWorker (W15).
  • Jeśli istnieją dokumenty podrzędne (korekty, powiązane magazynowe), cofnięcie się nie powiedzie — najpierw rozwiąż powiązania (rozdział o relacjach), patrz też W16.
  • To nie to samo co anulowanie (W14): cofnięcie wraca do edytowalnego bufora, anulowanie zamyka dokument w stanie nieodwracalnym.

W14 — Anulowanie dokumentów

Cel: unieważnić dokument, który nie powinien już brać udziału w obrocie (np. wystawiony omyłkowo), zachowując go w bazie dla ciągłości numeracji i audytu. Anulowanie odksięgowuje skutki magazynowe i finansowe, ale rekord pozostaje (w przeciwieństwie do Delete()).

Warianty:

Wariant Operacja Uwaga
Anulowanie z bufora dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Anulowany bufor → anulowany
Anulowanie zatwierdzonego dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Anulowany odksięgowuje obroty/płatności; tylko gdy okres otwarty
Sprawdzenie dok.Anulowany (kalkulowane bool) bez porównywania enuma

Pola i typy: dok.Stan: StanDokumentuHandlowego, dok.Anulowany: bool (kalkulowane).

Snippet:

var dok = session.GetHandel().DokHandlowe.WgDaty[/* ... */];

if (dok.Anulowany) return;                      // już anulowany

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Anulowany;   // bufor lub zatwierdzony -> anulowany
    t.Commit();                                      // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();

// Po anulowaniu dokument pozostaje w bazie (numeracja zachowana), ale nie wpływa na stany:
bool wycofany = dok.Anulowany;

Pułapki:

  • Anulowanie zatwierdzonego dokumentu odksięgowuje jego skutki — w zamkniętym okresie albo gdy istnieją dokumenty podrzędne kończy się wyjątkiem. Najpierw rozwiąż zależności (jak w W13).
  • Anulowanie jest nieodwracalne — nie ma przejścia Anulowany → Bufor na poziomie pola Stan. Gdy chcesz tylko poprawić dokument, użyj cofnięcia do bufora (W13).
  • Anulowany dokument zwykle nie powinien być źródłem relacji ani korekt — generowanie podrzędnych z anulowanego nadrzędnego zostanie odrzucone.
  • Do trwałego usunięcia rekordu (gdy dozwolone) służy Delete() (W16), a nie anulowanie — anulowanie zachowuje rekord i numer.

W15 — Naprawa i przeliczenie stanu dokumentu

Cel: naprawić rozbieżności między dokumentem a jego skutkami: stan dokumentu vs stan dokumentu ewidencji (PoprawaStanuDokumentuWorker) oraz zgodność obrotów/zasobów magazynowych z pozycjami (PrzeliczenieStanuWorker). To operacje serwisowe — uruchamiaj świadomie, nie w pętli zwykłej logiki.

Warianty:

Wariant Worker (publiczny) Akcja menu / wejście
Naprawa stanu dokumentu (synchron. z ewidencją) Soneta.Handel.PoprawaStanuDokumentuWorker „Narzędziowe/Naprawa stanu dokumentu"; [Context] Dokument
Sprawdzenie poprawności obrotów (bez zapisu) Soneta.Magazyny.PrzeliczenieStanuWorker, Opcje.SprawdzićPoprawność „Narzędziowe/Naliczenie obrotów towaru"
Ponowne pełne przeliczenie PrzeliczenieStanuWorker, Opcje.PonowniePrzeliczyć jw. (zapis w transakcji)
Poprawa tylko błędnych PrzeliczenieStanuWorker, Opcje.PoprawićTylkoBłędne jw.
Poprawa / sprawdzenie samych obrotów Opcje.PoprawićObroty / Opcje.SprawdzićObroty jw.

Pola i typy (publiczny kontrakt workerów):

  • PoprawaStanuDokumentuWorker: property [Context] public DokumentHandlowy Dokument; akcja public void NaprawStan(); predykat widoczności public static bool IsVisibleNaprawStan(DokumentHandlowy dokument). Worker sam zarządza transakcją wewnątrz NaprawStan() (synchronizuje dok.Stan z dokumentem ewidencji, w razie potrzeby tworzy/kasuje ewidencję, może przestawić Stan na Zablokowany/Zatwierdzony).
  • PrzeliczenieStanuWorker: enum public enum Opcje { SprawdzićPoprawność, PoprawićTylkoBłędne, PrzeliczyćTylkoNiepoprawione, PonowniePrzeliczyć, PoprawićObroty, SprawdzićObroty }; konstruktor publiczny PrzeliczenieStanuWorker(Opcje wykonaj, bool wszystkieMagazyny, bool rozchód0, bool przywracajWartość); property [Context] Dokument, Towar, Magazyny (Magazyn[]); akcja public void PrzeliczStan(). Worker sam otwiera transakcje wewnątrz PrzeliczStan().

Snippet:

var dok = session.GetHandel().DokHandlowe.WgDaty[/* ... */];

// 1. Naprawa rozbieżności stanu dokumentu względem dokumentu ewidencji.
//    Worker sam prowadzi transakcje — ustaw tylko kontekst i wywołaj akcję.
var naprawa = new PoprawaStanuDokumentuWorker { Dokument = dok };
naprawa.NaprawStan();
session.Save();   // utrwalenie zmian dokonanych przez workera

// 2. Sprawdzenie poprawności obrotów dokumentu BEZ wprowadzania zmian (tryb diagnostyczny):
var sprawdz = new PrzeliczenieStanuWorker(
    PrzeliczenieStanuWorker.Opcje.SprawdzićPoprawność,
    wszystkieMagazyny: false, rozchód0: false, przywracajWartość: true) { Dokument = dok };
sprawdz.PrzeliczStan();   // tryb SprawdzićPoprawność nie commituje — tylko raportuje (Trace)

// 3. Pełne ponowne przeliczenie obrotów dokumentu (modyfikuje dane):
var przelicz = new PrzeliczenieStanuWorker(
    PrzeliczenieStanuWorker.Opcje.PoprawićTylkoBłędne,
    wszystkieMagazyny: false, rozchód0: false, przywracajWartość: true) { Dokument = dok };
przelicz.PrzeliczStan();
session.Save();

Pułapki:

  • Oba workery same zarządzają transakcjami wewnątrz swoich akcji (NaprawStan/PrzeliczStan). Nie owijaj wywołania własnym session.Logout(true) — wystarczy session.Save() po akcji, by utrwalić zmiany.
  • W realnej aplikacji akcje są rejestrowane z Mode = ActionMode.IsolatedSession | Progress, czyli uruchamiają się w izolowanej sesji. Przy programowym wywołaniu działasz na bieżącej sesji — upewnij się, że nie koliduje to z innymi otwartymi transakcjami.
  • Opcje.SprawdzićPoprawność to tryb tylko diagnostyczny — nie zmienia danych, raportuje przez Trace. Do faktycznej naprawy użyj PoprawićTylkoBłędne/PonowniePrzeliczyć.
  • PrzeliczenieStanuWorker rzuca RowException, gdy napotka obrót w zamkniętym okresie magazynowym albo dokument korygowany w buforze („Dokument korygowany … w buforze. Należy go zatwierdzić.") — obsłuż te przypadki, nie wywołuj przeliczenia na ślepo.
  • PoprawaStanuDokumentuWorker.IsVisibleNaprawStan zwraca false dla dokumentów z obsługą technologii produkcji i magazynu pozabilansowego — to sygnał, że dla takich dokumentów naprawa nie ma zastosowania.
  • To są narzędzia serwisowe — nie używaj ich jako rutynowego elementu logiki tworzenia dokumentów.

W16 — Bezpieczne usunięcie dokumentu z bufora i obsługa zależności

Cel: trwale usunąć dokument z bazy (Delete()), gdy jest błędny i jeszcze niepowiązany. Usuwanie jest dozwolone wyłącznie w buforze i tylko gdy nie istnieją zależności (rezerwacje, dokumenty magazynowe/handlowe powiązane, korekty). W przeciwnym razie świadomie odmów (lub anuluj — W14).

Warianty:

Wariant Sytuacja Zalecenie
Usunięcie czyste bufor, brak powiązań i rezerwacji dozwolone (dok.Delete())
Dokument zatwierdzony poza buforem najpierw cofnij do bufora (W13) lub anuluj (W14)
Z rezerwacją dok.Rezerwacja != null usuń/zwolnij rezerwację najpierw (relacje)
Z dokumentami powiązanymi DokumentyMagazynowe/DokumentyHandlowe/korekty niepuste rozłącz/usuń podrzędne lub anuluj

Pola i typy (do oceny zależności — kalkulowane, tylko odczyt): dok.Bufor: bool, dok.Rezerwacja, dok.DokumentyMagazynowe: DokumentHandlowy[], dok.DokumentyHandlowe: DokumentHandlowy[], dok.DokumentyKorygujące: IEnumerable, dok.DokumentKorygowany, dok.DokumentyZaliczkowe.

Snippet:

var dok = session.GetHandel().DokHandlowe.WgDaty[/* ... */];

// 1. Usuwać można tylko z bufora:
if (!dok.Bufor)
    throw new BusException(
        "Usunąć można tylko dokument w buforze. Cofnij do bufora lub anuluj.".Translate());

// 2. Zależności blokujące usunięcie (rezerwacja, powiązane, korekty):
bool maZaleznosci =
    dok.Rezerwacja != null ||
    dok.DokumentyMagazynowe.Length > 0 ||
    dok.DokumentyHandlowe.Length > 0 ||
    dok.DokumentyKorygujące.Any();

if (maZaleznosci)
    throw new BusException(
        "Nie można usunąć dokumentu — istnieją powiązania (rezerwacja/dokumenty/korekty).".Translate());

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.Delete();        // twarde usunięcie — tylko gdy bufor i brak zależności
    t.Commit();          // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();          // integralność weryfikowana także tutaj

Pułapki:

  • Sprawdzaj zależności przed Delete(). Próba usunięcia powiązanego dokumentu i tak zostanie odrzucona przez integralność (wyjątek w Save()), ale lepiej zdecydować świadomie i zwrócić czytelny komunikat.
  • Usunięcie usuwa też pozycje dokumentu — wykonuj je jedną transakcją; nie kasuj pozycji „ręcznie" przed dok.Delete(), jeśli i tak usuwasz cały dokument.
  • Gdy dokument jest zatwierdzony, najpierw cofnij go do bufora (W13). Jeśli cofnięcie jest zablokowane (okres zamknięty, podrzędne), rozważ anulowanie (W14) zamiast usuwania — anulowanie zachowuje numer i ścieżkę audytu.
  • Rezerwacje rozwiązuje logika relacji/magazynu (workery rezerwacji są internal — z dodatku operuj przez publiczne API relacji oraz pola dok.Rezerwacja), nie kasuj rekordów rezerwacji bezpośrednio z dodatku.
  • Delete() na dokumencie poza buforem (zatwierdzony/zablokowany/anulowany) jest zabronione — nie obchodź tego przez bezpośrednie operacje na tabeli.

4. Relacje i generowanie dokumentów

Rozdział opisuje publiczny tor przekształceń dokumentów handlowych: generowanie dokumentów podrzędnych z nadrzędnych (zamówienie → faktura → dokument magazynowy), wiązanie i rozwiązywanie powiązań oraz odczyt łańcucha relacji i stanu pokrycia zamówienia.

Punkt wejścia — IRelacjeService. Cała logika relacji handlowych jest udostępniona dodatkom zewnętrznym wyłącznie przez serwis Soneta.Handel.RelacjeDokumentow.Api.IRelacjeService (scope: Session). Workery wykonawcze (PowiazDokumentyWorker, UsunPowiazanieDokumentowWorker, akcje menu „Relacje”) są internal — nie instancjonuj ich z dodatku. Pobranie serwisu:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;            // GetRequiredService
using Soneta.Handel.RelacjeDokumentow.Api;                 // IRelacjeService, HandlerSet

var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>();   // rzuca, gdy serwisu brak
// albo: var rel = session.GetService<IRelacjeService>();  // zwraca null, gdy brak

Reguły wspólne dla całego rozdziału:

  • Dokumenty nadrzędne muszą być zatwierdzone (dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony) — z bufora relacja nie powstanie.
  • Wywołanie metody serwisu (NowyPodrzedny*, Dolacz*) jest operacją modyfikującą — musi działać w otwartej transakcji edycyjnej (session.Logout(editMode: true)), a po zamknięciu transakcji zatwierdź zmiany przez session.Save().
  • Wynik to DokumentHandlowy[] — tablica utworzonych/dołączonych dokumentów podrzędnych.
  • Context (zaznaczenie / parametry UI) i HandlerSet (callbacki rozstrzygające) są opcjonalne. Jeśli definicja relacji wymaga rozstrzygnięcia (np. wyboru dostaw, magazynu, pozycji) i nie dostarczysz odpowiedniego callbacka, platforma rzuci NotImplementedException.

HandlerSet — callbacki rozstrzygające

HandlerSet to zbiór delegatów wołanych przez silnik relacji, gdy przekształcenie wymaga decyzji, którą w UI podejmuje użytkownik. W trybie programowym (dodatek, test, worker bez UI) musisz je dostarczyć sam — inaczej NotImplementedException. Najważniejsze:

Callback Typ Kiedy potrzebny
WybierzMagazynCallback Func<Context, Magazyn> definicja relacji ma WyborPozycji = WybórMagazynu — wskaż magazyn docelowy
WybierzMagazynDocelowyCallback Func<DokumentDocelowy, Magazyn> wybór magazynu dla dokumentu docelowego (domyślnie d.MagazynDo)
WybierzPozycjeCallback Action<DokumentDocelowy> definicja ma WyborPozycji = WybórPozycji — zaznacz pozycje (domyślnie PrzeliczPozycje())
WybierzDostawyCallback Action<DostawaWorker> wskazanie partii/dostaw przy rozchodzie (gdy WskazaniePartii wymuszone)
WybierzDokumentyZaliczkoweCallback Action<DokumentDocelowy> faktura z zaliczkami
UstawParametryFakturowania Action<DefRelacjiCyklicznaFakturowanieParams> fakturowanie cykliczne

Domyślnie WybierzPozycjeCallback przepisuje wszystkie pozycje (PrzeliczPozycje()). Callbacki bez sensownej wartości domyślnej (WybierzMagazynCallback, WybierzDostawyCallback, WybierzDokumentyZaliczkoweCallback) rzucają NotImplementedException, dopóki ich nie nadpiszesz.

W17 — Generowanie faktury z zamówienia (ZO → FV)

Cel: z zatwierdzonego zamówienia (odbiorcy ZO lub do dostawcy ZD) wygenerować pojedynczy dokument podrzędny o wskazanym symbolu (np. fakturę FV). Relacja jeden nadrzędny → jeden podrzędny (indywidualna).

Warianty:

Wariant Wejście Symbol podrzędnego Uwaga
ZO → FV jedno zamówienie odbiorcy "FV" klasyczna realizacja sprzedaży
ZD → ZK (FZ) zamówienie do dostawcy "ZK" / "FZ" zakup; może wymagać WybierzMagazynCallback
FA → WZ pojedynczo jedna faktura "WZ" wydanie magazynowe do faktury (patrz W21)
Wszystkie pozycje bez HandlerSet lub WybierzPozycjeCallback = przepisz wszystko — gdy definicja relacji ma BrakOkna
Wybrane pozycje WybierzPozycjeCallback zaznacza podzbiór — gdy definicja ma WybórPozycji

Pola i typy: IRelacjeService.NowyPodrzednyIndywidualny(DokumentHandlowy[] nadrzedne, string symbolPodrzednego, Context context = null, HandlerSet handlers = null) → DokumentHandlowy[]. Wynik ma Length == nadrzedne.Length (każdy nadrzędny dostaje własny podrzędny). Pozycja podrzędnego: poz.Dostawa (wskazana partia/dostawa, gdy dotyczy).

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;
using Soneta.Handel;
using Soneta.Handel.RelacjeDokumentow.Api;

var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>();

// zamowienie jest już zatwierdzone (StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony)
DokumentHandlowy[] faktury;
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    faktury = rel.NowyPodrzednyIndywidualny(
        new[] { zamowienie },
        "FV");                                  // bez HandlerSet — gdy relacja nie wymaga rozstrzygnięć
    t.Commit();                                 // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();

DokumentHandlowy faktura = faktury[0];          // jeden nadrzędny → jeden podrzędny

Wariant z wyborem pozycji (przepisz tylko pozycje danego towaru):

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var wynik = rel.NowyPodrzednyIndywidualny(
        new[] { zamowienie }, "FV",
        handlers: new HandlerSet
        {
            WybierzPozycjeCallback = docelowy =>
            {
                // docelowy: DokumentDocelowy — zaznacz pozycje do przeniesienia
                docelowy.PrzeliczPozycje();      // domyślnie: wszystkie
            }
        });
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Dokument nadrzędny musi być zatwierdzony — z bufora NowyPodrzedny* nie zadziała.
  • Gdy definicja relacji wymaga rozstrzygnięcia (magazyn, dostawy, pozycje), a HandlerSet go nie dostarcza → NotImplementedException. Zacznij od wywołania bez HandlerSet; jeśli rzuca, dodaj konkretny callback (patrz tabela powyżej).
  • Symbol podrzędnego musi odpowiadać istniejącej definicji relacji wychodzącej z definicji nadrzędnego (konfiguracja DefRelacji na DefDokHandlowego). Brak pasującej relacji → pusty wynik lub wyjątek.
  • Cała operacja w jednej transakcji + Save(). Mieszane sesje rekordów → użyj session.Get(...).

W18 — Zbiorczy dokument magazynowy z wielu faktur (wiele FA → 1 WZ/PZ)

Cel: z wielu zatwierdzonych faktur utworzyć jeden zbiorczy dokument podrzędny (np. jeden dokument magazynowy WZ/PZ zbierający pozycje wszystkich faktur). Relacja wiele nadrzędnych → jeden podrzędny (zbiorcza).

Warianty:

Wariant Wejście Symbol Wynik
Wiele FA → 1 WZ tablica faktur sprzedaży "WZ" 1 wydanie zbiorcze
Wiele FZ → 1 PZ tablica faktur zakupu "PZ" 1 przyjęcie zbiorcze
Wiele ZO → 1 FV zbiorcza faktura z zamówień "FV" 1 faktura zbiorcza

Pola i typy: IRelacjeService.NowyPodrzednyZbiorczy(DokumentHandlowy[] nadrzedne, string symbolPodrzednego, Context context = null, HandlerSet handlers = null) → DokumentHandlowy[]. W przeciwieństwie do W17 zwraca zwykle tablicę jednoelementową (jeden dokument zbiorczy).

Snippet:

var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>();

// faktury: DokumentHandlowy[] — wszystkie zatwierdzone, zgodne (ten sam kontrahent/magazyn wg konfiguracji)
DokumentHandlowy wz;
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var wynik = rel.NowyPodrzednyZbiorczy(faktury, "WZ");
    wz = wynik[0];                              // jeden zbiorczy dokument magazynowy
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Dokumenty zbiorcze powstają tylko z dokumentów zgodnych (wymóg ten sam kontrahent / magazyn / waluta — zależnie od definicji relacji zbiorczej). Niezgodne wejście → wyjątek lub pominięcie.
  • Wszystkie nadrzędne muszą być zatwierdzone.
  • Tak jak w W17 — brak wymaganego callbacka w HandlerSet → NotImplementedException.
  • Nie zakładaj Length == nadrzedne.Length — tu wynik jest agregatem (zwykle 1 dokument).

W19 — Zbiorcza faktura z wielu dokumentów magazynowych (wiele WZ → 1 FA)

Cel: „odwrotny” kierunek W18 — z wielu zatwierdzonych dokumentów magazynowych (np. WZ) utworzyć jedną zbiorczą fakturę sprzedaży.

Warianty:

Wariant Wejście Symbol Uwaga
Wiele WZ → 1 FV wydania magazynowe "FV" fakturowanie zbiorcze rozchodów
Wiele PZ → 1 FZ przyjęcia magazynowe "FZ" zbiorczy zakup

Pola i typy: ta sama metoda NowyPodrzednyZbiorczy(...) co w W18 — różni się tylko kierunkiem (nadrzędne = dokumenty magazynowe, symbol podrzędnego = faktura).

Snippet:

var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>();

// wydania: DokumentHandlowy[] — zatwierdzone WZ tego samego kontrahenta
DokumentHandlowy fakturaZbiorcza;
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    fakturaZbiorcza = rel.NowyPodrzednyZbiorczy(wydania, "FV")[0];
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Kierunek relacji (magazynowy → handlowy) musi być skonfigurowany jako DefRelacji na definicji dokumentu magazynowego. Brak relacji → pusty wynik.
  • Dokumenty magazynowe muszą być zatwierdzone i zgodne (kontrahent / waluta).
  • Walidator stanu ujemnego nie dotyczy tej operacji (rozchód już się dokonał na WZ), ale faktura przejmie wartości z dokumentów źródłowych — nie modyfikuj pozycji ręcznie po przekształceniu, jeśli ma zachować zgodność z magazynem.

W20 — Wyszukiwanie dokumentów powiązanych (odczyt pól kalkulowanych)

Cel: odczytać dokumenty powiązane bez ręcznego przeszukiwania relacji — przez pola kalkulowane na DokumentHandlowy. Działa w obie strony: dla faktury → jej dokumenty magazynowe, dla magazynowego → jego faktury.

Warianty:

Wariant Pole kalkulowane Typ Zwraca
Magazynowe dla faktury dok.DokumentyMagazynowe DokumentHandlowy[] WZ/PZ powiązane z fakturą
Główny dok. magazynowy dok.DokumentMagazynowyGłówny DokumentHandlowy pierwszy/główny magazynowy
Faktury dla magazynowego dok.DokumentyHandlowe DokumentHandlowy[] faktury powiązane z WZ/PZ/ZO/ofertą

Pola i typy: wszystkie trzy to właściwości kalkulowane (read-only) na DokumentHandlowy. DokumentyMagazynowe dla dokumentu, który sam jest magazynowy (TypPartii.Magazynowy itd.), zwraca { this }. Analogicznie DokumentyHandlowe dla samego dokumentu handlowego zwraca { this }.

Snippet:

// 1. Dla faktury — jej dokumenty magazynowe (wydania/przyjęcia)
foreach (DokumentHandlowy mag in faktura.DokumentyMagazynowe)
{
    // mag.Numer, mag.Magazyn, mag.Pozycje ...
}

// główny dokument magazynowy (gdy potrzebny jeden)
DokumentHandlowy glowny = faktura.DokumentMagazynowyGłówny;

// 2. Dla dokumentu magazynowego — faktury, które go „obsługują”
foreach (DokumentHandlowy fa in wz.DokumentyHandlowe)
{
    // fa.Numer, fa.Suma ...
}

Pułapki:

  • To pola kalkulowane — czytaj, nie ustawiaj. Każde odwołanie uruchamia wyszukiwanie po relacjach, więc nie wołaj ich w pętli dla tysięcy rekordów — buforuj wynik w zmiennej lokalnej.
  • Zwracają tablicę (może być pusta), nie null — bezpiecznie iterować, ale sprawdzaj .Length przed [0].
  • Pola respektują prawa dostępu — dokumenty bez prawa odczytu są pomijane (wynik może być węższy niż faktyczny łańcuch relacji).

W21 — Generowanie dokumentu magazynowego z faktury (FA → WZ pojedynczo)

Cel: do pojedynczej zatwierdzonej faktury wygenerować odpowiadający dokument magazynowy (np. wydanie WZ). To wariant indywidualny (W17), tylko z innym symbolem docelowym.

Warianty:

Wariant Wejście Symbol Uwaga
FV → WZ faktura sprzedaży "WZ" wydanie z magazynu
FZ → PZ faktura zakupu "PZ" przyjęcie do magazynu
Z wyborem partii + WybierzDostawyCallback — gdy WskazaniePartii wymuszone na definicji WZ

Pola i typy: IRelacjeService.NowyPodrzednyIndywidualny(...) — jak W17. Pozycje magazynowe mają poz.Dostawa (wskazana partia/dostawa).

Snippet (z wyborem partii — wymusza HandlerSet):

using Soneta.Magazyny;

var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>();

DokumentHandlowy wz;
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var wynik = rel.NowyPodrzednyIndywidualny(
        new[] { faktura }, "WZ",
        handlers: new HandlerSet
        {
            WybierzDostawyCallback = dostawaWorker =>
            {
                // dla każdej pozycji wskaż pobierane zasoby/partie
                foreach (var poz in dostawaWorker.GetListPozycja())
                {
                    dostawaWorker.Pozycja = poz;
                    foreach (Zasob z in dostawaWorker.Zasoby.Cast<Zasob>())
                    {
                        using var tz = z.Session.Logout(editMode: true);
                        // ... oznacz zasób jako pobrany (Pobrano = true)
                        tz.Commit();
                    }
                }
            }
        });
    wz = wynik[0];
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Gdy definicja WZ ma WskazaniePartii = WymuszonyDodawanie, musisz dostarczyć WybierzDostawyCallback — inaczej NotImplementedException.
  • Rozchód wymaga wcześniejszego zapisanego przyjęcia towaru (StanUjemnyVerifier w Demo). Magazyn księguje się dopiero po Session.Save() — samo Commit/CommitUI nie tworzy obrotów/zasobów.
  • Po wygenerowaniu WZ odczytaj go zwrotnie przez faktura.DokumentyMagazynowe (W20).

W22 — Kopiowanie faktury klientowi (KopiujKlientowiFaktureWorker)

Cel: skopiować zatwierdzone faktury sprzedaży klienta jako dokumenty zakupu do bazy klienta (scenariusz biura rachunkowego pracującego na wielu bazach). Worker publiczny.

Dostępność: Soneta.EI.KopiujKlientowiFaktureWorker jest public (rejestracja [assembly: Worker(typeof(KopiujKlientowiFaktureWorker), typeof(DokHandlowe))]). Akcja menu „Kopiuj klientowi...”. Widoczna tylko gdy bieżąca baza jest master w konfiguracji „Praca na wielu bazach” i licencja to Biuro Rachunkowe (IsVisibleKopiuj). Bez tej konfiguracji nie zadziała (nie znajdzie bazy klienta).

Pola i typy:

  • [Context] DokumentHandlowy[] Dokumenty — kopiowane faktury (brane są tylko Zatwierdzony).
  • [Context] Params Prms — parametry; Params : ContextBase:
    • DefinicjaDokumentu Definicja — definicja dokumentu zakupu w bazie klienta (lista z DefDokumentow.WgTypu[TypDokumentu.ZakupEwidencja]);
    • bool PrzygotujPrzelewy (domyślnie true) — czy generować przelewy dla zobowiązań.
  • object Kopiuj() — akcja [Action("Kopiuj klientowi...", Mode = SingleSession | Progress)]; zwraca komunikat tekstowy, szczegóły pisze do logu.

Snippet (programowe użycie workera z Params):

using Soneta.EI;

// dokumenty: zaznaczone faktury sprzedaży (worker bierze tylko zatwierdzone)
var prms = new KopiujKlientowiFaktureWorker.Params(context)
{
    Definicja = /* DefinicjaDokumentu zakupu */,
    PrzygotujPrzelewy = true,
};

var worker = new KopiujKlientowiFaktureWorker
{
    Dokumenty = dokumenty,
    Prms = prms,
};

object komunikat = worker.Kopiuj();   // tworzy dokumenty w bazie klienta; Save robi worker wewnętrznie

Pułapki:

  • Worker działa na wielu bazach (DBItemContext) — sam otwiera/zamyka transakcje i Save() w bazie klienta. Nie opakowuj wywołania w zewnętrzną transakcję na bazie master.
  • Kopiowane są tylko faktury zatwierdzone; dokumenty z zobowiązaniem (nie należnością) są pomijane (zakup wymaga należności po stronie sprzedaży).
  • W bazie klienta tworzony jest automatycznie kontrahent „biuro” (wg NIP z pieczątki firmy), jeśli go brak. Brakujący sposób zapłaty w bazie klienta → dokument pominięty (log).
  • Wymaga licencji Biuro Rachunkowe i roli master — w innym układzie akcja jest niewidoczna.
  • Do zwykłego „kopiuj dokument w tej samej bazie” ten worker nie służy — to specjalizowany scenariusz wielobazowy.

W23 — Ręczne wiązanie i rozwiązywanie powiązań

Cel: dołączyć istniejący dokument do innego jako podrzędny/nadrzędny (bez generowania nowego) oraz rozwiązać błędnie utworzone powiązanie. Tor publiczny = IRelacjeService.Dolacz*.

Uwaga o dostępności: workery wykonawcze PowiazDokumentyWorker i UsunPowiazanieDokumentowWorker są internal — nie używaj ich z dodatku. Wiązanie realizuj przez IRelacjeService.DolaczPodrzednyIndywidualny / DolaczNadrzedny. Programowego, publicznego API do rozwiązywania powiązań brak — rozwiązywanie powiązań jest dostępne tylko interaktywnie (menu „Relacje” w aplikacji), bo odpowiedni worker jest internal. To ograniczenie publicznego kontraktu.

Warianty:

Wariant Metoda relationName
Dołącz podrzędny do nadrzędnego DolaczPodrzednyIndywidualny(documents, relationName) nazwa definicji relacji wychodzącej (np. "Faktura")
Dołącz dokument do nadrzędnego DolaczNadrzedny(documents, relationName) nazwa relacji od strony nadrzędnego (np. "Zamówienie")
Rozwiązanie powiązania — tylko interaktywnie (worker internal)

Pola i typy:

DokumentHandlowy[] DolaczPodrzednyIndywidualny(
    DokumentHandlowy[] documents, string relationName,
    Context context = null, HandlerSet handlers = null);
DokumentHandlowy[] DolaczNadrzedny(
    DokumentHandlowy[] documents, string relationName,
    Context context = null, HandlerSet handlers = null);

relationName to nazwa definicji relacji (DefRelacji), nie symbol dokumentu — np. "Zamówienie", "Faktura", "Korekta wydania magazynowego 2".

Snippet:

var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>();

// Dołącz fakturę do istniejącego zamówienia jako nadrzędnego (relacja "Zamówienie")
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var powiazane = rel.DolaczNadrzedny(new[] { faktura }, "Zamówienie");
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • relationName musi dokładnie pasować do nazwy DefRelacji skonfigurowanej w bazie (wielkość liter / spacje istotne) — niepasująca nazwa daje pusty/null wynik w tablicy.
  • Dolacz* przetwarza dokumenty pojedynczo (Array.ConvertAll) — wynik na pozycji i może być null, jeśli dołączenie konkretnego dokumentu się nie powiodło. Sprawdzaj elementy wyniku.
  • Dokumenty muszą być zatwierdzone i wzajemnie zgodne (kontrahent / pozycje).
  • Rozwiązywanie powiązań programowo z dodatku niedostępne — zaplanuj operację jako działanie użytkownika w aplikacji (menu „Relacje”).

W24 — Odczyt łańcucha powiązań i stan pokrycia zamówienia

Cel: prześledzić łańcuch relacji (oferta → zamówienie → faktura → dokument magazynowy) oraz odczytać stan pokrycia/realizacji zamówienia (czy zamówienie zostało zrealizowane fakturami).

Warianty:

Wariant Mechanizm Typ wyniku
W górę łańcucha (faktury dla magazynowego/zamówienia) dok.DokumentyHandlowe (W20) DokumentHandlowy[]
W dół łańcucha (magazynowe dla faktury) dok.DokumentyMagazynowe (W20) DokumentHandlowy[]
Stan pokrycia zamówienia (odczyt) StanPokryciaZamówieniaWorker.StanPokrycia enum StanPokryciaZamówienia

Pola i typy:

  • Odczyt stanu pokrycia: worker public Soneta.Handel.StanPokryciaZamówieniaWorker ([Context] DokumentHandlowy Dokument) → property StanPokrycia : StanPokryciaZamówienia.
  • Enum Soneta.Handel.StanPokryciaZamówienia: Brak = 0, Częściowe = 1, Pełne = 2, NiePodlega = 3, Niezweryfikowane = 4.
  • Ważne: worker tylko odczytuje wcześniej wyliczony stan (z cache na Login). Samo przeliczenie uruchamia akcja menu „Sprawdź pokrycie” (StanPokryciaZamowienWorker, [HandelAction]) — wywołuje ją użytkownik; dopóki nie zostanie odpalona, StanPokrycia zwraca Niezweryfikowane.

Snippet:

using Soneta.Handel;

// Odczyt stanu pokrycia pojedynczego zamówienia (po wcześniejszym „Sprawdź pokrycie”):
var w = new StanPokryciaZamówieniaWorker { Dokument = zamowienie };
StanPokryciaZamówienia stan = w.StanPokrycia;

bool zrealizowane = stan == StanPokryciaZamówienia.Pełne;

// Łańcuch relacji w dół: zamówienie -> faktury -> ich dokumenty magazynowe
foreach (DokumentHandlowy fa in zamowienie.DokumentyHandlowe)        // faktury zamówienia
    foreach (DokumentHandlowy mag in fa.DokumentyMagazynowe)         // wydania faktury
    {
        // mag.Numer, mag.Magazyn ...
    }

Pułapki:

  • StanPokryciaZamówieniaWorker.StanPokrycia zwraca Niezweryfikowane, dopóki w sesji/loginie nie wykonano przeliczenia (akcja „Sprawdź pokrycie”). Programowego, publicznego wyzwalacza przeliczenia brak — StanPokryciaZamówień.Przelicz() jest wywoływane przez internal akcję menu. Z dodatku traktuj StanPokrycia jako odczyt stanu policzonego interaktywnie.
  • Pola DokumentyHandlowe/DokumentyMagazynowe respektują prawa dostępu i są kalkulowane — buforuj wynik, nie wołaj w gęstych pętlach (W20).
  • Stan NiePodlega oznacza dokument, którego pokrycie nie dotyczy (np. nie jest zamówieniem) — rozróżniaj go od Brak (zamówienie bez realizacji).

Powiązane sekcje: tworzenie/stan dokumentu (sekcja 1–2), korekty (IRelacjeService.NowaKorekta, NowaKorektaZbiorcza — analogiczne do W17/W18, symbol korekty opcjonalny), magazyn i partie (dok.Zasoby, dok.Obroty, GrupaDostaw).

5. Odczyt i wyszukiwanie

Odczyt dokumentów handlowych prawie zawsze sprowadza się do filtrowania serwerowego: warunek budujesz wyrażeniem LINQ i aplikujesz na kluczu tabeli (DokHandlowe.WgXxx[dok => …]) albo na kolekcji podrzędnej (towar.Pozycje[…], dok.Pozycje[…]). Z bazy do pamięci trafiają wtedy wyłącznie pasujące wiersze. DokHandlowe to duża tabela operacyjna (guided="Exported") — nigdy nie iteruj jej w całości z if w pamięci; zawsze zawężaj zakres (okres, kontrahent, definicja) przez SQL i — przy analizach poprzecznych — ogranicz przedział czasowy.

Fundamenty (sesja, transakcja, blokada optymistyczna) opisuje safe-code.md, a mechanikę warunków serwerowych rowcondition.md — tu się do nich odwołujemy, nie powtarzamy. Cały kod jest zgodny z C# 10 i operuje wyłącznie na publicznym kontrakcie platformy. W wyrażeniu LINQ wolno użyć tylko pól bazodanowych; pole kalkulowane rzuci LinqConditionException.

Fakty o odczycie (zweryfikowane na tabeli DokHandlowe i PozycjeDokHan):

  • Klucze tabeli DokHandlowe (do filtrowania serwerowego i sortowania): WgDaty (Data, Czas), WgMagazynuNumer (Magazyn, Numer.Pelny), WgMagazynuObcy (Magazyn, Obcy.Numer), WgKontrahentaObcy (Kontrahent, Obcy.Numer, Kategoria), WgOkresIntrastat, oraz PrimaryKey. Nie ma „gołego" klucza WgKontrahenta ani WgNumeru — filtruj wyrażeniem na dowolnym z powyższych kluczy (sortowanie bierze się z wybranego klucza).
  • Indeksator po Guid: hm.DokHandlowe[guid] (zwraca DokumentHandlowy; rzuca RowNotFoundException dla nieznanego Guid).
  • Pozycje dokumentu: dok.Pozycje — LpSubTable<PozycjaDokHandlowego> (sortowane po Lp).
  • Pozycje danego towaru (historia obrotu): towar.Pozycje — SubTable<PozycjaDokHandlowego> (klucz WgTowar). Klucze na PozycjeDokHan: WgDaty (Data), WgKierunek (Towar, KierunekMagazynu, Data, Czas), WgTowarDokumentu (Towar, Dokument).
  • Numer dokumentu: pole dok.Numer: NumerDokumentu. Pełny numer do odczytu to dok.Numer.NumerPelny (kalkulowane). W warunku serwerowym używaj pola bazodanowego Numer.Pelny (np. dok => dok.Numer.Pelny == "FV 1/2026").
  • Korekty: dok.DokumentKorygowany (dokument korygowany przez tę korektę), dok.DokumentyKorygujące (IEnumerable<DokumentHandlowy> — łańcuch korekt tego dokumentu), dok.Korekta: bool (pole bazodanowe — czy dokument jest korektą). Wszystkie powiązania korekt to pola kalkulowane (oprócz Korekta).
  • Kolekcje na Kontrahent (z modułu CRM): k.DokumentyHandlowe i k.DokumentyHandloweOdbiorcy to nietypowane SubTable (CRM nie referuje Handlu). Iteracja działa, ale typowane filtrowanie serwerowe rób od strony Handlu: hm.DokHandlowe.WgKontrahentaObcy[dok => dok.Kontrahent == k].

W25 — Odczytanie pozycji dokumentu

Cel: przejść po pozycjach (towar, ilość, cena, rabat, wartość) wczytanego dokumentu — np. do wydruku, eksportu czy przeliczeń własnych.

Warianty:

Wariant Źródło / operacja
Wszystkie pozycje wg Lp dok.Pozycje (LpSubTable, sortowane po Lp)
Tylko pozycje danego towaru dok.Pozycje[(PozycjaDokHandlowego p) => p.Towar == towar]
Pozycje o niezerowej ilości warunek serwerowy na p.Ilosc.Value
Wartości pozycji p.WartoscCy, p.Suma (BruttoNetto: NettoCy/VATCy/BruttoCy)

Pola i typy (PozycjaDokHandlowego): Towar: Towar, Ilosc: Quantity (.Value, .Symbol), Cena: DoubleCy, Rabat: Percent, WartoscCy: Currency, Suma: BruttoNetto (NettoCy, VATCy, BruttoCy — typ Currency; Netto/VAT/Brutto — decimal), Lp: int, Stawka: StawkaVat, Opis: string.

Snippet:

var hm = session.GetHandel();
var dok = hm.DokHandlowe[guid];                 // dokument wczytany po Guid (W29)
if (dok == null) return;

// Iteracja po pozycjach (LpSubTable jest już posortowana po Lp):
foreach (PozycjaDokHandlowego p in dok.Pozycje)
{
    string towar  = p.Towar?.Kod;
    Quantity ilosc = p.Ilosc;                   // p.Ilosc.Value + p.Ilosc.Symbol (jednostka)
    DoubleCy cena = p.Cena;
    Percent rabat = p.Rabat;
    Currency netto  = p.Suma.NettoCy;           // wartość netto pozycji w PLN
    Currency brutto = p.Suma.BruttoCy;
    Currency wartosc = p.WartoscCy;             // wartość pozycji w walucie ceny
}

// Tylko pozycje wybranego towaru — filtr serwerowy na kolekcji:
var towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];
foreach (PozycjaDokHandlowego p in dok.Pozycje[(PozycjaDokHandlowego p) => p.Towar == towar])
{
    // ...
}

Pułapki:

  • Ilosc to Quantity, a Cena/WartoscCy to DoubleCy/Currency (kwota + waluta), nie decimal/double (safe-code §10). Składowe: p.Ilosc.Value, p.Ilosc.Symbol.
  • Do filtrowania pozycji na jednym dokumencie możesz iterować dok.Pozycje (to mała kolekcja), ale i tak preferuj warunek dok.Pozycje[p => …] — wykona się serwerowo.
  • p.Suma/p.WartoscCy są przeliczane przez platformę — czytaj je, nie wyliczaj „ręcznie".
  • p.Towar bywa null dla pozycji nietowarowych (opis/koszt) — zabezpiecz dostęp (?.).

W26 — Odczytanie dokumentów dla kontrahenta

Cel: pobrać dokumenty wystawione na danego kontrahenta — jako nabywcę (Kontrahent) lub jako odbiorcę (Odbiorca).

Warianty:

Wariant Źródło Typ
Kontrahent jako nabywca (kolekcja CRM) k.DokumentyHandlowe nietypowany SubTable
Odbiorca (kolekcja CRM) k.DokumentyHandloweOdbiorcy nietypowany SubTable
Filtr typowany od strony Handlu hm.DokHandlowe.WgKontrahentaObcy[dok => dok.Kontrahent == k] SubTable<DokumentHandlowy>
Zawężenie okresem dołóż && dok.Data >= od w warunku —

Pola i typy: dok.Kontrahent: Kontrahent, dok.Odbiorca: Kontrahent (oba bazodanowe). Kontrahent.DokumentyHandlowe / DokumentyHandloweOdbiorcy to kolekcje SubTable na kontrahencie (zawężone już do jednego kontrahenta).

Snippet:

var hm = session.GetHandel();
var k = session.GetCRM().Kontrahenci.WgKodu["Abc"];
if (k == null) return;

// Wariant A — kolekcja na kontrahencie (nietypowana, ale wygodna do prostego przejścia):
foreach (DokumentHandlowy dok in k.DokumentyHandlowe)
{
    // dok.Numer.NumerPelny, dok.Data, dok.Suma ...
}

// Wariant B — typowany filtr serwerowy od strony Handlu + zawężenie okresem
// (klucz WgKontrahentaObcy nadaje sortowanie wg kontrahenta):
var od = Date.Today.AddMonths(-3);
foreach (DokumentHandlowy dok in hm.DokHandlowe.WgKontrahentaObcy[
             (DokumentHandlowy dok) => dok.Kontrahent == k && dok.Data >= od])
{
    // tylko dokumenty kontrahenta z ostatnich 3 miesięcy
}

// Dokumenty, w których kontrahent jest ODBIORCĄ:
foreach (DokumentHandlowy dok in hm.DokHandlowe[
             (DokumentHandlowy dok) => dok.Odbiorca == k])
{
    // ...
}

Pułapki:

  • k.DokumentyHandlowe jest nietypowane (SubTable, nie SubTable<DokumentHandlowy>) — pętla foreach (DokumentHandlowy …) działa, ale do filtrowania wyrażeniem LINQ użyj kolekcji od strony Handlu (hm.DokHandlowe.WgXxx[…]), gdzie typ wiersza jest znany kompilatorowi.
  • Kontrahent i Odbiorca to dwa różne pola — wybierz świadomie (nabywca ≠ odbiorca towaru).
  • To dane operacyjne — przy szerokich analizach zawężaj okres (dok.Data >= od), nie ładuj całej historii (safe-code §6.3).
  • Porównuj po referencji rekordu (dok.Kontrahent == k), a nie po Kod — referencja generuje szybkie JOIN po ID.

W27 — Ostatnie pozycje dokumentów dla wskazanego towaru

Cel: prześledzić historię obrotu danym towarem — pozycje dokumentów, w których towar wystąpił (np. ostatnie zakupy/sprzedaże, kierunek magazynowy, ceny historyczne).

Warianty:

Wariant Źródło / warunek
Wszystkie pozycje towaru towar.Pozycje (klucz WgTowar)
Tylko rozchody / przychody filtr na p.KierunekMagazynu (KierunekPartii)
Z zakresu dat towar.Pozycje[p => p.Data >= od]
Tylko z dokumentów zatwierdzonych warunek przez referencję: p.Dokument.Stan == StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony
Ostatnie N po dacie sortuj kluczem WgKierunek/WgDaty i ogranicz w pamięci po zawężeniu

Pola i typy (PozycjaDokHandlowego): Towar: Towar, Dokument: DokumentHandlowy, Data: Date, Czas: Time, KierunekMagazynu: Soneta.Magazyny.KierunekPartii (Rozchód=-1, Brak=0, Przychód=1), Cena: DoubleCy, Ilosc: Quantity. Kolekcja towar.Pozycje: SubTable<PozycjaDokHandlowego>.

Snippet:

var towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];
if (towar == null) return;

// Pozycje towaru z ostatnich 6 miesięcy — filtr serwerowy na kolekcji towaru:
var od = Date.Today.AddMonths(-6);
foreach (PozycjaDokHandlowego p in towar.Pozycje[(PozycjaDokHandlowego p) => p.Data >= od])
{
    DokumentHandlowy dok = p.Dokument;          // dokument macierzysty pozycji
    string numer = dok.Numer.NumerPelny;
    // p.KierunekMagazynu, p.Ilosc, p.Cena, p.Data ...
}

// Tylko rozchody (sprzedaż/wydania) danego towaru z dokumentów zatwierdzonych:
foreach (PozycjaDokHandlowego p in towar.Pozycje[(PozycjaDokHandlowego p) =>
             p.KierunekMagazynu == KierunekPartii.Rozchód
             && p.Dokument.Stan == StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony
             && p.Data >= od])
{
    // historia rozchodów towaru
}

Pułapki:

  • Filtruj na towar.Pozycje[…] (kolekcja zawężona do jednego towaru), nie iteruj globalnie PozycjeDokHan — to jedna z największych tabel operacyjnych (safe-code §6.3).
  • Warunek przez referencję (p.Dokument.Stan == …) jest dozwolony — Stan jest polem bazodanowym i wygeneruje JOIN. Nie używaj w warunku pól kalkulowanych dokumentu (np. p.Dokument.Zatwierdzony rzuci LinqConditionException).
  • „Ostatnie N" realizuj przez sortowanie kluczem (WgKierunek/WgDaty) po zawężeniu okresem; nie pobieraj całości po to, by wziąć kilka rekordów.
  • KierunekPartii żyje w Soneta.Magazyny — wymagana referencja do modułu Magazyny.

W28 — Wyszukiwanie dokumentów wg okresu, definicji, stanu, serii

Cel: odfiltrować dokumenty po kryteriach nagłówkowych (data, definicja, stan, magazyn, seria) serwerowo, bez obiektów warstwy UI (View).

Warianty:

Wariant Warunek (pole bazodanowe)
Okres dat dok.Data >= od && dok.Data <= do
Konkretna definicja (symbol) dok.Definicja == def (rekord z DefDokHandlowych.WgSymbolu[...])
Stan dokumentu dok.Stan == StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony
Magazyn dok.Magazyn == mag
Seria dok.Seria == "A"
Wiele kryteriów koniunkcja && / alternatywa `

Pola i typy: dok.Data: Date, dok.Definicja: DefDokHandlowego, dok.Stan: StanDokumentuHandlowego, dok.Magazyn: Magazyn, dok.Seria: string, dok.Kategoria: KategoriaHandlowa. Klucz WgDaty daje sortowanie po dacie.

Snippet:

var hm = session.GetHandel();

var def  = hm.DefDokHandlowych.WgSymbolu["FV"];                 // definicja faktury sprzedaży
var mag  = session.GetMagazyny().Magazyny.WgSymbol["F"];
var od   = new Date(2026, 1, 1);
var doDt = new Date(2026, 3, 31);

// Zatwierdzone faktury FV z I kwartału na magazynie F — jeden warunek serwerowy.
// Klucz WgDaty nadaje sortowanie po Data, Czas:
foreach (DokumentHandlowy dok in hm.DokHandlowe.WgDaty[(DokumentHandlowy dok) =>
             dok.Definicja == def
             && dok.Magazyn == mag
             && dok.Stan == StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony
             && dok.Data >= od && dok.Data <= doDt])
{
    // dok.Numer.NumerPelny, dok.Suma, dok.Kontrahent ...
}

// Wariant: warunek jako wartość przekazywana dalej (np. do metody):
var cond = RowCondition.FromExpression<DokumentHandlowy>(
    dok => dok.Definicja == def && dok.Seria == "A");
foreach (DokumentHandlowy dok in hm.DokHandlowe.WgDaty[cond]) { /* ... */ }

Pułapki:

  • Nie używaj View w kodzie biznesowym (to obiekt UI) — filtruj SubTable[expression] lub RowCondition.FromExpression (rowcondition.md).
  • Porównuj definicję/magazyn po rekordzie (dok.Definicja == def), nie po stringu symbolu — rekord pobierz raz przez WgSymbolu[...]/WgSymbol[...] poza pętlą.
  • Stan porównuj enumem (dok.Stan == StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony); skróty dok.Zatwierdzony są kalkulowane i nie wolno ich użyć w warunku LINQ.
  • Wybór klucza (WgDaty, WgMagazynuNumer, WgKontrahentaObcy) decyduje tylko o sortowaniu — warunek i tak trafia do WHERE. Dla dużych zbiorów dobierz klucz pasujący do oczekiwanej kolejności.

W29 — Odczyt dokumentu wg numeru lub Guid

Cel: odnaleźć pojedynczy dokument po jego pełnym numerze (Numer.Pelny) albo po globalnym identyfikatorze Guid (np. zapisanym wcześniej w innym systemie / w teście).

Warianty:

Wariant Mechanizm Zwraca
Po Guid hm.DokHandlowe[guid] (indeksator GuidedTable) DokumentHandlowy; rzuca RowNotFoundException, gdy brak
Po pełnym numerze filtr serwerowy dok => dok.Numer.Pelny == numer zbiór (bierz .FirstOrDefault())
Po numerze w obrębie magazynu klucz WgMagazynuNumer (Magazyn + Numer.Pelny) precyzyjniej (numer bywa unikalny per magazyn)
Po numerze obcym klucz WgMagazynuObcy / pole dok.Obcy.Numer dokument z numerem dostawcy

Pola i typy: dok.Numer: NumerDokumentu (odczyt pełnego numeru: dok.Numer.NumerPelny; pole bazodanowe w warunku: Numer.Pelny), dok.Guid: Guid (z GuidedRow), dok.Obcy.Numer: string (numer dokumentu obcego).

Snippet:

var hm = session.GetHandel();

// 1. Po Guid — najpewniejszy, jednoznaczny dostęp. UWAGA: indeksator GuidedTable RZUCA
//    RowNotFoundException dla nieznanego Guid (nie zwraca null) — obuduj try/catch, gdy brak pewności:
DokumentHandlowy poGuid;
try { poGuid = hm.DokHandlowe[guid]; }
catch (Soneta.Business.RowNotFoundException) { poGuid = null; }

// 2. Po pełnym numerze — warunek serwerowy na polu bazodanowym Numer.Pelny.
//    Numer może się powtarzać między magazynami, więc bierzemy pierwszy / iterujemy:
DokumentHandlowy poNumerze = hm.DokHandlowe.WgMagazynuNumer[
    (DokumentHandlowy dok) => dok.Numer.Pelny == "FV 1/2026"].FirstOrDefault();

// 3. Po numerze w obrębie magazynu (precyzyjniej — numeracja zwykle per magazyn):
var mag = session.GetMagazyny().Magazyny.WgSymbol["F"];
DokumentHandlowy wMagazynie = hm.DokHandlowe.WgMagazynuNumer[(DokumentHandlowy dok) =>
    dok.Magazyn == mag && dok.Numer.Pelny == "FV 1/2026"].FirstOrDefault();

if (poGuid != null)
{
    string pelny = poGuid.Numer.NumerPelny;     // odczyt pełnego numeru (kalkulowane)
}

Pułapki:

  • W warunku LINQ używaj pola bazodanowego Numer.Pelny; do odczytu sformatowanego numeru służy kalkulowane dok.Numer.NumerPelny — w wyrażeniu serwerowym rzuciłoby LinqConditionException.
  • Pełny numer nie jest globalnie unikalny (numeracja bywa per magazyn/seria/rok) — dlatego filtr zwraca zbiór; bierz .FirstOrDefault() albo dołóż dok.Magazyn == mag.
  • Indeksator hm.DokHandlowe[guid] to dostęp po Guid (z GuidedTable) — dla nieznanego Guid rzuca Soneta.Business.RowNotFoundException (NIE zwraca null). Gdy brak pewności istnienia, obuduj go try/catch. Nie myl z dostępem po ID (klucz wewnętrzny tabeli).
  • Numer obcy (dostawcy) jest w dok.Obcy.Numer — to inne pole niż własny Numer.

W30 — Korekty dokumentu i dokument korygowany

Cel: dla danego dokumentu ustalić jego korekty (dokumenty korygujące) oraz — dla korekty — dokument, który koryguje.

Warianty:

Wariant Pole / kierunek Typ
Dokument korygowany przez tę korektę korekta.DokumentKorygowany DokumentHandlowy (lub null)
Wszystkie korekty danego dokumentu dok.DokumentyKorygujące IEnumerable<DokumentHandlowy> (łańcuch)
Najbliższa korekta dok.DokumentKorygujący DokumentHandlowy (lub null)
Ostatnia korekta w łańcuchu dok.DokumentKorygującyOstatni DokumentHandlowy
Czy dokument jest korektą dok.Korekta bool (pole bazodanowe)
Serwerowy filtr korekt hm.DokHandlowe[d => d.Korekta] SubTable<DokumentHandlowy>

Pola i typy: dok.Korekta: bool (bazodanowe — czy dokument jest korektą), dok.DokumentKorygowany: DokumentHandlowy, dok.DokumentyKorygujące: IEnumerable<DokumentHandlowy>, dok.DokumentKorygujący/DokumentKorygującyOstatni: DokumentHandlowy, dok.DokumentyKorygowane: IEnumerable<DokumentHandlowy> (cały łańcuch korygowanych) — wszystkie powiązania kalkulowane (tylko do odczytu; korekty zakładaj przez IRelacjeService).

Snippet:

var hm = session.GetHandel();
var dok = hm.DokHandlowe[guid];
if (dok == null) return;

// Korekty tego dokumentu (łańcuch korekt — kolejne korekty korekt):
foreach (DokumentHandlowy korekta in dok.DokumentyKorygujące)
{
    string nr = korekta.Numer.NumerPelny;
    DokumentHandlowy korygowany = korekta.DokumentKorygowany;   // wskazuje z powrotem na dok
}

// Gdy mamy w ręku korektę — odczyt dokumentu korygowanego:
if (dok.Korekta)
{
    DokumentHandlowy zrodlo = dok.DokumentKorygowany;           // dokument pierwotny
}

// Serwerowe wyszukanie samych korekt w okresie (pole Korekta jest bazodanowe):
var od = Date.Today.AddMonths(-1);
foreach (DokumentHandlowy k in hm.DokHandlowe.WgDaty[(DokumentHandlowy d) =>
             d.Korekta && d.Data >= od])
{
    // d.DokumentKorygowany — dokument, którego dotyczy korekta
}

Pułapki:

  • DokumentKorygowany/DokumentyKorygujące/DokumentKorygujący są kalkulowane (liczone z relacji handlowych) — tylko do odczytu. Tworzenie korekt realizuje IRelacjeService.NowaKorekta(...) (rozdział o relacjach), nie przypisywanie tych pól.
  • W warunku serwerowym wolno użyć tylko pola Korekta (bazodanowe). Pola powiązań korekt są kalkulowane → w LINQ rzucą LinqConditionException.
  • DokumentKorygowany zwraca null, gdy dokument nie jest korektą (Korekta == false) — zawsze sprawdź dok.Korekta albo != null przed użyciem.
  • DokumentyKorygujące to łańcuch (korekta korekty korekty…), a nie pojedynczy element — gdy potrzebujesz tylko najbliższej, użyj DokumentKorygujący; gdy ostatniej — DokumentKorygującyOstatni.

6. Magazyn, zasoby, partie, obroty

Sekcja opisuje odczyt efektów magazynowych dokumentu (zasoby, obroty) oraz sterowanie rozchodem przez wskazanie partii (GrupaDostaw) i kontekst wyceny (FIFO/LIFO/wg dostaw). Cały kod operuje wyłącznie na publicznym kontrakcie platformy i jest zgodny z C# 10.

Klucz do zrozumienia całej sekcji: magazyn księguje obroty i zasoby dopiero po Session.Save() dokumentu. Samo Commit()/CommitUI() w transakcji nie nalicza stanów. W bazie Demo działa StanUjemnyVerifier — rozchód (FV/WZ/RW) wymaga wcześniejszego zapisanego przyjęcia (PW/PZ) tego towaru; w przeciwnym razie zapis rozchodu zostanie odrzucony.

Słowniczek typów (moduł Soneta.Magazyny):

  • Zasob (tabela Zasoby) — stan towaru: ilość na partii w danym magazynie i okresie.
  • Obrot (tabela Obroty) — pojedynczy ruch (przychód lub rozchód) wiążący partie.
  • GrupaDostaw (tabela GrupyDostaw, namespace Soneta.Magazyny.Dostawy) — partia towaru (identyfikowana Numer + Towar).
  • OkresMagazynowy (tabela OkresyMag) — przedział czasu, w którym ewidencjonowane są obroty/zasoby; po zamknięciu blokuje modyfikacje.
  • PartiaTowaru — subrow (nie tabela) opisujący stronę partii w Obrot/Zasob: Dokument, PozycjaIdent, PartiaTowaru: GrupaDostaw, KontrahentPartii, Data, Czas, Typ, Wartosc.
  • Enum KierunekPartii: Rozchód=-1, Brak=0, Przychód=1.
  • Enum Magazyn.Algorytm (AlgorytmMagazynowy): FIFO=0, LIFO=1, NieLiczyćStanów=2, WgDostawy=3, WgDostawyPrzyZatwierdzaniu=10, OdNajdroższych=4, OdNajtańszych=5, WgCechyPozycji=6/7, WgCechyDokumentu=8/9.

Dostęp do modułu: var mag = session.GetMagazyny(); → mag.Zasoby, mag.Obroty, mag.GrupyDostaw, mag.OkresyMag, mag.Magazyny.

W31 — Przeglądanie zasobów utworzonych przez dokument przychodowy (dok.Zasoby)

Cel: po zapisaniu dokumentu przychodowego (PW/PZ/FZ) odczytać zasoby magazynowe, które ten dokument wprowadził na stan — np. żeby zweryfikować ilości albo powiązać je z partią.

Warianty:

Wariant Źródło Uwaga
Zasoby utworzone bezpośrednio przez dokument dok.Zasoby (SubTable<Zasob>) filtr po Partia.Dokument == dok
Zasoby łącznie z dokumentami zależnymi dok.ZasobyWszystkie (ListWithView) obejmuje powiązane dok. magazynowe
Iteracja po module mag.Zasoby.WgTowar[towar, okres, magazyn] gdy nie mamy uchwytu do dokumentu

Pola i typy: dok.Zasoby: SubTable (elementy Soneta.Magazyny.Zasob). Zasob: Ilosc: Quantity, IloscRezerwowana: Quantity, Kierunek: KierunekPartii, Magazyn: Magazyn, Towar: Towar, Okres: OkresMagazynowy, Partia: PartiaTowaru (subrow), PartiaPierwotna: PartiaTowaru.

Snippet:

// dok — zapisany dokument przychodowy (PW/PZ/FZ), po session.Save()
var mag = session.GetMagazyny();

foreach (Zasob z in dok.Zasoby)
{
    // strona partii zasobu: skąd pochodzi (dokument, pozycja, numer partii)
    GrupaDostaw partia = z.Partia.PartiaTowaru;   // rekord partii (może być null dla prostej ewidencji)
    Console.WriteLine(
        $"{z.Towar.Kod}  mag={z.Magazyn.Symbol}  kierunek={z.Kierunek}  " +
        $"ilość={z.Ilosc}  partia={partia?.Numer}");
}

Pułapki:

  • dok.Zasoby jest puste, dopóki nie wykonasz session.Save() — przed zapisem magazyn nie zaksięgował zasobów (sam Commit/CommitUI nie wystarcza).
  • Wzorzec testowy: zapis dokumentu → SaveDispose() → odczyt na świeżej sesji po Guid, bo po Save() w środku testu okno edycji się zamyka.
  • Zasób przychodowy ma Kierunek == KierunekPartii.Przychód. Zasób rozchodowy na stanie ujemnym ma Kierunek == KierunekPartii.Rozchód — nie myl ich przy sumowaniu stanu.
  • Nie modyfikuj Zasob/Obrot ręcznie — to tabele wyliczane przez moduł magazynowy.

W32 — Przetwarzanie obrotów faktury sprzedaży i dokumentu rozchodowego (dok.Obroty, dok.ObrotyWszystkie)

Cel: odczytać obroty magazynowe (ruchy) wygenerowane przez dokument — rozchód (FV/WZ/RW) lub przychód — w tym obroty z dokumentów zależnych.

Warianty:

Wariant Property Co zwraca
Obroty związane bezpośrednio z dokumentem dok.Obroty (SubTable) dla przychodu: po stronie przychodowej; dla rozchodu: po stronie rozchodowej
Wszystkie obroty (z dok. zależnymi, bez storna zasobu) dok.ObrotyWszystkie (ListWithView) obroty wszystkich powiązanych dok. magazynowych
Obroty wszystkich pozycji dok.ObrotyWszystkiePozycji (ListWithView) po pozycjach (z pozycjami zależnymi)
Z korektami, wg partii pierwotnej dok.ObrotyWszystkieWgPartiiPierwotnej (ListWithView) uwzględnia dok. korygujące

Pola i typy: Obrot: Ilosc: Quantity, Towar: Towar, Magazyn: Magazyn, Okres: OkresMagazynowy, Data: Date, Czas: Time, Korekta: KorektaObrotu, Stornowany: Obrot, Przychod: PartiaTowaru, Rozchod: PartiaTowaru, PrzychodPierwotny: PartiaTowaru.

Snippet:

// dok — zapisana faktura sprzedaży / dokument rozchodowy (po session.Save())
// 1) Obroty samego dokumentu (strona dobrana automatycznie wg kierunku magazynu):
foreach (Obrot o in dok.Obroty)
{
    // Przychod/Rozchod to subrow PartiaTowaru — wskazuje partię i dokument źródłowy
    GrupaDostaw partiaRozchodu = o.Rozchod.PartiaTowaru;     // z której partii zszedł towar
    GrupaDostaw partiaPrzychodu = o.Przychod.PartiaTowaru;   // partia przychodowa (źródło)
    Console.WriteLine($"{o.Towar.Kod}  ilość={o.Ilosc}  z partii={partiaPrzychodu?.Numer}");
}

// 2) Wszystkie obroty łącznie z dokumentami magazynowymi powiązanymi z fakturą:
foreach (Obrot o in dok.ObrotyWszystkie.Cast<Obrot>())
{
    if (o.Korekta == KorektaObrotu.StornoZasobu) continue;   // ObrotyWszystkie już to pomija
    // ... agregacja ilości/wartości
}

Pułapki:

  • dok.Obroty automatycznie dobiera stronę (przychodowa vs rozchodowa) na podstawie kierunku magazynowego dokumentu — nie filtruj jej ręcznie po kierunku.
  • ObrotyWszystkie/ObrotyWszystkiePozycji/ObrotyWszystkieWgPartiiPierwotnej zwracają ListWithView — iteruj przez .Cast<Obrot>(). Pomijają już obroty StornoZasobu.
  • Obroty pojawiają się po Session.Save() dokumentu, nie po Commit().
  • Przychod/Rozchod/PrzychodPierwotny to subrow PartiaTowaru, nie rekord partii — do rekordu GrupaDostaw sięgaj przez .PartiaTowaru, do dokumentu źródłowego przez .Dokument, do pozycji przez .PozycjaIdent.

W33 — Odczyt stanu magazynowego towaru (magazyn / data) — mag.Zasoby z filtrem

Cel: wyliczyć aktualny stan towaru w danym magazynie (i ewentualnie okresie), bez otwierania konkretnego dokumentu — np. do walidacji dostępności przed rozchodem.

Warianty:

Wariant Indeks Sygnatura
Stan towaru w magazynie mag.Zasoby.WgTowar[towar, okres, magazyn] zawęź serwerowo do magazynu i okresu
Stan towaru we wszystkich okresach/magazynach mag.Zasoby.WgTowar[towar] szersze — sumuj ostrożnie
Zasoby konkretnej partii mag.Zasoby.WgPartiaTowaruMagazyn[partia, magazyn, towar] gdy znamy GrupaDostaw
Zasoby magazynu w okresie mag.Zasoby.WgMagazyn[magazyn, okres] przegląd całego magazynu

Pola i typy: mag.Zasoby: Zasoby (tabela). Indeksy zwracają SubTable<Zasob>. OkresMagazynowy z mag.OkresyMag (patrz W39). Ilości to Quantity.

Snippet:

var mag = session.GetMagazyny();
var towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];
var magazyn = mag.Magazyny.WgSymbol["F"];
var okres = mag.OkresyMag.WgOkres[Date.Today];   // okres obejmujący dzień (patrz W39)

// Stan = suma ilości zasobów przychodowych pomniejszona o rozchodowe (stan ujemny)
Quantity stan = new(0, towar.JednostkaMag.Symbol);
foreach (Zasob z in mag.Zasoby.WgTowar[towar, okres, magazyn])
{
    if (z.Kierunek == KierunekPartii.Przychód)
        stan += z.Ilosc;
    else if (z.Kierunek == KierunekPartii.Rozchód)
        stan -= z.Ilosc;
}

Pułapki:

  • Nie ładuj całej tabeli Zasoby do pamięci — zawsze zawężaj indeksem (WgTowar[...], WgMagazyn[...], WgPartiaTowaruMagazyn[...]). Patrz safe-code.md §6.
  • Ilości są typu Quantity (ilość + jednostka), nie double — operuj na Quantity i pilnuj zgodności jednostek (z.Ilosc.Symbol).
  • Stan „na dzień" zależy od okresu magazynowego — dla daty historycznej wybierz właściwy OkresMagazynowy, nie zawsze bieżący.
  • Towary bez magazynu (np. usługi „MONTAZ", „TRANSPORT" w Demo) nie mają zasobów — zapytanie zwróci pustą kolekcję.
  • W bazie Demo stan ujemny jest blokowany przy zapisie rozchodu — odczyt stanu służy do wcześniejszej walidacji, ale ostateczną kontrolę i tak wykona Session.Save().

W34 — Wyszukiwanie partii magazynowych (GrupaDostaw) według cech

Cel: odnaleźć partię (GrupaDostaw) po numerze, towarze lub cesze (np. numer serii, data ważności zapisana jako cecha), zanim wskażemy ją przy rozchodzie.

Warianty:

Wariant Klucz / mechanizm Uwaga
Po numerze + towarze mag.GrupyDostaw.WgNumer[numer, towar] klucz unikalny — pojedynczy rekord lub null
Po numerze (zbiór) mag.GrupyDostaw.WgNumer[numer] zwraca SubTable<GrupaDostaw>
Wszystkie partie towaru mag.GrupyDostaw.WgTowar[towar] partie danego towaru
Po dacie mag.GrupyDostaw.WgData[data] indeks po Data
Po cesze partie[(GrupaDostaw g) => warunek] na indeksie cecha musi być zdefiniowana

Pola i typy: GrupaDostaw: Numer: string (public virtual, czasem nadawany automatycznie), Towar: Towar, Data: Date, Blokada: bool, Features: FeatureCollection, KodKreskowy: string. Klucz WgNumer = (Numer, Towar).

Snippet:

var mag = session.GetMagazyny();
var towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];

// 1) Partia po numerze i towarze — klucz unikalny:
GrupaDostaw partia = mag.GrupyDostaw.WgNumer["LOT-2026-001", towar];

// 2) Wszystkie niezablokowane partie towaru — filtr serwerowy na indeksie:
foreach (GrupaDostaw g in mag.GrupyDostaw.WgTowar[(GrupaDostaw g) => !g.Blokada])
{
    // odczyt cechy zapisanej na partii (np. numer serii / data ważności):
    object seria = g.Features["NumerSerii"];   // cecha musi być wcześniej zdefiniowana
}

// 3) Filtr po dacie powstania partii:
foreach (GrupaDostaw g in mag.GrupyDostaw.WgData[Date.Today]) { /* ... */ }

Pułapki:

  • WgNumer[numer, towar] zwraca pojedynczy rekord (może być null); WgNumer[numer] i WgTowar[towar] zwracają zbiór (SubTable).
  • W RowCondition używaj tylko pól bazodanowych (Numer, Towar, Data, Blokada). Pola kalkulowane (np. KodKreskowy) i wartości cech rzucą LinqConditionException — cechę filtruj dopiero po materializacji albo przez dedykowany warunek na cesze.
  • Cecha (Features["…"]) wymaga wcześniej zdefiniowanej definicji cechy — odwołanie do niezdefiniowanej cechy rzuca wyjątek (patrz features.md).
  • Numer partii bywa nadawany automatycznie (autonumerowanie wg karty towaru lub wg cechy) — nie zakładaj, że zawsze ustawisz go ręcznie.

W35 — Dokument rozchodowy ze wskazaniem JEDNEJ partii

Cel: wystawić rozchód (WZ/RW/FV), w którym pozycja schodzi z konkretnej, wskazanej partii — a nie z partii wybranej automatycznie przez algorytm magazynu.

Warianty:

Wariant Mechanizm Uwaga
Wskazanie partii przez pozycję dostawy poz.Dostawa = pozycjaPrzyjęcia Dostawa: PozycjaDokHandlowego (pozycja PW/PZ)
Wskazanie partii pierwotnej poz.DostawaPierwotna dla łańcucha korekt
Tryb wskazania na definicji DefDokHandlowego.WskazaniePartii WyborPartiiOpcje (Dozwolony/Wymuszony…)
Identyfikacja przez cechę gdy magazyn WgCechyPozycji partia wybierana wg cechy pozycji (W37, W39)

Pola i typy: poz.Dostawa: PozycjaDokHandlowego (kategoria „Magazyn", opis „Pozycja dostawy dla danego rozchodu magazynowego"). Tryb sterowany przez DefDokHandlowego.WskazaniePartii: WyborPartiiOpcje (Zabroniony=0, Dozwolony=1, Automatyczny=2, Wymuszony=4, WymuszonyDodawanie, WymuszonyZatwierdzanie, WgTowaru=8).

Snippet:

var mag = session.GetMagazyny();
var towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];
var magazyn = mag.Magazyny.WgSymbol["F"];

// WARUNEK WSTĘPNY: istnieje ZAPISANE przyjęcie (PW/PZ) tego towaru (Demo blokuje stan ujemny).
// Znajdź pozycję przyjęcia odpowiadającą partii, z której chcemy zejść:
GrupaDostaw partia = mag.GrupyDostaw.WgNumer["LOT-2026-001", towar];
Obrot przychod = mag.Obroty.WgPrzychodPartiaTowaruMagazyn[partia, magazyn, towar]
                    .Cast<Obrot>().FirstOrDefault();
PozycjaDokHandlowego pozycjaPrzyjecia = przychod?.Przychod.Dokument?
    .Pozycje.Cast<PozycjaDokHandlowego>()
    .FirstOrDefault(p => p.Towar == towar);

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var dok = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(dok);
    dok.Definicja = session.GetHandel().DefDokHandlowych.WgSymbolu["WZ"];
    dok.Magazyn = magazyn;

    var poz = new PozycjaDokHandlowego(dok);
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = towar;                                     // USTAW PIERWSZY
    poz.Ilosc = new Quantity(2, poz.Ilosc.Symbol);
    poz.Dostawa = pozycjaPrzyjecia;                        // WSKAZANIE JEDNEJ partii (dostawy)
    t.Commit();                                            // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();                                            // tu nalicza się obrót/zasób rozchodowy

Pułapki:

  • Wskazanie partii działa tylko, gdy definicja dokumentu na to pozwala (WskazaniePartii != Zabroniony). Przy Zabroniony partia jest dobierana wyłącznie algorytmem magazynu — ustawienie poz.Dostawa zostanie zignorowane lub odrzucone.
  • poz.Dostawa to pozycja dokumentu przyjęcia (PozycjaDokHandlowego), a nie rekord GrupaDostaw. Partię GrupaDostaw mapujesz na pozycję przyjęcia przez obrót przychodowy (Obrot.Przychod.Dokument + PozycjaIdent) — jak w snippetcie.
  • Demo blokuje stan ujemny: bez zapisanego przyjęcia tej partii Session.Save() rozchodu rzuci wyjątek (StanUjemnyVerifier).
  • Pozycje obu dokumentów muszą być w tej samej sesji — nie mieszaj rekordów z różnych sesji (session.Get(...)).
  • Ustaw poz.Dostawa przed Commit(); właściwy obrót zostaje naliczony dopiero w Save().

W36 — Dokument rozchodowy ze wskazaniem WIELU partii

Cel: wystawić rozchód, którego ilość pochodzi z kilku różnych partii (np. 10 szt: 6 z LOT-A, 4 z LOT-B) — każda partia jako osobna pozycja rozchodu wskazująca swoją dostawę.

Warianty:

Wariant Mechanizm Uwaga
Pozycja per partia po jednej PozycjaDokHandlowego na każdą wskazaną dostawę najprostszy, czytelny
Wybór przez worker dostaw IRelacjeService + HandlerSet.WybierzDostawyCallback dla relacji nadrzędny→podrzędny
Automatyczny rozdział wg algorytmu WskazaniePartii = Automatyczny platforma sama dzieli na partie

Pola i typy: jak W35 — wiele pozycji, każda z własnym poz.Dostawa i poz.Ilosc. Przy generowaniu z dokumentu nadrzędnego: IRelacjeService.NowyPodrzednyIndywidualny(...) z HandlerSet { WybierzDostawyCallback = ... } (namespace Soneta.Handel.RelacjeDokumentow.Api, wymaga using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;).

Snippet:

var mag = session.GetMagazyny();
var towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];
var magazyn = mag.Magazyny.WgSymbol["F"];

// Mapowanie: numer partii -> ilość do zejścia
var rozdzial = new (string numer, double ilosc)[] { ("LOT-A", 6), ("LOT-B", 4) };

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var dok = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(dok);
    dok.Definicja = session.GetHandel().DefDokHandlowych.WgSymbolu["WZ"];
    dok.Magazyn = magazyn;

    foreach (var (numer, ilosc) in rozdzial)
    {
        GrupaDostaw partia = mag.GrupyDostaw.WgNumer[numer, towar];
        Obrot przychod = mag.Obroty.WgPrzychodPartiaTowaruMagazyn[partia, magazyn, towar]
                            .Cast<Obrot>().FirstOrDefault();
        PozycjaDokHandlowego dostawa = przychod?.Przychod.Dokument?
            .Pozycje.Cast<PozycjaDokHandlowego>().FirstOrDefault(p => p.Towar == towar);

        var poz = new PozycjaDokHandlowego(dok);
        session.AddRow(poz);
        poz.Towar = towar;
        poz.Ilosc = new Quantity(ilosc, poz.Ilosc.Symbol);
        poz.Dostawa = dostawa;                 // każda pozycja wskazuje INNĄ partię
    }
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Każda wskazana partia = osobna pozycja rozchodu. Nie da się jedną pozycją wskazać dwóch różnych partii — poz.Dostawa to pojedyncza referencja.
  • Suma ilości wskazanych partii musi mieścić się w zapisanym stanie każdej partii (Demo blokuje stan ujemny per partia).
  • Przy generowaniu z dokumentu nadrzędnego (ZO→FV) wybór wielu dostaw realizuje HandlerSet.WybierzDostawyCallback — brak implementacji callbacku przy WyborPozycjiDlaRelacji != BrakOkna skutkuje NotImplementedException.
  • Wszystkie pozycje w jednej transakcji edycyjnej, zapis raz przez Session.Save().

W37 — Dokument przyjęcia (PW/PZ) z numerem serii — zapis numeru serii jako cecha

Cel: zarejestrować przyjęcie towaru i zapisać numer serii / partii. Jeśli nie ma dedykowanego pola na serię, numer przenosimy jako cechę (Features) pozycji/dokumentu, skąd platforma przenosi go na partię (GrupaDostaw) i obrót.

Warianty:

Wariant Mechanizm Uwaga
Numer partii wprost GrupaDostaw.Numer gdy partia jest tworzona/wskazywana jawnie
Numer serii jako cecha pozycji poz.Features["NumerSerii"] = "..." przenoszony na partię/obrót
Autonumerowanie wg cechy WyborPartiiAutonumerowanie.WgCechy numer partii brany z cechy
Data ważności jako cecha poz.Features["DataWaznosci"] = date analogicznie do serii

Pola i typy: dok.Features["…"] i poz.Features["…"] (FeatureCollection, indeksator po nazwie definicji cechy, zwraca/przyjmuje object). GrupaDostaw.Numer: string. Tryb numeracji partii: WyborPartiiAutonumerowanie (Brak=0, Standardowe=1, WgCechy=2).

Snippet:

var mag = session.GetMagazyny();
var towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var dok = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(dok);
    dok.Definicja = session.GetHandel().DefDokHandlowych.WgSymbolu["PW"];   // przyjęcie
    dok.Magazyn = mag.Magazyny.WgSymbol["F"];

    var poz = new PozycjaDokHandlowego(dok);
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = towar;
    poz.Ilosc = new Quantity(10, poz.Ilosc.Symbol);
    poz.Cena = new DoubleCy(5m, poz.Cena.Symbol);

    // Numer serii jako cecha pozycji — przeniesiony na partię/obrót po Save:
    poz.Features["NumerSerii"] = "LOT-2026-001";    // definicja cechy musi istnieć
    t.Commit();
}
session.Save();

// Po zapisie partia jest dostępna w GrupyDostaw; numer serii odczytasz z cechy partii:
GrupaDostaw partia = mag.GrupyDostaw.WgTowar[towar].Cast<GrupaDostaw>()
    .FirstOrDefault(g => Equals(g.Features["NumerSerii"], "LOT-2026-001"));

Pułapki:

  • Cecha musi być wcześniej zdefiniowana (FeatureSetDefinition) i — by przenosiła się na partię — odpowiednio skonfigurowana w module magazynowym. Odwołanie do niezdefiniowanej cechy rzuca wyjątek.
  • Partia powstaje dopiero po Session.Save() przyjęcia — przed zapisem mag.GrupyDostaw jej nie zawiera.
  • Gdy magazyn ma autonumerowanie WgCechy, GrupaDostaw.Numer jest wyliczany z cechy — nie ustawiaj go ręcznie sprzecznie z cechą.
  • Filtr partii po wartości cechy rób po materializacji (jak w snippetcie) — wartości cech nie są polami bazodanowymi, więc nie wejdą do RowCondition.

W38 — Odczyt rozchodu zasobów: powiązanie pozycji rozchodu z partią pierwotną / przyjęciem

Cel: dla pozycji/obrotu rozchodowego ustalić, z której partii (i którego przyjęcia) zszedł towar — np. do raportu pochodzenia (traceability) lub rozliczenia kosztu.

Warianty:

Wariant Źródło Co zwraca
Partia rozchodu obrot.Rozchod.PartiaTowaru GrupaDostaw strony rozchodowej
Partia przychodowa (źródłowa) obrot.Przychod.PartiaTowaru partia, z której zszedł towar
Partia pierwotna obrot.PrzychodPierwotny.PartiaTowaru pierwotne przyjęcie (przed korektami)
Dokument/pozycja źródłowa obrot.Przychod.Dokument, .PozycjaIdent przyjęcie i jego pozycja
Dostawa na pozycji rozchodu poz.Dostawa, poz.DostawaPierwotna pozycja przyjęcia powiązana z rozchodem

Pola i typy: subrow PartiaTowaru na Obrot/Zasob: Dokument: DokumentHandlowy, PozycjaIdent: int, PartiaTowaru: GrupaDostaw, KontrahentPartii: Kontrahent, Data: Date, Czas: Time, Typ: TypPartii, Wartosc: decimal. Na pozycji: poz.Dostawa: PozycjaDokHandlowego, poz.DostawaPierwotna: PozycjaDokHandlowego.

Snippet:

// dok — zapisany dokument rozchodowy (FV/WZ/RW)
foreach (Obrot o in dok.Obroty)
{
    // Strona rozchodowa = partia, z której zeszła ilość:
    GrupaDostaw partiaRozchodu = o.Rozchod.PartiaTowaru;

    // Strona przychodowa = przyjęcie, z którego pochodzi towar (pochodzenie):
    DokumentHandlowy przyjecie = o.Przychod.Dokument;
    GrupaDostaw partiaZrodlowa = o.Przychod.PartiaTowaru;

    // Pierwotne przyjęcie (przed łańcuchem korekt):
    GrupaDostaw partiaPierwotna = o.PrzychodPierwotny.PartiaTowaru;

    Console.WriteLine(
        $"{o.Towar.Kod}  ilość={o.Ilosc}  z przyjęcia={przyjecie?.Numer}  " +
        $"partia={partiaZrodlowa?.Numer}  kontrahent={o.Przychod.KontrahentPartii?.Kod}");
}

// Powiązanie na poziomie pozycji rozchodu:
foreach (PozycjaDokHandlowego poz in dok.Pozycje)
{
    PozycjaDokHandlowego pozycjaPrzyjecia = poz.Dostawa;   // pozycja PW/PZ
}

Pułapki:

  • Rozróżniaj Przychod (źródło, czyli przyjęcie), Rozchod (bieżący rozchód) i PrzychodPierwotny (źródło sprzed korekt). Do raportu pochodzenia używaj Przychod/ PrzychodPierwotny.
  • obrot.Przychod/Rozchod to subrow PartiaTowaru — nie jest null jako struktura, ale jego pola (np. PartiaTowaru, Dokument) mogą być puste dla prostej ewidencji bez partii. Zabezpiecz odczyt ?..
  • Jedna pozycja rozchodu może wygenerować wiele obrotów (gdy zeszła z kilku przychodów, np. FIFO) — iteruj po obrotach, nie zakładaj relacji 1:1 pozycja↔partia.
  • Odczyt sensowny dopiero po Session.Save() dokumentu (przed zapisem brak obrotów).

W39 — Odczyt okresów magazynowych i kontekstu wyceny (FIFO/LIFO/wg dostaw)

Cel: ustalić aktywny okres magazynowy dla daty oraz dowiedzieć się, jakim algorytmem magazyn wycenia rozchód (co decyduje o wyborze partii, gdy nie wskazujemy jej ręcznie).

Warianty:

Wariant Źródło Uwaga
Okres dla daty mag.OkresyMag.WgOkres[data] klucz po Okres.To
Czy okres zamknięty okres.Zamkniety: bool zamknięcie blokuje modyfikacje
Algorytm rozchodu magazynu magazyn.Algorytm: AlgorytmMagazynowy FIFO/LIFO/wg dostaw/wg cechy
Cecha algorytmu (wg cechy) magazyn.CechaAlgorytmu: string nazwa cechy pozycji/dokumentu

Pola i typy: OkresMagazynowy: Okres: FromTo, Zamkniety: bool. Tabela OkresyMag, indeks WgOkres (po Okres.To). Magazyn.Algorytm: AlgorytmMagazynowy (FIFO=0, LIFO=1, NieLiczyćStanów=2, WgDostawy=3, WgDostawyPrzyZatwierdzaniu=10, OdNajdroższych=4, OdNajtańszych=5, WgCechyPozycji=6/7, WgCechyDokumentu=8/9), Magazyn.CechaAlgorytmu: string.

Snippet:

var mag = session.GetMagazyny();
var magazyn = mag.Magazyny.WgSymbol["F"];

// Okres magazynowy obejmujący wskazaną datę:
OkresMagazynowy okres = mag.OkresyMag.WgOkres[Date.Today];
bool zamkniety = okres != null && okres.Zamkniety;

// Kontekst wyceny rozchodu (jak magazyn dobiera partie automatycznie):
AlgorytmMagazynowy algorytm = magazyn.Algorytm;
bool rozchodWgCechy =
    algorytm is AlgorytmMagazynowy.WgCechyPozycji or AlgorytmMagazynowy.WgCechyPozycjiMalejąco
            or AlgorytmMagazynowy.WgCechyDokumentu or AlgorytmMagazynowy.WgCechyDokumentuMalejąco;

string cechaWyceny = rozchodWgCechy ? magazyn.CechaAlgorytmu : null;

string opisWyceny = algorytm switch
{
    AlgorytmMagazynowy.FIFO => "rozchód od najstarszych dostaw",
    AlgorytmMagazynowy.LIFO => "rozchód od najnowszych dostaw",
    AlgorytmMagazynowy.WgDostawy => "rozchód wg wskazanej dostawy (partii)",
    _ => algorytm.ToString()
};

Pułapki:

  • Gdy magazyn liczy WgDostawy (wskazanie partii) lub WgCechy*, automatyczny dobór partii zależy od poz.Dostawa (W35/W36) lub cechy (CechaAlgorytmu) — bez nich rozchód nie zostanie poprawnie rozliczony.
  • NieLiczyćStanów oznacza, że magazyn nie prowadzi zasobów — dok.Zasoby pozostanie puste, a kontroli stanu ujemnego nie ma.
  • Modyfikacja dokumentów w zamkniętym okresie (okres.Zamkniety == true) zostanie odrzucona — sprawdź to przed edycją wstecz.
  • OkresMagazynowy to dane konfiguracyjne (config="true", guided) — nie twórz okresów „w locie" w kodzie operacyjnym; korzystaj z istniejących.

7. Cechy (Features)

Cechy (Features) to dodatkowe, definiowalne informacje przypisane do Row — tu: do dokumentu (DokumentHandlowy) i pozycji (PozycjaDokHandlowego). Definicje cech (FeatureDefinition) tworzy się we wdrożeniu (bez konwersji bazy); cecha jest adresowana po nazwie definicji. Dostęp daje property Features (Soneta.Business.FeatureCollection) oraz nietypowany indeksator Row["Nazwa"]. Fundamenty cech opisuje references/features.md — tu pokazujemy ich użycie na dokumencie handlowym.

Cechy są częścią publicznego kontraktu. Samo przenoszenie cech (z partii / z dokumentu nadrzędnego) jest sterowane konfiguracją definicji dokumentu/relacji, a nie wywoływane imperatywnie z dodatku — patrz W40.

W40 — Przenoszenie cech z partii (dostawy) / towaru na pozycję dokumentu

Cel: sprawić, by przy rozchodzie magazynowym cechy zapisane na partii (dostawie) trafiły na pozycję dokumentu rozchodowego, a przy przekształceniach w relacjach — by cechy dokumentu/pozycji nadrzędnej zostały skopiowane na dokument podrzędny. To mechanizm konfiguracyjny: ustawiasz flagi na DefDokHandlowego / definicji relacji, platforma kopiuje cechy automatycznie podczas operacji.

Warianty:

Wariant Gdzie ustawić Pole / mechanizm
Partia (dostawa) → pozycja rozchodu definicja dokumentu rozchodowego (WZ/RW/FV) DefDokHandlowego.KopiujCechyDostawy: bool
Dokument nadrzędny → podrzędny (cechy nagłówka) definicja relacji KopiujCechyDokumentu: bool
Dokument nadrzędny → podrzędny (cechy pozycji) definicja relacji KopiujCechyPozycji: bool
Wybrane cechy + synchronizacja zwrotna definicja relacji konfiguracja „kopiuj cechy" z listą definicji + flagą synchronizacji
Ręczne dopisanie cechy na pozycji kod dodatku poz["Nazwa"] = wartość w transakcji (W41)

Pola i typy:

  • DefDokHandlowego.KopiujCechyDostawy: bool — „Kopiuj cechy z dostawy"; włącza przeniesienie cech partii na pozycję dokumentu rozchodowego przy wskazaniu zasobu / księgowaniu rozchodu.
  • Na definicji relacji: KopiujCechyDokumentu: bool, KopiujCechyPozycji: bool — wymuszają kopiowanie cech (nagłówka / pozycji) z dokumentu nadrzędnego na podrzędny.
  • poz.Features / poz["Nazwa"] — odczyt/zapis cechy pozycji (typ FeatureCollection / object).
  • Warunkiem działania jest istnienie tej samej definicji cechy zarejestrowanej dla obu tabel (PozycjeDokHan, ewentualnie partia/towar) — kopiowane są cechy o zgodnej nazwie.

Snippet:

// Włączenie przenoszenia cech z dostawy na pozycję rozchodu — konfiguracja definicji WZ.
// (jednorazowo, na etapie wdrożenia; wykonywane w sesji KONFIGURACYJNEJ)
var handel = session.GetHandel();
var defWZ = handel.DefDokHandlowych.WgSymbolu["WZ"];

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    defWZ.KopiujCechyDostawy = true;   // cechy partii trafią na pozycję dokumentu rozchodowego
    t.Commit();
}
session.Save();

// Po włączeniu flagi: tworzysz przyjęcie z cechą partii, a przy rozchodzie (wskazanie zasobu)
// cecha jest kopiowana na pozycję automatycznie — nie kopiujesz jej w kodzie.
// Przyjęcie (PW/PZ) — cecha "NrSerii" zapisana na pozycji = cecha dostawy/partii:
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var pw = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(pw);
    pw.Definicja = handel.DefDokHandlowych.WgSymbolu["PW"];
    pw.Magazyn = session.GetMagazyny().Magazyny.WgSymbol["F"];

    var poz = new PozycjaDokHandlowego(pw);
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = session.GetTowary().Towary.WgKodu["BIKINI"];
    poz.Ilosc = new Quantity(10, poz.Ilosc.Symbol);
    poz.Cena  = new DoubleCy(5m, poz.Cena.Symbol);
    poz["NrSerii"] = "S-2026-001";    // cecha partii (definicja "NrSerii" dla PozycjeDokHan)

    pw.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony;
    t.Commit();
}
session.Save();                        // dopiero teraz powstaje zasób/partia z cechą

// Rozchód WZ ze wskazaniem partii — cecha "NrSerii" pojawi się na pozycji WZ
// dzięki KopiujCechyDostawy = true (kopiowane przez platformę przy księgowaniu rozchodu).

Pułapki:

  • Przeniesienie cech z dostawy to konfiguracja, nie API: bez KopiujCechyDostawy = true na definicji dokumentu rozchodowego nic się nie skopiuje — nie próbuj „przepisywać" cech partii imperatywnie z dodatku.
  • Kopiowane są cechy o tej samej nazwie definicji zarejestrowane dla pozycji; definicja cechy musi istnieć przed użyciem (inaczej poz["Nazwa"] = … rzuci wyjątek — patrz W41).
  • Cecha partii „materializuje się" dopiero po Session.Save() dokumentu przychodowego (to wtedy powstaje zasób/obrót). Wskazanie partii przy rozchodzie i kopiowanie cechy działa na zapisanych zasobach (Demo blokuje stan ujemny — rozchód wymaga wcześniejszego zapisanego przyjęcia).
  • Kopiowanie nadrzędny→podrzędny w relacjach (KopiujCechyDokumentu/KopiujCechyPozycji) ustawia się na definicji relacji, nie na definicji dokumentu; faktyczne tworzenie podrzędnego rób przez IRelacjeService (sekcja relacji), a cechy dojdą same.
  • Konfigurację definicji rób w sesji konfiguracyjnej (config: true) — to dane konfiguracyjne, nie operacyjne (safe-code.md).

W41 — Odczyt i zapis cech dokumentu / pozycji (Features)

Cel: odczytać i ustawić wartości cech na dokumencie handlowym i jego pozycjach — zarówno nietypowano (po nazwie definicji), jak i typowano (gettery FeatureCollection).

Warianty:

Wariant Dostęp Zwraca / przyjmuje
Odczyt nietypowany dok["Nazwa"], poz["Nazwa"] object (null, gdy brak wartości)
Odczyt typowany dok.Features.GetString/GetInt/GetDecimal/GetDate/GetBool/GetCurrency/GetDoubleCy/GetPercent/GetAmount(...) konkretny typ Soneta
Zapis (dowolny typ) dok["Nazwa"] = wartość w transakcji —
Sprawdzenie istnienia dok.Features.Exists("Nazwa") bool
Usunięcie wartości dok.Features.Remove("Nazwa") w transakcji —
Kopiowanie całego zestawu źródło.Features.CopyTo(cel.Features) —
Lista definicji dok.Features.Definitions FeatureDefinitions

Pola i typy:

  • DokumentHandlowy.Features: Soneta.Business.FeatureCollection, PozycjaDokHandlowego.Features: Soneta.Business.FeatureCollection.
  • Indeksator nietypowany: object this[string name] na Row (dok["Nazwa"]) — równoważny dok.Features["Nazwa"].
  • Gettery typowane (wybór): GetString, GetInt, GetBool, GetDecimal, GetDouble, GetDate, GetTime, GetFromTo, GetFraction, GetPercent, GetCurrency, GetDoubleCy, GetDictionaryItem, GetRow, GetHistory, GetArray.
  • Pomocnicze: Exists(string), Remove(string), IsChanged, Definitions.

Snippet:

var handel = session.GetHandel();
var dok = handel.DokHandlowe.WgDaty[...];     // lub Get<DokumentHandlowy>(guid) w testach

// --- Odczyt nietypowany (object; null gdy brak wartości) ---
object centrum = dok["CentrumKosztow"];
if (centrum == null) { /* cecha bez wartości na tym dokumencie */ }

// --- Odczyt typowany przez Features ---
string opis    = dok.Features.GetString("OpisDodatkowy");
Date   dostawa = dok.Features.GetDate("DataDostawy");
bool   pilne   = dok.Features.GetBool("Pilne");

// pozycja:
PozycjaDokHandlowego poz = dok.Pozycje.Cast<PozycjaDokHandlowego>().First();
string nrSerii = poz.Features.GetString("NrSerii");

// --- Zapis cech: wymaga transakcji edycyjnej (jak każda modyfikacja Row) ---
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok["OpisDodatkowy"] = "Pilna realizacja";   // String
    dok["Pilne"]         = true;                  // Bool
    dok["DataDostawy"]   = Date.Today.AddDays(3); // Date
    poz["NrSerii"]       = "S-2026-001";          // String na pozycji
    t.Commit();                                   // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();

// Istnienie / usunięcie wartości:
bool ma = dok.Features.Exists("OpisDodatkowy");
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.Features.Remove("OpisDodatkowy");
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Cecha musi mieć wcześniej utworzoną definicję (FeatureDefinition) zarejestrowaną dla właściwej tabeli (DokHandlowe dla dokumentu, PozycjeDokHan dla pozycji). Odwołanie do niezdefiniowanej cechy rzuca wyjątek — to nie to samo co pole natywne.
  • Każdy zapis cechy to modyfikacja Row → musi być w transakcji (session.Logout(true) + Commit/CommitUI), potem Save. Odczyt transakcji nie wymaga.
  • Indeksator nietypowany zwraca object; dla wartości pieniężnych/ilościowych zapisuj właściwy typ Soneta (Currency, DoubleCy, Amount, Percent, Date), nie surowy decimal/double/string.
  • Cechy algorytmiczne: przypisanie wartości uruchamia algorytm definicji — efekty uboczne; część cech bywa read-only (IsReadOnly(fd) / tryb SpecialEdit) i edycja rzuci AccessDeniedException.
  • W form.xml cechę adresuje się ścieżką Features.Nazwa (np. {Features.NrSerii}), także przez relację ({Kontrahent.Features.Segment}).
  • dok.Pozycje to kolekcja pozycji dokumentu — iteruj po niej, nie ładuj całej tabeli PozycjeDokHan.

W42 — Filtrowanie / wyszukiwanie dokumentów i partii po wartości cechy (serwerowo)

Cel: znaleźć dokumenty, pozycje, towary lub partie spełniające warunek na wartości cechy — z filtrowaniem wykonywanym po stronie SQL, bez ładowania całej tabeli do pamięci.

Warianty:

Wariant Konstrukcja warunku Uwaga
Równość wartości cechy new FieldCondition.Equal("Features.Nazwa", wartość) string-path, bo Features.X nie jest typowaną property
Większy / mniejszy FieldCondition.GreaterEqual / LessEqual("Features.Nazwa", v) dla cech liczbowych/dat
Łączenie warunków new RowCondition.And(...) / RowCondition.Or(...) składanie warunków serwerowych
Na indeksie tabeli tabela.WgKlucz[condition] filtr aplikowany na indeksie (SQL)
Na kolekcji SubTable dok.Pozycje[condition] filtr na pozycjach dokumentu
W widoku (UI) view.Condition &= new FieldCondition.Equal("Features.Nazwa", v) tylko kod UI / ViewInfo

Pola i typy:

  • Soneta.Business.FieldCondition.Equal/GreaterEqual/LessEqual/...(string path, object value) — ścieżka cechy to literał "Features.NazwaDefinicji".
  • Soneta.Business.RowCondition.And / RowCondition.Or — kompozycja warunków.
  • Indeksy do filtrowania: handel.DokHandlowe.WgDaty[condition] (dokumenty), towary.Towary.WgKodu[condition] (towary), magazyny.GrupyDostaw[...] (partie).

Snippet:

// 1) Towary po wartości cechy "Dystrybutor" = "Abc" (filtr serwerowy na indeksie)
var towary = session.GetTowary().Towary;
foreach (Towar t in towary.WgKodu[new FieldCondition.Equal("Features.Dystrybutor", "Abc")])
{
    // ... tylko towary o tej cesze; SQL filtruje po DataKey cechy
}

// 2) Dokumenty handlowe oznaczone cechą "Pilne" = true
var handel = session.GetHandel();
foreach (DokumentHandlowy d in
         handel.DokHandlowe.WgDaty[new FieldCondition.Equal("Features.Pilne", true)])
{
    // ...
}

// 3) Złożony warunek: cecha LUB cecha (OR) — wszystkie indeksowane serwerowo
var orWarunek = new RowCondition.Or(
    new FieldCondition.Equal("Features.Dystrybutor", "Abc"),
    new FieldCondition.Equal("Features.Dystrybutor", "Cba"));
var wybrane = towary.WgKodu[orWarunek].ToArray();

// 4) Filtr po cesze + zakres (np. cecha-data dostawy >= dziś) na dokumentach
var pilneNaDzis = new RowCondition.And(
    new FieldCondition.Equal("Features.Pilne", true),
    new FieldCondition.GreaterEqual("Features.DataDostawy", Date.Today));
foreach (DokumentHandlowy d in handel.DokHandlowe.WgDaty[pilneNaDzis]) { /* ... */ }

// 5) Pozycje konkretnego dokumentu po cesze (filtr na kolekcji SubTable)
foreach (PozycjaDokHandlowego p in
         dok.Pozycje[new FieldCondition.Equal("Features.NrSerii", "S-2026-001")])
{
    // ...
}

Pułapki:

  • Cechy adresuj string-pathem "Features.Nazwa" w FieldCondition — Features.X nie jest typowaną property Row, więc nie da się jej użyć w wyrażeniu LINQ ((Row r) => r.Features…).
  • Warunek aplikuj na indeksie (WgKodu[...], WgDaty[...]) lub na kolekcji SubTable (dok.Pozycje[...]) — to wykonuje filtr w SQL. Nie iteruj całej tabeli z if w pamięci (safe-code.md §6).
  • Wyszukiwanie korzysta z indeksowanego pola DataKey cechy; wartość w warunku podawaj w typie zgodnym z typem cechy (np. bool dla cechy Bool, Date dla cechy Date) — wartości są zapisane w ustalonym formacie tekstowym (patrz tabela typów w references/features.md).
  • view.Condition &= … to mechanizm UI (ViewInfo/folder); w kodzie biznesowym używaj SubTable[condition], nie obiektu View.
  • DokHandlowe to tabela operacyjna guided — przy szerokich przekrojach dodatkowo zawężaj zakres czasowy (data dokumentu), nie tylko warunek na cesze.

8. VAT, wartości i waluty

Rozdział opisuje publiczny kontrakt dokumentu handlowego w zakresie tabeli VAT, podsumowań wartości, ręcznej korekty VAT, sposobu liczenia VAT oraz zmiany waluty dokumentu i cen. Cały kod jest zgodny z C# 10 i operuje wyłącznie na publicznych typach i workerach platformy.

Wartości pieniężne na pozycjach tabeli VAT i podsumowaniach mają dwie reprezentacje: BruttoNetto — kwoty w walucie systemowej jako decimal (Netto, VAT, Brutto); BruttoNettoCy — kwoty w walucie dokumentu jako Currency (NettoCy, VATCy, BruttoCy). Nie operuj na niezaokrąglonych decimal — platforma weryfikuje zaokrąglenie (safe-code §10).

W43 — Odczytanie tabeli VAT (SumyVAT)

Cel: odczytać rozbicie wartości dokumentu na stawki VAT (netto / VAT / brutto wg stawki) — np. do wydruku, eksportu lub kontroli sumy podatku.

Warianty:

Wariant Źródło Uwaga
Tabela VAT dokumentu dok.SumyVAT (SubTable<SumaVAT>) po jednej pozycji na stawkę
Kwoty w walucie systemowej suma.Suma (BruttoNetto) Netto/VAT/Brutto jako decimal
Kwoty w walucie dokumentu suma.SumaCy (BruttoNettoCy) NettoCy/VATCy/BruttoCy jako Currency
Procent / opis stawki suma.Stawka, suma.DefinicjaStawki StawkaVat.Procent: Percent
Sumy z dokumentów nadrzędnych dok.NadrzędneSumyVAT (IList) scalone stawki nadrzędnych

Pola i typy: dok.SumyVAT: SubTable<SumaVAT>. SumaVAT udostępnia: DefinicjaStawki: DefinicjaStawkiVat, Stawka: StawkaVat (Stawka.Procent: Percent), Suma: BruttoNetto (Netto, VAT, Brutto — decimal), SumaCy: BruttoNettoCy (NettoCy, VATCy, BruttoCy — Currency), Dokument: DokumentHandlowy.

Snippet:

var dok = session.GetHandel().DokHandlowe.WgDaty[...];   // lub po Guid

// Iteracja po tabeli VAT — jedna pozycja (SumaVAT) na każdą stawkę dokumentu:
foreach (SumaVAT s in dok.SumyVAT)
{
    Percent stawka = s.Stawka.Procent;       // np. 23%
    decimal netto  = s.Suma.Netto;           // kwota netto w walucie systemowej
    decimal vat    = s.Suma.VAT;             // kwota podatku VAT
    decimal brutto = s.Suma.Brutto;          // kwota brutto

    // Kwoty w walucie dokumentu (Currency = wartość + symbol waluty):
    Currency vatCy = s.SumaCy.VATCy;

    Console.WriteLine($"{stawka}: netto={netto} VAT={vat} brutto={brutto}");
}

// Łączna kwota VAT dokumentu z tabeli VAT:
decimal vatRazem = dok.SumyVAT.Sum(s => s.Suma.VAT);

Pułapki:

  • dok.SumyVAT to SubTable<SumaVAT> — kolekcja serwerowa; iteruj po niej, nie materializuj do listy, jeśli wystarczy przebieg jednorazowy. Tabela VAT jest mała (kilka stawek), więc .Sum(...) jest akceptowalne.
  • Rozróżniaj Suma (BruttoNetto, decimal w walucie systemowej) od SumaCy (BruttoNettoCy, Currency w walucie dokumentu). Dla dokumentu walutowego do prezentacji używaj SumaCy.
  • Stawka to StawkaVat (typ stawki), Procent zwraca Percent — nie myl z decimal.
  • Tabela VAT jest wyliczana z pozycji dokumentu (chyba że włączono KorektaVAT — patrz W45). Nie modyfikuj jej, gdy chcesz tylko odczytać wartości.

W44 — Odczyt podsumowań wartości dokumentu

Cel: odczytać zsumowane wartości netto / VAT / brutto całego dokumentu oraz proponowany rabat — bez ręcznego sumowania pozycji.

Warianty:

Wariant Pole Typ Uwaga
Podsumowanie dokumentu dok.Suma BruttoNetto Netto/VAT/Brutto (decimal, waluta systemowa)
Wartość brutto w walucie dok.BruttoCy Currency brutto w walucie dokumentu
Suma wyliczona z pozycji dok.SumaPozycji BruttoNettoPozycji Netto/VAT/Brutto (read-only)
Suma pozycji tow./prod. dok.SumaPozycjiTowProd BruttoNettoPozycji tylko towary i produkty
Proponowany rabat dok.Rabat Percent przepisywany do pozycji

Pola i typy: dok.Suma: BruttoNetto (podsumowana wartość dokumentu), dok.BruttoCy: Currency, dok.SumaPozycji: BruttoNettoPozycji (Netto/VAT/Brutto — decimal, tylko do odczytu, liczone na bieżąco z pozycji), dok.Rabat: Percent.

Snippet:

var dok = session.GetHandel().DokHandlowe.WgDaty[...];

// Podsumowanie całego dokumentu (waluta systemowa):
decimal netto  = dok.Suma.Netto;
decimal vat    = dok.Suma.VAT;
decimal brutto = dok.Suma.Brutto;

// Brutto w walucie dokumentu (dla dokumentów walutowych):
Currency bruttoCy = dok.BruttoCy;

// Suma wyliczana z pozycji (przydatne do kontroli spójności z dok.Suma):
var sp = dok.SumaPozycji;
Console.WriteLine($"Pozycje: netto={sp.Netto} VAT={sp.VAT} brutto={sp.Brutto}");

// Proponowany rabat dokumentu (przepisywany do nowych pozycji):
Percent rabat = dok.Rabat;

Pułapki:

  • dok.Suma to stan zapisany podsumowania, a dok.SumaPozycji jest wyliczane na bieżąco z pozycji za każdym odczytem. Dla dokumentu w buforze, przed ponownym przeliczeniem, mogą się chwilowo różnić.
  • SumaPozycji/SumaPozycjiTowProd zwracają BruttoNettoPozycji — typ tylko do odczytu (brak setterów); nie próbuj przez nie modyfikować wartości.
  • dok.Rabat to Percent — proponowany rabat dokumentu, przepisywany do nowo dodawanych pozycji; ustawienie nie przelicza wstecznie pozycji już istniejących.
  • Wartości brutto/netto na poziomie dokumentu zależą od LiczonaOd (W46) i ewentualnej korekty tabeli VAT (KorektaVAT, W45).

W45 — Ręczna korekta tabeli VAT (KorektaVAT)

Cel: ręcznie skorygować kwoty w tabeli VAT (gdy wyliczenie z pozycji nie odpowiada wartości docelowej — np. zaokrąglenia faktury źródłowej), włączając flagę KorektaVAT i edytując wiersze SumyVAT.

Warianty:

Wariant Operacja
Włączenie trybu korekty dok.KorektaVAT = true
Ręczna zmiana kwoty stawki edycja suma.Suma.Netto / .VAT / .Brutto na wierszu SumaVAT
Dostępność korekty dok.IsReadOnlyKorektaVAT(), dok.IsReadOnlySumyVAT() (sterowanie UI)
Powrót do automatu dok.KorektaVAT = false (tabela liczona ponownie z pozycji)

Pola i typy: dok.KorektaVAT: bool (czy sumy VAT zmieniono ręcznie i nie zależą od pozycji), SumaVAT.Suma: BruttoNetto (Netto/VAT/Brutto — decimal). Wiersze tabeli VAT są edytowalne tylko gdy KorektaVAT == true (SumaVAT.IsReadOnly() zwraca true przy wyłączonej fladze).

Worker KorektaTabeliVATWorker jest internal — nie da się go zainstancjonować z dodatku zewnętrznego. Publiczny tor korekty prowadzi przez flagę dok.KorektaVAT i bezpośrednią edycję pól wierszy dok.SumyVAT.

Snippet:

var dok = session.GetHandel().DokHandlowe.WgDaty[...];

using (var t = session.Logout(editMode: true))    // CommitUI() w workerze/extenderze
{
    // 1. Włącz ręczną korektę — odblokowuje edycję wierszy tabeli VAT:
    dok.KorektaVAT = true;

    // 2. Skoryguj kwoty na wybranej stawce (np. wyrównanie groszowe na 23%):
    foreach (SumaVAT s in dok.SumyVAT)
    {
        if (s.Stawka.Procent == new Percent(0.23))
        {
            s.Suma.VAT    = 230.01m;       // wartości MUSZĄ być zaokrąglone do grosza
            s.Suma.Brutto = 1230.01m;
        }
    }
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Edycja wierszy SumyVAT bez dok.KorektaVAT = true zostanie zablokowana — SumaVAT jest wtedy read-only (sumy zależą od pozycji).
  • Przypisywane kwoty muszą być zaokrąglone do grosza — w trybie DEBUG ustawienie niezaokrąglonej wartości Netto/VAT/Brutto rzuca ArgumentException. Zaokrąglaj wejście (Soneta.Tools.Math.RoundCy(...)).
  • KorektaVAT jest dostępna tylko, gdy definicja dokumentu na to pozwala (Definicja.SumyVAT w trybie korekty) — sprawdzaj dok.IsReadOnlyKorektaVAT() zanim ustawisz flagę z poziomu UI.
  • Po włączeniu korekty tabela VAT przestaje śledzić zmiany pozycji. Wyłączenie (KorektaVAT = false) przywraca wyliczanie z pozycji i nadpisuje ręczne kwoty.
  • DefinicjaStawki na wierszu SumaVAT można zmieniać tylko przy włączonej korekcie (IsReadOnlyDefinicjaStawki() zależy od KorektaVAT).

W46 — Sposób liczenia VAT (LiczonaOd) i przeliczenie procedur VAT

Cel: ustawić, czy dokument jest liczony od netto czy od brutto (LiczonaOd), oraz przeliczyć procedury VAT (JPK) na dokumencie zatwierdzonym/zaksięgowanym przy użyciu publicznego workera.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Liczenie od netto dok.LiczonaOd = SposobLiczeniaVAT.OdNetto
Liczenie od brutto dok.LiczonaOd = SposobLiczeniaVAT.OdBrutto
Od brutto minus netto dok.LiczonaOd = SposobLiczeniaVAT.OdBruttoMinusNetto
Wg ustawień kontrahenta dok.LiczonaOd = SposobLiczeniaVAT.ZależyOdKontrahenta
Przeliczenie procedur VAT worker PrzeliczProceduryVATWorker (publiczny)

Pola i typy: dok.LiczonaOd: SposobLiczeniaVAT — enum Soneta.Handel.SposobLiczeniaVAT: OdNetto=1, OdBrutto=2, OdBruttoMinusNetto=3, ZależyOdKontrahenta=4 (wartość 0 jest niedozwolona — rzuca RequiredException). Worker PrzeliczProceduryVATWorker ma publiczną klasę parametrów PrzeliczProceduryVATParams : ContextBase (Zatwierdzone: bool = true, Zaksiegowane: bool = false) oraz właściwości [Context]: Dokument: DokumentHandlowy, Params: PrzeliczProceduryVATParams.

Snippet:

var dok = session.GetHandel().DokHandlowe.WgDaty[...];

// 1. Zmiana sposobu liczenia VAT (dokument w buforze):
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.LiczonaOd = SposobLiczeniaVAT.OdBrutto;   // 0 jest niedozwolone
    t.Commit();
}
session.Save();

// 2. Przeliczenie procedur VAT (JPK) workerem publicznym.
//    Worker działa tylko dla dokumentu zatwierdzonego (Params.Zatwierdzone)
//    lub zablokowanego/zaksięgowanego (Params.Zaksiegowane):
var p = new PrzeliczProceduryVATWorker.PrzeliczProceduryVATParams(context)
{
    Zatwierdzone = true,
    Zaksiegowane = false,
};
var worker = new PrzeliczProceduryVATWorker
{
    Dokument = dok,
    Params   = p,
};
worker.PrzeliczProceduryVAT();    // sam otwiera transakcję i Commit
session.Save();

Pułapki:

  • LiczonaOd nie przyjmuje wartości 0 (RequiredException). Zawsze ustaw konkretny wariant enuma.
  • Zmiana LiczonaOd na dokumencie z pozycjami wpływa na sposób przeliczenia netto↔brutto pozycji i tabeli VAT — rób to przed wprowadzeniem cen lub świadomie po przeliczeniu.
  • PrzeliczProceduryVATWorker.PrzeliczProceduryVAT() nic nie zrobi, jeśli dokument jest w buforze albo stan nie pasuje do flag Params (Zatwierdzone/Zaksiegowane). Worker sam otwiera transakcję (Logout(true) + Commit) — nie owijaj go w dodatkową transakcję edycyjną.
  • Worker jest widoczny tylko, gdy definicja liczy sumy VAT i ma definicję ewidencji (IsVisiblePrzeliczProceduryVAT); z poziomu kodu i tak sprawdź stan dokumentu przed wywołaniem.
  • PrzeliczProceduryVATParams dziedziczy po ContextBase — przy ręcznym tworzeniu przekaż Context do konstruktora.

W47 — Zmiana waluty dokumentu i cen

Cel: zmienić walutę dokumentu handlowego (i opcjonalnie przeliczyć ceny pozycji) — np. wystawić fakturę w EUR zamiast PLN, z kursem z wybranej tabeli kursowej.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Zmiana waluty z przeliczeniem cen parametry DokumentHandlowyZmianaWalutyWorkerParams + akcja „Zmień walutę dokumentu i cen..."
Zmiana waluty bez cen te same parametry z ZmienCeny = false
Ręczne ustawienie waluty/kursu dok.TabelaKursowa, dok.KursWaluty, dok.DataOgłoszeniaKursu, dok.BruttoCy

Pola i typy: klasa parametrów (publiczna) DokumentHandlowyZmianaWalutyWorkerParams : PozycjaDokHandlowegoZmianaWalutyCenyWorkerParams (ctor (Context, [Context] DokumentHandlowy)) udostępnia: Waluta: Waluta („na walutę"), WalutaBazowa: Waluta (read-only, „z waluty"), TabelaKursowa: TabelaKursowa, Data: Date, KursWaluty: double, ZmienCeny: bool. Pola dokumentu: dok.TabelaKursowa: TabelaKursowa, dok.KursWaluty: double, dok.BruttoCy: Currency. Moduł walut (jest internal jako extension): Soneta.Waluty.WalutyModule.GetInstance(session) → .Waluty.WgSymbolu["EUR"], .TabeleKursowe.

Worker DokumentHandlowyZmianaWalutyWorker jest internal — nie da się go zainstancjonować bezpośrednio z dodatku zewnętrznego. Jest jednak zarejestrowany jako akcja menu Czynności („Zmień walutę dokumentu i cen...", Shift+F11) i przyjmuje publiczne parametry DokumentHandlowyZmianaWalutyWorkerParams. Z poziomu kodu dodatku zewnętrznego dostępne tory to: (1) uruchomienie akcji przez mechanizm Czynności z przygotowanym Context, albo (2) bezpośrednie ustawienie pól waluty/kursu na dokumencie i pozycjach.

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;   // jeśli korzystasz z serwisów
using Soneta.Waluty;

var dok = session.GetHandel().DokHandlowe.WgDaty[...];

// --- Tor 1: przygotowanie parametrów workera (do uruchomienia przez akcję Czynności) ---
// Worker jest internal — z dodatku przygotowujemy publiczne Params i uruchamiamy akcję
// przez mechanizm menu Czynności (Context z zaznaczonym dokumentem).
var wm = WalutyModule.GetInstance(session);
var p = new DokumentHandlowyZmianaWalutyWorkerParams(context, dok)
{
    Waluta        = wm.Waluty.WgSymbolu["EUR"],   // waluta docelowa
    TabelaKursowa = wm.TabeleKursowe.NBP,
    Data          = Date.Today,
    ZmienCeny     = true,                          // przelicz też ceny pozycji
};
// KursWaluty wylicza się automatycznie po ustawieniu Waluta/TabelaKursowa/Data;
// w razie potrzeby można nadpisać: p.KursWaluty = 4.30;

// --- Tor 2: ręczne ustawienie waluty i kursu na dokumencie (bez workera) ---
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.TabelaKursowa = wm.TabeleKursowe.NBP;
    dok.KursWaluty    = 4.30;
    // dok.BruttoCy = new Currency(..., "EUR");   // kwoty w walucie dokumentu
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Worker DokumentHandlowyZmianaWalutyWorker jest internal — nie wywołasz new ...Worker(...) ani .ZmienWalute() z dodatku zewnętrznego. Używaj publicznych Params + akcji Czynności lub bezpośredniej edycji pól dokumentu.
  • session.GetWaluty() jest internal — moduł walut pobieraj przez WalutyModule.GetInstance(session) (namespace Soneta.Waluty).
  • Jeśli w bazie brak kursu na żądaną datę (np. Demo nie ma kursu EUR „na dziś"), platforma rzuci KursWalutyNotFoundException. KursWaluty w parametrach wylicza się automatycznie tylko, gdy kurs istnieje; w przeciwnym razie ustaw KursWaluty ręcznie.
  • Zmiana waluty ma sens tylko dla dokumentu w buforze (IsVisibleZmienWalute wymaga dok.Bufor); dla dokumentu zatwierdzonego operacja jest niedostępna.
  • WalutaBazowa jest read-only — wyznaczana z bieżącej waluty dokumentu (dok.BruttoCy.Symbol). Ustawiasz tylko Waluta (docelową).
  • Kwoty pieniężne to Currency (wartość + symbol), nie decimal/double. Sam KursWaluty jest double.

9. Korekty i dokumenty specjalne

Rozdział obejmuje korekty (ilościowe, ceny, wartości przyjęcia) oraz dokumenty „specjalne": inwentaryzację (INW), fakturę zaliczkową wraz z jej rozliczeniem oraz przesunięcie międzymagazynowe (MM). Wszystkie wzorce operują wyłącznie na publicznym kontrakcie platformy. Kluczowym narzędziem jest serwis relacji IRelacjeService (namespace Soneta.Handel.RelacjeDokumentow.Api), opisany w rozdziale o relacjach — tutaj koncentrujemy się na metodzie NowaKorekta oraz na specyfice każdego typu dokumentu.

Wspólne reguły (powtórzone z fundamentów, safe-code.md):

  • Dostęp do serwisu: var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>(); (wymaga using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;).
  • Dokument nadrzędny / korygowany musi być zatwierdzony (StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony) przed wywołaniem relacji.
  • Każda modyfikacja w transakcji (session.Logout(editMode: true) + Commit() / CommitUI() w workerze), potem session.Save(). Magazyn księguje się dopiero po Save().
  • Pola DokumentKorygowany, DokumentyKorygujące, DokumentyZaliczkowe są kalkulowane (read-only) — nie ustawiaj ich ręcznie; powstają jako efekt utworzenia relacji.

W48 — Korekta ilościowa i korekta ceny

Cel: utworzyć dokument korygujący do zatwierdzonej faktury / dokumentu magazynowego (zmiana ilości, ceny, rabatu lub VAT) i zapisać poprawione wartości na pozycjach korekty.

Warianty:

Wariant Wywołanie Uwaga
Korekta pojedynczego dokumentu NowaKorekta(new[]{ dok }, symbolKorekty) zwraca tablicę korekt (zwykle 1 element)
Korekta zbiorcza (wiele dok. → jedna) NowaKorektaZbiorcza(korygowane, symbolKorekty) grupuje korygowane dokumenty
Domyślny symbol korekty NowaKorekta(new[]{ dok }) (bez symbolu) platforma dobiera definicję korekty wg definicji korygowanego
Korekta ilościowa po utworzeniu: zmiana poz.Ilosc na pozycji korekty różnica ilości
Korekta ceny / rabatu zmiana poz.Cena / poz.Rabat różnica wartości
Korekta „do zera" (zwrot całości) ustaw poz.Ilosc = Quantity.Zero (w jednostce pozycji) pełny storno

Pola i typy:

  • IRelacjeService.NowaKorekta(DokumentHandlowy[] korygowane, string symbolKorekty = null, Context context = null, HandlerSet handlers = null): DokumentHandlowy[].
  • IRelacjeService.NowaKorektaZbiorcza(DokumentHandlowy[] korygowane, string symbolKorekty = null, …): DokumentHandlowy[].
  • Na pozycji korekty: PozycjaDokHandlowego.Ilosc: Quantity, Cena: DoubleCy, Rabat: Percent, PozycjaKorygowana (powiązanie z pozycją oryginału, read-only).
  • Odczyt powiązań: dok.DokumentyKorygujące (kolekcja korekt), korekta.DokumentKorygowany (oryginał).

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;
using Soneta.Handel;
using Soneta.Handel.RelacjeDokumentow.Api;
using Soneta.Types;

// 1. Oryginał musi być zatwierdzony:
using (var t = session.Logout(editMode: true)) {
    faktura.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony;
    t.Commit();
}
session.Save();

// 2. Utworzenie korekty przez serwis relacji:
var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>();

DokumentHandlowy korekta;
using (var t = session.Logout(editMode: true)) {
    korekta = rel.NowaKorekta(new[] { faktura }, "KWN")[0];   // symbol definicji korekty

    // 3. Korekta ilościowa: zmiana ilości na pozycji korekty
    //    (pozycje korekty są wstępnie zainicjowane wartościami oryginału)
    var poz = korekta.Pozycje.First();
    poz.Ilosc = new Quantity(8, poz.Ilosc.Symbol);   // było 10 -> korygujemy do 8

    // 4. Korekta ceny / rabatu — alternatywnie:
    // poz.Cena  = new DoubleCy(4.5m, poz.Cena.Symbol);
    // poz.Rabat = new Percent(0.15);

    t.Commit();
}
session.Save();

// Odczyt powiązania:
DokumentHandlowy oryginal = korekta.DokumentKorygowany;

Pułapki:

  • NowaKorekta zwraca tablicę DokumentHandlowy[] — dla jednego dokumentu bierz [0] / .Single().
  • Korygowany dokument musi być zatwierdzony; korekta do dokumentu w buforze nie powstanie.
  • Pozycje korekty są inicjowane wartościami oryginału — modyfikujesz je „do wartości docelowej", a system sam policzy różnicę. Nie wpisuj różnicy „z palca".
  • symbolKorekty to symbol definicji korekty (np. „KWN", „KS"), a nie symbol korygowanej faktury. Definicja korekty musi istnieć i być odblokowana.
  • Całą sekwencję (utworzenie + edycja pozycji) wykonuj w jednej transakcji, dopiero potem Save().
  • Symbol jednostki na Ilosc musi pochodzić z istniejącej pozycji (poz.Ilosc.Symbol) — nie twórz Quantity z gołą liczbą.

W49 — Korekta wartości przyjęcia magazynowego

Cel: skorygować ilość/wartość przyjęcia magazynowego (PZ/PW) tak, aby poprawić zaksięgowane obroty i partie dostaw.

Warianty:

Wariant Mechanizm publiczny
Korekta przyjęcia ilościowa IRelacjeService.NowaKorekta(new[]{ przyjecie }, …) + korekta Ilosc na pozycji
Korekta wartości (ceny) przyjęcia jw., zmiana Cena na pozycji korekty
Korekta wskazanej dostawy / partii korekta z odwołaniem do partii — Soneta.Magazyny.GrupaDostaw

Pola i typy: te same co W48 — IRelacjeService.NowaKorekta(...), PozycjaDokHandlowego.Ilosc/Cena, PozycjaKorygowana.

Snippet:

var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>();

DokumentHandlowy korektaPrzyjecia;
using (var t = session.Logout(editMode: true)) {
    // przyjecie = zatwierdzony dokument PZ/PW
    korektaPrzyjecia = rel.NowaKorekta(new[] { przyjecie })[0];

    var poz = korektaPrzyjecia.Pozycje.First();
    poz.Ilosc = new Quantity(9, poz.Ilosc.Symbol);   // przyjęto 10, korygujemy stan do 9

    t.Commit();
}
session.Save();   // tu księgują się skorygowane obroty/partie

Pułapki:

  • Dedykowany worker UtworzKorektePrzyjeciaWorker jest internal — nie da się go zainstancjonować z dodatku zewnętrznego. Publiczny tor to IRelacjeService.NowaKorekta (wewnętrznie worker robi dokładnie to samo: NowaKorekta + dostosowanie Pozycje[].Ilosc z uwzględnieniem obrotów/storn).
  • Korekta przyjęcia działa na zaksięgowanych obrotach i partiach — różnicowe wyliczenia ilości względem obrotów (MagazynyModule.Obroty) i storn wykonuje platforma. Z poziomu publicznego kontraktu ustaw docelową Ilosc/Cena na pozycji korekty.
  • Magazyn (zasoby/obroty) aktualizuje się dopiero po session.Save(), nie po Commit().
  • Jeśli przyjęcie wskazywało partię/dostawę, korekta musi odnosić się do tej samej dostawy — przy złożonych scenariuszach (rozchody z tej partii, przesunięcia) korektę realizuj na pełnej, zalogowanej sesji aplikacyjnej.

W50 — Dokument inwentaryzacji (INW)

Cel: utworzyć dokument spisu z natury (INW), na którym wprowadza się stany rzeczywiste; system wylicza różnice (nadwyżka / strata) względem stanu ewidencyjnego i generuje dokumenty korygujące stan.

Warianty:

Wariant Charakterystyka
Spis z natury pozycje = stan rzeczywisty zliczony fizycznie
Stan początkowy / bilans otwarcia INW jako dokument ustalający stany na start
Nadwyżka stan rzeczywisty > ewidencyjny → relacja InwentaryzacjaNadwyżka
Strata / niedobór stan rzeczywisty < ewidencyjny → relacja InwentaryzacjaStrata
Inwentaryzacja wg partii / wskazania dostawy spis z dokładnością do partii (GrupaDostaw)

Pola i typy:

  • Definicja: session.GetHandel().DefDokHandlowych.WgSymbolu["INW"].
  • DokumentHandlowy.Magazyn (Soneta.Magazyny.Magazyn) — inwentaryzowany magazyn (wymagany).
  • PozycjaDokHandlowego.Ilosc: Quantity — stan rzeczywisty.
  • Dokumenty różnic (odczyt): dok.Podrzędne[...] / relacje inwentaryzacyjne; różnica wartości dostępna na dokumencie różnicy (np. Ewidencja.Wartosc).

Snippet:

var hm = session.GetHandel();
var magazyny = session.GetMagazyny();
var towary = session.GetTowary();

DokumentHandlowy inw;
using (var t = session.Logout(editMode: true)) {
    inw = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(inw);
    inw.Definicja = hm.DefDokHandlowych.WgSymbolu["INW"];   // definicja PIERWSZA
    inw.Magazyn = magazyny.Magazyny.WgSymbol["F"];          // inwentaryzowany magazyn

    // Pozycja = stan rzeczywisty zliczony fizycznie:
    var poz = new PozycjaDokHandlowego(inw);
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = towary.Towary.WgKodu["BIKINI"];             // Towar PIERWSZY (inicjuje jednostkę)
    poz.Ilosc = new Quantity(9, poz.Ilosc.Symbol);          // ewidencyjnie 10 -> spis 9

    inw.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony;        // zatwierdzenie wylicza różnice
    t.Commit();
}
session.Save();   // tu powstają dokumenty różnic i korekta stanu

Pułapki:

  • INW wymaga wskazanego magazynu; bez niego nie da się policzyć różnic.
  • Różnice (nadwyżka/strata) i ich zaksięgowanie powstają przy zatwierdzeniu + Save, nie wcześniej. Dokumenty różnic to obiekty podrzędne — czytaj je przez kolekcje relacji, nie twórz ręcznie.
  • Inwentaryzacja wg partii wymaga wskazania dostawy/partii (Soneta.Magazyny.GrupaDostaw) — bez tego spis odnosi się do stanu zbiorczego.
  • W bazie Demo obowiązuje blokada stanu ujemnego (StanUjemnyVerifier) — żeby spis miał sens, towar musi mieć wcześniejsze, zapisane przyjęcie (PW/PZ).
  • Nie modyfikuj wartości na dokumentach różnic ręcznie — to wynik wyliczeń platformy.

W51 — Faktura zaliczkowa i jej rozliczenie dokumentem końcowym

Cel: wystawić fakturę zaliczkową (FZAL) na poczet przyszłej dostawy, a następnie rozliczyć ją dokumentem końcowym (FV), tak by wartość końcowej została pomniejszona o wpłaconą zaliczkę.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Utworzenie zaliczkowej z zamówienia NowyPodrzednyIndywidualny(new[]{ zamowienie }, "FZAL")
Rozliczenie zaliczki na dokumencie końcowym NowyPodrzednyIndywidualny(new[]{ zaliczkowa }, "FV", handlers: …)
Przenoszenie zaliczki na pozycje callback WybierzDokumentyZaliczkoweCallback + DokumentHandlowyRealizacjaZaliczkiWorker
Przenoszenie zaliczki wg stawki VAT callback WybierzZaliczkiWgStawkiVatCallback
Wiele zaliczek do jednej końcowej dodaj wszystkie w callbacku (Wybrany = true dla każdej)

Pola i typy:

  • IRelacjeService.NowyPodrzednyIndywidualny(DokumentHandlowy[] nadrzedne, string symbolPodrzednego, Context context = null, HandlerSet handlers = null): DokumentHandlowy[].
  • HandlerSet.WybierzDokumentyZaliczkoweCallback: Action<DokumentDocelowy> — wskazanie zaliczek (tor „na pozycje").
  • HandlerSet.WybierzZaliczkiWgStawkiVatCallback: Action<DokumentDocelowy> — tor „wg stawki VAT".
  • Worker publiczny do wskazania zaliczki: DokumentHandlowyRealizacjaZaliczkiWorker z property [Context] Dokument: DokumentHandlowy, [Context] Docelowy: DokumentDocelowy, Wybrany: bool.
  • Odczyt: dok.DokumentyZaliczkowe (kalkulowane) — zaliczki powiązane z końcowym; dok.SumyVAT: SubTable<SumaVAT>; dok.BruttoCy.

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;
using Soneta.Handel;
using Soneta.Handel.RelacjeDokumentow.Api;

var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>();

// zaliczkowa = zatwierdzona faktura zaliczkowa (FZAL).
// Rozliczamy ją dokumentem końcowym FV — callback wskazuje, które zaliczki przenieść:
DokumentHandlowy[] koncowy;
using (var t = session.Logout(editMode: true)) {
    koncowy = rel.NowyPodrzednyIndywidualny(
        new[] { zaliczkowa },
        "FV",
        handlers: new HandlerSet {
            WybierzDokumentyZaliczkoweCallback = WybierzZaliczki
        });
    t.Commit();
}
session.Save();

// koncowy[0].BruttoCy == 0, jeśli zaliczka pokryła całość

// Callback: zaznacza wszystkie dokumenty zaliczkowe powiązane z dokumentem docelowym.
static void WybierzZaliczki(DokumentDocelowy target) {
    var w = new DokumentHandlowyRealizacjaZaliczkiWorker { Docelowy = target };
    foreach (var d in target.DokumentyZaliczkowe.Cast<DokumentHandlowy>()) {
        w.Dokument = d;
        w.Wybrany = true;     // przenosi zaliczkę na dokument końcowy
    }
}

Pułapki:

  • Bez dostarczenia odpowiedniego callbacka (WybierzDokumentyZaliczkoweCallback / WybierzZaliczkiWgStawkiVatCallback) domyślne handlery rzucają NotImplementedException — musisz wskazać tryb przenoszenia zaliczki zgodny z konfiguracją definicji końcowej (SposobPrzenoszeniaZaliczki: NaPozycje vs NaDokument).
  • Tryb przenoszenia (na pozycje / wg stawki VAT) jest cechą definicji dokumentu końcowego — użyj callbacka pasującego do konfiguracji, inaczej rozliczenie nie zadziała.
  • Worker rozliczenia (RealizacjaZaliczkiWorker, edytor kwot wg stawki) jest internal — z dodatku używaj publicznego DokumentHandlowyRealizacjaZaliczkiWorker (wskazanie dokumentów) wewnątrz callbacka.
  • Faktura zaliczkowa musi być zatwierdzona przed rozliczeniem; DokumentyZaliczkowe to pole kalkulowane — nie ustawiasz go, czytasz.
  • Tabela VAT dokumentu zaliczkowego jest przeliczana proporcjonalnie do wpłaconej zaliczki (logika DokumentZaliczkowyWorker) — nie modyfikuj SumyVAT ręcznie.

W52 — Przesunięcie międzymagazynowe (MM)

Cel: przesunąć zasób z jednego magazynu do drugiego dokumentem MM — rozchód z magazynu źródłowego i przychód do magazynu docelowego w jednej operacji.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Przesunięcie w obrębie firmy MM z MagazynZ (źródło) i MagazynDo (cel)
Wskazanie partii / dostawy przy rozchodzie pozycja z odwołaniem do GrupaDostaw
Korekta przesunięcia IRelacjeService.NowaKorekta(new[]{ mm }, …)

Pola i typy:

  • Definicja: session.GetHandel().DefDokHandlowych.WgSymbolu["MM"].
  • DokumentHandlowy.MagazynZ: Soneta.Magazyny.Magazyn — magazyn źródłowy (rozchód).
  • DokumentHandlowy.MagazynDo: Soneta.Magazyny.Magazyn — magazyn docelowy (kalkulowane: ustawia magazyn na podrzędnym dokumencie przesunięcia Podrzędne[TypRelacjiHandlowej.PrzesunięcieDo]; wymaga, by dokument przesunięcia już istniał — ustawiaj po Definicja).
  • PozycjaDokHandlowego.Towar, Ilosc: Quantity.

Snippet:

var hm = session.GetHandel();
var magazyny = session.GetMagazyny();
var towary = session.GetTowary();

DokumentHandlowy mm;
using (var t = session.Logout(editMode: true)) {
    mm = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(mm);
    mm.Definicja = hm.DefDokHandlowych.WgSymbolu["MM"];     // definicja PIERWSZA

    mm.MagazynZ  = magazyny.Magazyny.WgSymbol["F"];          // magazyn źródłowy
    mm.MagazynDo = magazyny.Magazyny.WgNazwa["Magazyn 2"];   // magazyn docelowy (po ustawieniu definicji)

    var poz = new PozycjaDokHandlowego(mm);
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = towary.Towary.WgKodu["BIKINI"];             // Towar PIERWSZY
    poz.Ilosc = new Quantity(5, poz.Ilosc.Symbol);

    mm.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony;
    t.Commit();
}
session.Save();   // tu księguje się rozchód ze źródła i przychód do celu

Pułapki:

  • MagazynDo jest polem kalkulowanym delegującym do podrzędnego dokumentu przesunięcia — ustaw je po Definicja (a najlepiej przed dodaniem pozycji), bo IsReadOnlyMagazynDo() blokuje zmianę magazynu, gdy istnieją już pozycje.
  • MagazynZ i MagazynDo muszą być różne i oba dostępne (prawa do magazynów / przypisanie definicji do magazynu wg konfiguracji Ogólne.PrzypisanieDefinicjiDoMagazynu).
  • Rozchód MM podlega blokadzie stanu ujemnego (Demo: StanUjemnyVerifier) — magazyn źródłowy musi mieć zapisany zasób przesuwanego towaru.
  • Obroty (rozchód + przychód) księgują się po session.Save(), nie po Commit().
  • Korektę przesunięcia wykonuj przez IRelacjeService.NowaKorekta (jak w W48/W49); ręczna korekta partii przy MM jest złożona i wymaga pełnej sesji aplikacyjnej.

10. Operacje zbiorcze (batch)

Operacje na zbiorze dokumentów (ewidencjonowanie do księgowości, hurtowe zatwierdzanie, generowanie dokumentów podrzędnych) wykonujemy efektywnie i bezpiecznie: filtr serwerowy zamiast pełnego skanu tabeli, krótkie transakcje (paczki), świadoma obsługa blokady optymistycznej w Save(). Tabela DokHandlowe jest operacyjna (guided) — pełny skan bez zakresu czasowego jest zabroniony (safe-code.md §6.3). Duże pętle dziel na paczki, by nie trzymać długiej transakcji edycyjnej (§13.1).

W53 — Ewidencjonowanie / eksport do księgowości wielu dokumentów

Cel: zbiorczo zaewidencjonować (zaksięgować do ewidencji księgowej) wiele dokumentów handlowych z danego okresu — np. raport fiskalny zbiorczy z paragonów lub korekt paragonów. Realizuje to publiczny worker EwidencjonowanieZbiorczeWorker, który sam grupuje dokumenty (po drukarce / oddziale / rodzaju podmiotu) i tworzy zbiorcze dokumenty ewidencji DokEwidencji.

Warianty:

Wariant Ustawienie Params
Raport fiskalny z paragonów RaportDla = RaportDla.Paragonów
Raport dla korekt paragonów RaportDla = RaportDla.KorektParagonów
Zawężenie do jednej drukarki SymbolKasy = "D1" (puste = wszystkie z niepustym symbolem kasy)
Wskazanie definicji ewidencji Definicja (typ SprzedażZbiorczaEwidencja) — gdy chcemy inną niż domyślna
Filtr po dacie wystawienia ZaOkres: FromTo
Filtr po dacie dostawy / zaliczki OkresDostawyZaliczki: FromTo
Wielooddziałowość Oddzial: OddzialFirmy (gdy włączona w konfiguracji)

Pola i typy:

  • Worker: Soneta.Handel.EwidencjonowanieZbiorczeWorker (public), metoda publiczna void Ewidencjonuj(), property [Context] Params Param.
  • EwidencjonowanieZbiorczeWorker.Params(Context cx) — konstruktor z Context. Pola: ZaOkres: FromTo, OkresDostawyZaliczki: FromTo, RaportDla: RaportDla, SymbolKasy: string, Definicja: Soneta.Core.DefinicjaDokumentu, Oddzial: OddzialFirmy.
  • EwidencjonowanieZbiorczeWorker.RaportDla (enum): Paragonów, KorektParagonów.
  • Worker przetwarza tylko dokumenty w stanie Zatwierdzony / Zablokowany; pomija już zaewidencjonowane (EwidencjaZbiorcza != null).

Snippet:

// Worker SAM otwiera transakcję edycyjną i robi CommitUI() w środku — NIE owijaj go
// w session.Logout(true). Wystarczy go skonfigurować, wywołać i zapisać.
var worker = new EwidencjonowanieZbiorczeWorker
{
    Param = new EwidencjonowanieZbiorczeWorker.Params(context)
    {
        RaportDla = EwidencjonowanieZbiorczeWorker.RaportDla.Paragonów,
        ZaOkres = new FromTo(new Date(2026, 6, 1), new Date(2026, 6, 30)),  // data wystawienia
        OkresDostawyZaliczki = FromTo.All,                                  // bez filtra dostawy
        SymbolKasy = "D1",                                                  // jedna drukarka
        Definicja = CoreModule.GetInstance(session).DefDokumentow.WgSymbolu["SPZE"],
    }
};

worker.Ewidencjonuj();   // tworzy zbiorcze DokEwidencji w transakcji wewnętrznej (CommitUI)
session.Save();          // dopiero teraz zapis do bazy — tu wykrywane konflikty optymistyczne

Pułapki:

  • Ewidencjonuj() samodzielnie otwiera Session.Logout(true) i kończy CommitUI(). Nie wywołuj go we własnej transakcji edycyjnej (zagnieżdżenie/podwójny commit). Po nim wykonaj session.Save() (w testach SaveDispose()).
  • Param ustaw przed Ewidencjonuj() — jest to property [Context]; bez niej worker rzuci NullReferenceException.
  • Date i FromTo to typy biznesowe — używaj Date/Date.Today, nie DateTime (safe-code.md §10). FromTo.All = bez ograniczenia, FromTo.Empty worker zamienia na All.
  • Definicja to rekord konfiguracyjny — pobierz istniejący (DefDokumentow.WgTypu[...] / WgSymbolu[...]), nie twórz „w locie". Gdy Definicja == null, worker użyje domyślnej.
  • Worker działa na danych z ZaOkres (data wystawienia) — zawsze podaj zakres, nie zostawiaj pełnego skanu całej historii.
  • Konflikt edycji (ktoś zapisał ten sam dokument) wybuchnie w session.Save() jako RowConflictException — obsłuż go (refresh + retry lub eskalacja), nie połykaj (§4).

W54 — Hurtowe zatwierdzanie / generowanie dokumentów dla zaznaczonego zbioru

Cel: wykonać operację cyklu życia (zatwierdzenie, cofnięcie do bufora, anulowanie) na wielu dokumentach naraz, albo wygenerować dla zaznaczonego zbioru dokumenty podrzędne (np. wiele zamówień → faktury, wiele faktur → jeden zbiorczy WZ) za pomocą IRelacjeService, który przyjmuje tablicę dokumentów.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Hurtowe zatwierdzanie pętla po zbiorze, dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony, jedna (krótka) transakcja
Hurtowe cofnięcie do bufora / anulowanie dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Bufor / .Anulowany
Indywidualne generowanie podrzędnych IRelacjeService.NowyPodrzednyIndywidualny(DokumentHandlowy[], symbol) — N nadrzędnych → N podrzędnych
Zbiorcze generowanie podrzędnego IRelacjeService.NowyPodrzednyZbiorczy(DokumentHandlowy[], symbol) — wiele FA → 1 WZ
Zbiorcza korekta IRelacjeService.NowaKorektaZbiorcza(DokumentHandlowy[])
Dołączenie nadrzędnego / podrzędnego DolaczNadrzedny, DolaczPodrzednyIndywidualny

Pola i typy:

  • dok.Stan: Soneta.Handel.StanDokumentuHandlowego (Bufor=0, Zatwierdzony=1, Zablokowany=2, Anulowany=3). Skróty read-only: dok.Bufor, dok.Zatwierdzony, dok.Anulowany.
  • IRelacjeService (namespace Soneta.Handel.RelacjeDokumentow.Api): metody przyjmują DokumentHandlowy[] i zwracają DokumentHandlowy[]. Dokumenty nadrzędne muszą być zatwierdzone. Dostęp: session.GetRequiredService<IRelacjeService>() (using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;).

Snippet:

var hm = session.GetHandel();
var fv = hm.DefDokHandlowych.WgSymbolu["FV"];
var od = new Date(2026, 6, 1);

// (1) Hurtowe zatwierdzanie zamówień z czerwca — filtr SERWEROWY + krótka transakcja
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    foreach (DokumentHandlowy d in hm.DokHandlowe[(DokumentHandlowy d) =>
                 d.Data >= od && d.Definicja == fv && d.Stan == StanDokumentuHandlowego.Bufor])
    {
        d.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony;   // pętla po Stan na zaznaczonym zbiorze
    }
    t.Commit();   // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();

// (2) Wygenerowanie faktur dla zaznaczonych (zatwierdzonych) zamówień — IRelacjeService na tablicy
var rel = session.GetRequiredService<IRelacjeService>();
DokumentHandlowy[] zamowienia = /* zaznaczone, zatwierdzone ZO */;
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    DokumentHandlowy[] faktury = rel.NowyPodrzednyIndywidualny(zamowienia, "FV");
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • IRelacjeService wymaga, by dokumenty nadrzędne były zatwierdzone — najpierw zatwierdź (wariant 1), potem generuj podrzędne.
  • Operacje masowe wykonuj w jednej transakcji tylko gdy zbiór jest mały; dla dużych dziel na paczki (W55) — długa transakcja blokuje innych i zwiększa ryzyko konfliktu (§13.1).
  • Zmiana Stan musi być w transakcji (session.Logout(true)); w workerze/extenderze t.CommitUI() zamiast t.Commit().
  • Nie iteruj całej tabeli DokHandlowe z if w pamięci — filtr serwerowy z zakresem czasowym (§6.1, §6.3). Zaznaczony w UI zbiór masz w context jako DokumentHandlowy[].
  • Save() po operacji relacji może rzucić RowConflictException (optimistic lock) — obsłuż (§4).

W55 — Wydajne przetwarzanie wielu dokumentów w jednej sesji (paczki)

Cel: przetworzyć duży zbiór dokumentów (tysiące) w jednej sesji bez blokowania innych użytkowników i bez ryzyka, że pojedynczy konflikt unieważni całą operację — przez podział na paczki (krótkie transakcje, okresowy Save()).

Warianty:

Wariant Technika
Filtr serwerowy z zakresem czasowym hm.DokHandlowe[(DokumentHandlowy d) => d.Data >= od && d.Data <= doD && …]
Paczki o stałym rozmiarze licznik w pętli + Commit() / Save() co N rekordów
Izolacja konfliktu paczki try/catch (RowConflictException) wokół Save() paczki, retry/log paczki
Tylko odczyt (raport) login.CreateSession(readOnly: true, …) — bez transakcji edycyjnej

Pola i typy: Soneta.Types.Date (zakres), StanDokumentuHandlowego, RowConflictException (session.Save()), IDisposable na sesji i transakcji.

Snippet:

const int rozmiarPaczki = 200;       // przetwarzaj po 200 dokumentów na transakcję
var hm = session.GetHandel();
var od  = new Date(2026, 1, 1);
var doD = Date.Today;

// Materializujemy KLUCZE/ID po stronie serwera (filtr), nie całe rekordy w pamięci wszystkie naraz.
// Iterujemy serwerowy zbiór i commitujemy paczkami — krótka transakcja na każdą paczkę.
int licznik = 0;
ITransaction t = session.Logout(editMode: true);
try
{
    foreach (DokumentHandlowy d in hm.DokHandlowe[(DokumentHandlowy d) =>
                 d.Data >= od && d.Data <= doD && d.Stan == StanDokumentuHandlowego.Bufor])
    {
        d.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony;

        if (++licznik % rozmiarPaczki == 0)
        {
            t.Commit();
            t.Dispose();
            session.Save();                  // zamknięcie paczki — krótka transakcja
            t = session.Logout(editMode: true);
        }
    }
    t.Commit();
}
finally
{
    t.Dispose();
}
session.Save();                              // ostatnia (niepełna) paczka

Pułapki:

  • Krótka transakcja to bezpieczeństwo, nie tylko wydajność — operacja > ~30 s powinna iść paczkami (§13.1). Jedna gigantyczna transakcja blokuje innych i zwiększa szansę konfliktu.
  • Filtruj serwerowo (SubTable[condition]), z zakresem czasowym dla tabeli operacyjnej guided (DokHandlowe) — nigdy pełny skan (§6.1, §6.3). Nie używaj .ToList().Where(...) (§13.2).
  • Po session.Save() w środku pętli okno edycji jest zamknięte — kolejną edycję otwórz nową transakcją (session.Logout(true)), inaczej AccessWriteDenied. (W testach wzorzec to Save() → SaveDispose() → odczyt na świeżej sesji po Guid.)
  • Obsłuż RowConflictException per paczka (refresh + retry lub log i kontynuacja), nie łap Exception ogólnie (§4, §9.1). Połknięty wyjątek z Save() = utrata danych.
  • Nie współdziel Session/Row między wątkami — równoległe przetwarzanie wymaga osobnej sesji na wątek (§3.1).
  • Sesja zawsze w using/try-finally z Dispose() (§1.1); transakcja bez Commit() = automatyczny rollback.

Powiązane: rozdz. 5 (cykl życia / Stan), rozdz. 8 (relacje, IRelacjeService), safe-code.md §4 (optimistic lock), §6 (filtr serwerowy), §13 (paczki), rowcondition.md (serwerowy LINQ).

11. Operacje pomocnicze (przekrojowe)

Rozdział zbiera wzorce „okołodokumentowe": bezpieczne pozyskanie kontrahenta i towaru do pozycji, przeliczanie jednostek, walidację przed zatwierdzeniem, obsługę błędów i blokady optymistycznej, odczyt metadanych (ChangeInfos) oraz pracę z definicjami i numeracją dokumentu. Fundamenty (sesja, transakcja, Save, blokada optymistyczna) opisuje safe-code.md i session-login.md — tutaj się do nich odwołujemy.

Cały kod jest zgodny z C# 10 (target-typed new, var, file-scoped namespace, wyrażenia switch, nazwane parametry bool) i operuje wyłącznie na publicznym kontrakcie platformy.

W56 — Bezpieczne pobranie / utworzenie kontrahenta i towaru pozycji

Cel: przed dodaniem pozycji lub ustawieniem nabywcy bezpiecznie zlokalizować istniejący rekord (kontrahent, towar), a gdy go brak — świadomie utworzyć nowy albo użyć kontrahenta jednorazowego (systemowego rekordu „incydentalnego"). Chroni przed NullReferenceException w trakcie transakcji.

Warianty:

Wariant Mechanizm Uwaga
Kontrahent po kodzie crm.Kontrahenci.WgKodu["Abc"] klucz unikalny, może być null
Kontrahent po NIP (dedup) crm.Kontrahenci.WgNIP[(Kontrahent k)=>k.NIP==nip] filtr serwerowy, normalizuj Nip.Flat
Kontrahent jednorazowy / incydentalny Kontrahent.INCYDENTALNY (stała Guid), k.JestIncydentalny rekord systemowy — dane nabywcy zapisz na dokumencie
Utworzenie nowego kontrahenta new Kontrahent() + AddRow patrz W3 w kontrahent.md
Towar po kodzie tm.Towary.WgKodu["BIKINI"] klucz unikalny, może być null
Brak towaru przerwij operację (BusException) nie twórz towaru „w locie" w trakcie wystawiania

Pola i typy: crm.Kontrahenci.WgKodu: GuidedTable (indeks po Kod), Kontrahent.JestIncydentalny: bool (kalkulowane), Kontrahent.INCYDENTALNY: System.Guid (stała), tm.Towary.WgKodu (indeks po Kod), dok.Kontrahent: Kontrahent. Dostęp do kontrahenta incydentalnego po Guid: crm.Kontrahenci[Kontrahent.INCYDENTALNY] (indeksator GuidedTable po Guid).

Snippet:

var crm = session.GetCRM();
var tm  = session.GetTowary();

// 1. Kontrahent po kodzie — może nie istnieć
Kontrahent kontrahent = crm.Kontrahenci.WgKodu["Abc"];

// 2. Gdy brak po kodzie — dedup po NIP, zanim ewentualnie utworzymy nowego
if (kontrahent == null && !string.IsNullOrEmpty(nip))
{
    var flat = Nip.Flat(nip);                         // normalizacja przed porównaniem
    kontrahent = crm.Kontrahenci.WgNIP[(Kontrahent k) => k.NIP == flat].FirstOrDefault();
}

// 3. Sprzedaż jednorazowa (klient detaliczny bez kartoteki) — kontrahent incydentalny
if (kontrahent == null)
    kontrahent = crm.Kontrahenci[Kontrahent.INCYDENTALNY];   // systemowy rekord „incydentalny"

// 4. Towar pozycji — gdy brak, przerywamy świadomie (nie wystawiamy „pustej" pozycji)
Towar towar = tm.Towary.WgKodu["BIKINI"];
if (towar == null)
    throw new BusException("Brak towaru o kodzie BIKINI.".Translate());

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.Kontrahent = kontrahent;                      // gdy definicja wymaga nabywcy
    t.Commit();                                       // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();

Pułapki:

  • WgKodu[...] zwraca jeden rekord lub null (klucz unikalny). WgNIP[condition] / WgNazwy[...] zwracają zbiór — użyj .FirstOrDefault(). Nie iteruj całej tabeli Kontrahenci / Towary w pamięci — to kartoteki; filtruj serwerowo (SubTable[condition], safe-code.md §6).
  • Kontrahenta incydentalnego nie wolno ustawić na każdym typie dokumentu — na fakturze sprzedaży (np. FV) przypisanie dok.Kontrahent = crm.Kontrahenci[Kontrahent.INCYDENTALNY] rzuca ArgumentException („Nie można ustawiać kontrahenta incydentalnego w dokumentach typu 'FV'"). Rekord incydentalny jest przeznaczony do sprzedaży detalicznej (np. paragon) — na fakturze podaj realnego nabywcę.
  • Kontrahenta jednorazowego pobieraj jako rekord incydentalny (Kontrahent.INCYDENTALNY) — nie twórz za każdym razem nowego rekordu w kartotece. Rekordu incydentalnego nie modyfikuj (JestIncydentalny == true); dane konkretnego nabywcy (nazwa, NIP, adres) zapisz na samym dokumencie / w jego polach adresowych, nie na rekordzie kontrahenta.
  • Nie twórz towaru „w locie" przy wystawianiu dokumentu — brak towaru to błąd danych, nie sytuacja do cichego uzupełnienia. Towar musi mieć ustawioną jednostkę (W57).
  • W RowCondition używaj tylko pól bazodanowych. JestIncydentalny, NazwaFormatowana itp. są kalkulowane → w wyrażeniu LINQ rzucą LinqConditionException.

W57 — Przeliczanie jednostek miary towaru przy dodawaniu pozycji

Cel: dodać pozycję w jednostce pomocniczej (np. opakowanie zbiorcze, „km", „kg") i poprawnie przeliczyć ją na jednostkę podstawową towaru, korzystając z przeliczników zdefiniowanych dla towaru.

Warianty:

Wariant Mechanizm Uwaga
Pozycja w jednostce podstawowej poz.Ilosc = new Quantity(n, poz.Ilosc.Symbol) symbol z pozycji po ustawieniu Towar
Pozycja w jednostce pomocniczej new Quantity(n, "OPAK") symbol jednostki pomocniczej
Jawne przeliczenie ilości towar.PrzeliczJednostkę(jednostka, qty, throwError) zwraca Quantity w jednostce docelowej
Jednostka podstawowa towaru towar.Jednostka: Jednostka jednostka, w której prowadzony jest magazyn
Jednostka uzupełniająca (Intrastat/CN) towar.JednostkaUzupelniajaca: Jednostka wymaga zdefiniowanego przelicznika
Brak przelicznika throwError: true → wyjątek brak przelicznika = niejednoznaczne przeliczenie

Pola i typy: Towar.Jednostka: Soneta.Handel.Jednostka, Towar.JednostkaUzupelniajaca: Jednostka, Towar.PrzeliczJednostkę(Jednostka jednostka, Quantity qty, bool throwError): Quantity, tm.Jednostki (tabela jednostek, indeks WgKodu). Quantity (Soneta.Types) = wartość + symbol jednostki; poz.Ilosc.Symbol po ustawieniu poz.Towar przyjmuje symbol jednostki podstawowej.

Snippet:

var tm = session.GetTowary();
var towar = tm.Towary.WgKodu["TRANSPORT"];           // towar prowadzony np. w „km"

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var poz = new PozycjaDokHandlowego(dok);         // ctor wymaga dokumentu
    session.AddRow(poz);
    poz.Towar = towar;                               // USTAW PIERWSZY — inicjuje jednostkę na Ilosc/Cena

    // Wariant A: ilość w jednostce podstawowej towaru (symbol z pozycji)
    poz.Ilosc = new Quantity(10, poz.Ilosc.Symbol);

    // Wariant B: ilość podana w jednostce pomocniczej i przeliczona na podstawową
    var jednPom = tm.Jednostki.WgKodu["OPAK"];       // jednostka pomocnicza
    var iloscPom = new Quantity(3, jednPom.Kod);
    // throwError: true — brak przelicznika OPAK→podstawowa zgłosi wyjątek zamiast cichego błędu
    Quantity iloscPodstawowa = towar.PrzeliczJednostkę(towar.Jednostka, iloscPom, throwError: true);
    poz.Ilosc = iloscPodstawowa;

    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • poz.Towar ustaw przed Ilosc/Cena — to on inicjuje symbol jednostki na pozycji. Konstrukcja new Quantity(n, poz.Ilosc.Symbol) gwarantuje zgodny symbol; podanie surowego symbolu spoza jednostek towaru daje przeliczenie tylko przy istniejącym przeliczniku.
  • PrzeliczJednostkę(..., throwError: true) rzuci wyjątek, gdy brak przelicznika między jednostkami — to świadomy wybór: lepszy twardy błąd niż cicha, niepoprawna ilość. Dla false zwraca ilość bez przeliczenia (ryzykowne).
  • Quantity to typ wartość+symbol (nie double). Nie mieszaj Quantity o różnych symbolach w arytmetyce — najpierw sprowadź do jednej jednostki przez PrzeliczJednostkę.
  • JednostkaUzupelniajaca (CN/Intrastat) wymaga przelicznika z jednostki podstawowej; jego brak zgłaszany jest przy wyliczeniach Intrastat — zdefiniuj przelicznik na towarze.
  • Przeliczniki to dane konfiguracyjne towaru — nie twórz ich „w locie" w trakcie wystawiania dokumentu; brak przelicznika to sygnał błędu konfiguracji, nie do obejścia w kodzie pozycji.

W58 — Walidacja przed zatwierdzeniem (kompletność, zasób, limit kredytowy)

Cel: przed zmianą stanu na Zatwierdzony sprawdzić kompletność danych (kontrahent, pozycje), dostępność zasobu magazynowego oraz przygotować się na automatyczną kontrolę limitu kredytowego nabywcy. Pozwala zgłosić czytelny błąd zamiast łapać wyjątek głęboko w Save().

Warianty:

Wariant Sprawdzenie (publiczny kontrakt) Egzekwowanie
Kompletność danych dok.Kontrahent != null, !dok.Pozycje.IsEmpty własna walidacja przed Stan
Dostępność zasobu (stan ujemny) przyjęcie (PW/PZ) zapisane przed rozchodem weryfikator Demo StanUjemnyVerifier — wyjątek w Save()
Limit kredytowy nabywcy dok.Kontrahent.LimitKredytu, KontrolaAktywna, TypLimituKredytowego platforma kontroluje automatycznie przy zatwierdzeniu
Termin / forma płatności dok.Platnosci (W z sekcji N) wynika z definicji i kontrahenta

Pola i typy: dok.Pozycje: SubTable<PozycjaDokHandlowego> (.IsEmpty: bool), dok.Kontrahent: Kontrahent, dok.Stan: StanDokumentuHandlowego. Po stronie kontrahenta (odczyt): Kontrahent.LimitKredytu: Currency, Kontrahent.TypLimituKredytowego, Kontrahent.KontrolaAktywna: bool (kalkulowane) — patrz W9 w kontrahent.md.

Snippet:

// Walidacja PRZED próbą zmiany stanu — czytelny błąd zamiast wyjątku z głębi Save()
if (dok.Kontrahent == null)
    throw new RowException(dok, "Dokument nie ma nabywcy.".Translate());
if (dok.Pozycje.IsEmpty)
    throw new RowException(dok, "Dokument nie ma pozycji.".Translate());

// Informacyjnie: czy nabywca ma aktywną kontrolę kredytową (odczyt pól kalkulowanych)
if (dok.Kontrahent.KontrolaAktywna)
{
    // limit jest egzekwowany automatycznie przy zatwierdzeniu — patrz pułapki
}

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony;     // tu uruchamia się kontrola limitu/zasobu
    t.Commit();
}
session.Save();   // brak zasobu (StanUjemnyVerifier) / przekroczony limit → wyjątek właśnie tutaj

Pułapki:

  • Kontrola limitu kredytowego jest wewnętrzna i automatyczna — uruchamia się przy zatwierdzaniu dokumentu rozchodowego, gdy definicja ma ustawione „zachowanie po przekroczeniu limitu". Z dodatku zewnętrznego nie wywołujesz jej ręcznie (logika LimitKredytowyDokumentu jest internal) — czytasz pola kontrahenta (LimitKredytu, KontrolaAktywna) i obsługujesz InvalidOperationException zgłaszany przez platformę przy zatwierdzaniu.
  • W bazie Demo StanUjemnyVerifier blokuje rozchód bez wcześniejszego zapisanego przyjęcia. Samo CommitUI nie księguje zasobów — magazyn księguje się dopiero po Session.Save(), więc błąd pojawia się w Save(), nie w transakcji.
  • IsEmpty na kolekcji SubTable to właściwość (serwerowy exists, bez nawiasów) — nie materializuj Pozycje.ToList().Count.
  • Walidację własną rzucaj jako RowException(dok, "…".Translate()) przed Commit(). Wyjątek po Commit() nie wycofa zmiany z sesji (safe-code §5.1).

W59 — Obsługa błędów i blokada optymistyczna (kolizje Save, ponowienie)

Cel: poprawnie obsłużyć wyjątki zgłaszane przez Session.Save() — w szczególności konflikt optymistyczny (ktoś inny zapisał ten sam rekord) — zamiast je „połykać"; w razie konfliktu odświeżyć dane i ponowić operację.

Warianty:

Wariant Wyjątek Reakcja
Konflikt optymistyczny RowConflictException świeża sesja → ponów operację (retry)
Naruszenie integralności / unikalności RowException (z InnerException) komunikat dla użytkownika, bez retry
Walidacja biznesowa RowException / BusException zgłoś użytkownikowi, popraw dane
Brak praw / okno edycji zamknięte AccessWriteDenied edytuj na świeżej, zalogowanej sesji

Pola i typy: Session.Save(), Session.Logout(editMode: true), wyjątki z Soneta.Business (RowConflictException, RowException, BusException, AccessWriteDenied). Po Save() w środku operacji okno edycji bywa zamknięte — kolejna edycja na tej samej sesji rzuci AccessWriteDenied.

Snippet:

// Ponowienie przy konflikcie optymistycznym (retry na świeżych danych)
const int maxProb = 3;
for (int proba = 1; ; proba++)
{
    var dok = session.GetHandel().DokHandlowe[guidDokumentu];   // świeży odczyt po Guid
    try
    {
        using (var t = session.Logout(editMode: true))
        {
            dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony;
            t.Commit();
        }
        session.Save();
        break;                                                  // sukces
    }
    catch (RowConflictException) when (proba < maxProb)
    {
        // ktoś zapisał rekord równolegle — odśwież i spróbuj ponownie
        session = session.Login.CreateSession(readOnly: false, config: false, name: "Retry");
    }
    catch (RowException ex)
    {
        // naruszenie integralności / unikalności / walidacja — bez retry
        throw new BusException($"Nie udało się zapisać dokumentu: {ex.Message}".Translate(), ex);
    }
}

Pułapki:

  • Konflikt optymistyczny ujawnia się dopiero w Save() (nie w Commit). Nie połykaj RowConflictException — albo ponów na świeżych danych, albo eskaluj (safe-code §4).
  • Retry rób na świeżym odczycie rekordu (po Guid) w nowej/odświeżonej sesji — ponowne zapisanie tej samej, „starej" instancji odtworzy konflikt.
  • Po Save() wewnątrz dłuższej operacji okno edycji jest zamknięte → następna edycja na tej samej sesji rzuci AccessWriteDenied. Wzorzec: zapis → świeża sesja → odczyt po Guid → kolejna edycja.
  • Nie używaj catch (Exception) bez ponownego rzutu — zgubisz informację o przyczynie. Ogranicz retry liczbą prób, by nie zapętlić przy trwałym konflikcie.

W60 — Odczyt metadanych dokumentu (ChangeInfos — kto/kiedy założył i zmienił)

Cel: odczytać informacje audytowe rekordu dokumentu: kto i kiedy go założył oraz kto ostatnio go zmodyfikował. Dane pochodzą z tabeli ChangeInfos i są dostępne przez kalkulowane właściwości GuidedRow (dokument jest GuidedRow).

Warianty:

Wariant Właściwość (kalkulowana) Zawartość
Kto/kiedy założył dok.FirstChangeInfo: ChangeInfo operator i czas utworzenia
Kto/kiedy ostatnio zmienił dok.LastChangeInfo: ChangeInfo operator i czas ostatniej zmiany
Pełna historia zmian session.GetBusiness().ChangeInfos[dok] kolekcja wpisów (SubTable)
Wyłączenie zapisu historii dla rekordu dok.SetChangeInfo(false) wyłącza rejestrację ChangeInfo dla tego wiersza

Pola i typy: GuidedRow.FirstChangeInfo: Soneta.Business.ChangeInfo (Caption „Założył"), GuidedRow.LastChangeInfo: ChangeInfo (Caption „Ostatnia zmiana"). ChangeInfo udostępnia m.in. Operator (rekord operatora), Time/Godzina (czas) oraz Type: ChangeInfoType. Kolekcja: session.GetBusiness().ChangeInfos[row].

Snippet:

var dok = session.GetHandel().DokHandlowe[guidDokumentu];

// Kto i kiedy założył dokument (najwcześniejszy wpis ChangeInfos)
ChangeInfo zalozyl = dok.FirstChangeInfo;
if (zalozyl != null)
{
    Operator ktoZalozyl = zalozyl.Operator;     // rekord operatora
    // zalozyl.Time / zalozyl.Godzina — czas utworzenia
}

// Kto ostatnio zmodyfikował
ChangeInfo ostatnia = dok.LastChangeInfo;
if (ostatnia != null)
{
    Operator ktoZmienil = ostatnia.Operator;
}

// Pełna historia zmian rekordu
foreach (ChangeInfo ci in session.GetBusiness().ChangeInfos[dok])
{
    // ci.Operator, ci.Time, ci.Type (ChangeInfoType: Added / Modified / Deleted ...)
}

Pułapki:

  • FirstChangeInfo / LastChangeInfo są kalkulowane (zapytania select top 1 ... from ChangeInfos) — tylko do odczytu, nie ustawiaj. Mogą zwrócić null, gdy historia rekordu jest pusta (np. import bez rejestracji ChangeInfo) — zawsze sprawdź != null.
  • Rejestracja ChangeInfo zależy od konfiguracji (ChangeInfoMode per tabela). Jeśli historia jest wyłączona, właściwości mogą być puste — nie zakładaj, że audyt jest zawsze włączony.
  • Każdy odczyt FirstChangeInfo/LastChangeInfo to osobne zapytanie SQL — przy przeglądaniu wielu dokumentów nie wywołuj ich w pętli po całej tabeli; ogranicz zakres (safe-code §6).
  • Nie loguj danych operatora w sposób ujawniający wrażliwe informacje (safe-code §12).

W61 — Praca z definicjami i numeracją (seria, wymuszenie numeru, bufor Numer)

Cel: rozpoznać definicję dokumentu i jej schemat numeracji, ustawić/odczytać serię, w razie potrzeby wymusić konkretny numer, oraz zrozumieć relację między buforem a numerem końcowym (dokument w buforze ma numer „BUFOR", numer właściwy nadawany jest przy zatwierdzeniu).

Warianty:

Wariant Mechanizm (publiczny) Uwaga
Pobranie definicji session.GetHandel().DefDokHandlowych.WgSymbolu["FV"] symbol z bazy Demo
Ustawienie definicji na dokumencie dok.Definicja = def ustaw pierwszą, przed innymi polami
Rozpoznanie / ustawienie serii dok.Seria, dok.GetListSeria() seria tylko gdy numeracja ma komponent „Seria"
Numer w buforze dok.BuforNumer → "BUFOR", dok.Numer.NumerPelny numer właściwy nadawany przy zatwierdzeniu
Wymuszenie numeru dok.Numer.NumerPelny = "..." tylko gdy definicja na to pozwala
Pełny numer (do odczytu) dok.Numer.NumerPelny, dok.NumerPelnyZapisany string z serią i numerem

Pola i typy: dok.Definicja: Soneta.Handel.DefDokHandlowego, dok.Seria: string, dok.GetListSeria(): string[], dok.Numer: Soneta.Core.NumerDokumentu (bufor numeracji: NumerPelny: string, PrzeliczSymbol(string component)), dok.NumerPelnyZapisany: string, dok.BuforNumer: string (kalkulowane → "BUFOR" w buforze), dok.Bufor: bool (kalkulowane).

Snippet:

var hm = session.GetHandel();

using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    var dok = new DokumentHandlowy();
    session.AddRow(dok);
    dok.Definicja = hm.DefDokHandlowych.WgSymbolu["FV"];   // definicja PIERWSZA — niesie schemat numeracji
    dok.Kontrahent = session.GetCRM().Kontrahenci.WgKodu["Abc"];

    // Seria — tylko gdy schemat numeracji definicji ma komponent „Seria"
    string[] dostepneSerie = dok.GetListSeria();
    if (dostepneSerie.Length > 0)
        dok.Seria = dostepneSerie[0];                      // ustawienie serii przelicza numer

    t.Commit();
}
session.Save();

// Odczyt numeru: w buforze numer właściwy nie jest jeszcze nadany
bool wBuforze = dok.Bufor;          // true → BuforNumer == "BUFOR"
string numer  = dok.Numer.NumerPelny;   // pełny numer (z serią), nadany przy zatwierdzeniu

// Zatwierdzenie nadaje numer właściwy
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    dok.Stan = StanDokumentuHandlowego.Zatwierdzony;
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Definicja ustaw jako pierwszą — to ona określa wymagane pola (magazyn, kontrahent) oraz schemat numeracji (Numeracja). Zmiana definicji po wypełnieniu dokumentu jest ograniczona (IsReadOnlyDefinicja()).
  • Seria można ustawić tylko, gdy numeracja definicji ma komponent „Seria" — w przeciwnym razie setter rzuci RowException („SeriesDeniedErr"). Sprawdź przez GetListSeria() (zwraca dozwolone wartości; przy słowniku serii — tylko wartości ze słownika).
  • Numer właściwy nadawany jest przy zatwierdzeniu; dokument w buforze ma BuforNumer == "BUFOR", a Numer.NumerPelny zawiera znacznik „/BUFOR". Nie traktuj numeru z bufora jako ostatecznego.
  • Wymuszenie numeru przez dok.Numer.NumerPelny = "..." działa tylko w granicach dozwolonych przez definicję (IsReadOnlyNumerPelny()); kolizja z istniejącym numerem ujawni się jako RowException z DuplicateKeyException w Save().
  • Numer to obiekt NumerDokumentu (bufor numeracji), nie zwykły string — pełny numer czytaj przez Numer.NumerPelny lub NumerPelnyZapisany, nie składaj go ręcznie z serii i liczby.

12. Wydruki i raporty

Wydruk dokumentu handlowego (faktura, dokument magazynowy, paragon) oraz raporty i zestawienia tworzy się przez serwis IReportService z modułu Soneta.Business.UI. Serwis bierze wzorzec wydruku (*.repx / *.aspx / *.dotx), kontekst z danymi (rekord, zaznaczenie, parametry) i zwraca gotowy dokument jako strumień (Stream) — bez udziału interfejsu użytkownika. To jest jedyny mechanizm, którego dodatek zewnętrzny powinien używać do programowego generowania wydruków (export do PDF, wysyłka e-mail, archiwizacja). Klasa ReportResult opisuje co i jak wydrukować.

Dostęp do serwisu (publiczny kontrakt):

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;   // GetRequiredService
using Soneta.Business.UI;                          // IReportService, ReportResult, ReportFormats, ReportTargets

var raporty = session.GetRequiredService<IReportService>();

Metody IReportService (publiczne):

Metoda Zwraca Zastosowanie
Stream GenerateReport(ReportResult rr) strumień (PDF/XLSX/PNG/…) generowanie wydruku binarnego do strumienia/pliku/e-maila
string GenerateReportStr(ReportResult rr) string wydruk tekstowy (HTML, TXT)
void PrintReport(ReportResult rr, bool archive = false, string archivePath = "") — wydruk na drukarkę (sprzęt), opcjonalna archiwizacja na dysk
Type[] GetParameterTypes(string templateFileName, Context context) typy parametrów sprawdzenie, jakich obiektów parametrów wymaga wzorzec

Pola ReportResult (publiczne, najważniejsze):

Pole Typ Znaczenie
TemplateFileName string nazwa wzorca (np. "Sprzedaz.repx", "Zakup.repx"). Ustawienie go włącza tryb automatyczny (bez UI).
DataType Type typ danych branych z kontekstu: typeof(DokumentHandlowy) (jeden), typeof(DokumentHandlowy[]) (zaznaczone), typeof(DokHandlowe) (cały widok).
Context Context kontekst z rekordem(-ami) i parametrami wydruku (Context.Set(...)).
OutputFormat ReportFormats PDF, XLSX, XLS, CSV, DOCX, TXT, HTML, MHT, PNG. Domyślnie HTML.
Target ReportTargets cel: File, Printer, PrinterService, Preview, Attachment, Email, ShareDocument, OpenApplication. Domyślnie File.
AskForParameters bool false = brak okien z pytaniem o parametry (tryb wsadowy).
PrinterName string nazwa drukarki dla Target = Printer.
Encrypt string hasło szyfrujące PDF.
Sign, VisibleSignature bool podpis certyfikatem (tylko tryb interaktywny okienkowy).
OutputHandler Func<Stream,object> własna obsługa gotowego strumienia (tryb wzorca; nieobsługiwane przez IReportService — patrz W66).
ReportName string nazwa wydruku z menu (tryb interaktywny; wyklucza się z TemplateFileName/IReportService).

Reguła spójności (CheckConsistency): IReportService wymaga ustawionego TemplateFileName i nie akceptuje OutputHandler ani ReportName. ReportName i TemplateFileName wzajemnie się wykluczają. Naruszenie → ArgumentException.

W62 — Wydruk faktury do PDF / na drukarkę

Cel: wygenerować wydruk pojedynczego dokumentu handlowego (faktura sprzedaży FV, faktura zakupu FZ, paragon) do strumienia PDF albo wysłać go na drukarkę.

Warianty:

Wariant Ustawienie Uwaga
Faktura sprzedaży → PDF TemplateFileName = "Sprzedaz.repx", OutputFormat = PDF strumień %PDF…
Faktura zakupu → PDF TemplateFileName = "Zakup.repx" analogicznie
Wydruk HTML / TXT OutputFormat = HTML / TXT użyj GenerateReportStr lub GenerateReport
Duplikat / oryginał parametr ParametryWydrukuDokumentu { Duplikat = … } w kontekście parametr wzorca
Na drukarkę (sprzęt) Target = Printer, PrintReport(rr) wymaga drukarki — patrz „Pułapki”
PDF szyfrowany Encrypt = "hasło" hasło otwarcia pliku

Pola i typy: IReportService.GenerateReport(ReportResult) : Stream, ReportResult.TemplateFileName : string, ReportResult.DataType : Type, ReportResult.OutputFormat : ReportFormats, ReportResult.Context : Context, ParametryWydrukuDokumentu : ContextBase (parametry wzorca dokumentu, m.in. Duplikat : bool).

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;
using Soneta.Business.UI;
using Soneta.Handel;

// 'dok' to zatwierdzona faktura sprzedaży (FV). 'session' — bieżąca sesja.
var raporty = session.GetRequiredService<IReportService>();

// 1. Kontekst: pojedynczy dokument + jego elementy + parametry wzorca.
var context = new Context(session);
context.Set(dok);
context.Set(dok.Definicja);
context.Set(dok.Kontrahent);
context.Set(new DokumentHandlowy[] { dok });           // wymagane przez niektóre wzorce
context.Set(new ParametryWydrukuDokumentu(context) { Duplikat = false });

// 2. Opis wydruku — tryb automatyczny (TemplateFileName) → bez UI.
var rr = new ReportResult {
    TemplateFileName = "Sprzedaz.repx",                // "Zakup.repx" dla faktury zakupu
    DataType = typeof(DokumentHandlowy),               // wydruk dla pojedynczego dokumentu
    Context = context,
    OutputFormat = ReportFormats.PDF,
    AskForParameters = false                           // tryb wsadowy — nie pytaj o parametry
};

// 3. Generowanie do strumienia i zapis do pliku.
using (Stream pdf = raporty.GenerateReport(rr))
using (var plik = new FileStream(@"C:\Temp\FV.pdf", FileMode.Create, FileAccess.Write))
    pdf.CopyTo(plik);

Pułapki:

  • GenerateReport zwraca Stream dla formatów binarnych (PDF, XLSX, PNG). Dla HTML/TXT użyj GenerateReportStr (zwraca string). Zwrócony strumień opakuj w using.
  • Kontekst musi zawierać wszystko, czego wymaga wzorzec: rekord (Context.Set(dok)), tablicę zaznaczeń i instancję parametrów (ParametryWydrukuDokumentu). Brak parametru
    • AskForParameters = true w trybie wsadowym zawiesi się na oczekiwaniu na UI — w kodzie bez interfejsu zawsze ustaw AskForParameters = false.
  • Wydruk faktury powinien dotyczyć dokumentu zatwierdzonego (Stan == Zatwierdzony) — dokument w buforze nie ma jeszcze nadanego numeru pełnego.
  • Sprawdzenie poprawności PDF w teście: pierwsze 4 znaki strumienia to "%PDF"; HTML zaczyna się od "<!DOCTYPE html".
  • Druk na fizyczną drukarkę (PrintReport, Target = Printer) wymaga sprzętu i sterownika — nie da się tego przetestować jednostkowo. W testach i integracjach używaj ścieżki GenerateReport → strumień/PDF.

W63 — Wydruk dokumentu magazynowego (PZ/WZ/MM)

Cel: wydrukować dokument magazynowy (PZ, WZ, MM, RW, PW) — identyczny mechanizm jak dla faktury, różni się tylko wzorcem dobranym do rodzaju dokumentu (wg jego definicji).

Warianty:

Wariant Wzorzec / DataType
Przyjęcie / wydanie magazynowe wzorzec magazynowy (*.repx), DataType = typeof(DokumentHandlowy)
Przesunięcie MM wzorzec MM
Wydruk wg definicji dokumentu wzorzec domyślny przypisany do dok.Definicja

Pola i typy: jak w W62 — IReportService.GenerateReport, ReportResult.TemplateFileName, DokumentHandlowy.Definicja (decyduje o domyślnym wzorcu).

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;
using Soneta.Business.UI;
using Soneta.Handel;

// 'wz' — zatwierdzony dokument WZ (rozchód magazynowy).
var raporty = session.GetRequiredService<IReportService>();

var context = new Context(session);
context.Set(wz);
context.Set(wz.Definicja);
context.Set(wz.Magazyn);
context.Set(new DokumentHandlowy[] { wz });
context.Set(new ParametryWydrukuDokumentu(context) { Duplikat = false });

var rr = new ReportResult {
    TemplateFileName = "WydanieZewnetrzne.repx",   // wzorzec właściwy dla danego rodzaju dokumentu
    DataType = typeof(DokumentHandlowy),
    Context = context,
    OutputFormat = ReportFormats.PDF,
    AskForParameters = false
};

using (Stream pdf = raporty.GenerateReport(rr)) {
    // pdf → plik / e-mail / archiwum
}

Pułapki:

  • Dokument magazynowy i faktura to ten sam typ DokumentHandlowy — różni je definicja (dok.Definicja) i przypisany wzorzec. Dobierz TemplateFileName zgodny z rodzajem dokumentu; nie drukuj WZ wzorcem faktury sprzedaży.
  • Dla dokumentów magazynowych ustaw w kontekście dok.Magazyn (część wzorców go wymaga).
  • Nazwy wzorców są elementem konfiguracji wdrożenia (lista wydruków zarejestrowanych dla typu). Listę typów parametrów, których wymaga konkretny wzorzec, sprawdzisz przez GetParameterTypes(templateFileName, context) przed wywołaniem GenerateReport.

W64 — Raport dobowy i okresowy (zestawienie za dzień / okres)

Cel: wygenerować zestawienie/rejestr dokumentów za wskazany dzień (raport dobowy) lub wskazany okres (raport okresowy). Dwie odrębne ścieżki:

  1. Zestawienie/raport bazodanowy — przez IReportService z wzorcem zestawienia i parametrem okresu (analizowalny, zapisywalny do PDF/XLSX) — ścieżka testowalna.
  2. Raport fiskalny drukarki (RaportDobowy/RaportOkresowy) — wydruk na drukarce fiskalnej przez IFiscalPrinterAPI — wymaga sprzętu, nietestowalny jednostkowo.

Warianty:

Wariant Mechanizm Parametr okresu
Zestawienie sprzedaży za dzień → PDF IReportService + wzorzec zestawienia, DataType = typeof(DokHandlowe) FromTo(dzień, dzień) w parametrach wzorca
Zestawienie za okres → PDF/XLSX jw. FromTo(od, do)
Fiskalny raport dobowy (sprzęt) IFiscalPrinterAPI.DrukujRaport(nazwaDrukarki) dzień bieżący
Fiskalny raport okresowy (sprzęt) IFiscalPrinterAPI.DrukujRaportOkresowy(nazwaDrukarki, RaportOkresowyParams) RaportOkresowyParams.RaportZaOkres : FromTo

Pola i typy: Soneta.Fiskal.IFiscalPrinterAPI (publiczny): DrukujRaport(string nazwaDrukarki), DrukujRaportOkresowy(string nazwaDrukarki, RaportOkresowyParams pars), Fiskalizuj(DokumentHandlowy dok, string nazwaDrukarki). Soneta.Fiskal.RaportOkresowyParams : ContextBase — RaportZaOkres : FromTo ([Required]), inicjalizowany na dzień bieżący; ctor RaportOkresowyParams(Context).

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;
using Soneta.Business.UI;
using Soneta.Types;          // FromTo, Date

// --- Ścieżka 1: zestawienie bazodanowe za wskazany dzień → PDF (testowalne) ---
var raporty = session.GetRequiredService<IReportService>();

var dzien = Date.Today;
var context = new Context(session);
context.Set(new FromTo(dzien, dzien));               // parametr okresu wzorca zestawienia

var rr = new ReportResult {
    TemplateFileName = "ZestawienieSprzedazy.repx",  // wzorzec rejestru/zestawienia
    DataType = typeof(Soneta.Handel.DokHandlowe),    // wydruk dla zbioru dokumentów z widoku
    Context = context,
    OutputFormat = ReportFormats.PDF,
    AskForParameters = false
};

using (Stream pdf = raporty.GenerateReport(rr)) {
    // zapis / wysyłka
}

// --- Ścieżka 2: fiskalny raport okresowy (WYMAGA DRUKARKI FISKALNEJ) ---
// var fiskal = session.GetRequiredService<Soneta.Fiskal.IFiscalPrinterAPI>();
// var pars = new Soneta.Fiskal.RaportOkresowyParams(context) {
//     RaportZaOkres = new FromTo(new Date(2026, 6, 1), new Date(2026, 6, 30))
// };
// fiskal.DrukujRaportOkresowy("Posnet Thermal", pars);   // druk na sprzęcie

Pułapki:

  • Rozróżnij dwie rzeczy o podobnej nazwie: raport dobowy/okresowy drukarki fiskalnej (IFiscalPrinterAPI, rozliczenie utargu na sprzęcie) vs. bazodanowe zestawienie/rejestr za dzień/okres (IReportService + wzorzec). Dodatek raportujący zwykle chce ścieżki 2.
  • RaportOkresowyParams.RaportZaOkres jest [Required]; pusty FromTo resetuje się do dnia bieżącego, a otwarty zakres (From == MinValue/To == MaxValue) zwija się do jednego dnia.
  • Fiskalny raport (DrukujRaport*) wymaga podłączonej drukarki fiskalnej — operacja sprzętowa, nie do testów jednostkowych. Testuj wyłącznie ustawienie RaportOkresowyParams i ścieżkę bazodanową GenerateReport.

W65 — Wydruk zbiorczy dla zaznaczonego zbioru dokumentów

Cel: wygenerować jeden wydruk obejmujący wiele dokumentów naraz (np. seria faktur z zaznaczenia listy) zamiast drukować każdy osobno.

Warianty:

Wariant DataType Kontekst
Zaznaczone rekordy typeof(DokumentHandlowy[]) context.Set(tablica) zaznaczonych dokumentów
Wszystkie z widoku typeof(DokHandlowe) rekordy dostarcza View/ViewInfo
Pojedynczy typeof(DokumentHandlowy) jeden rekord (W62)

DataType decyduje, które rekordy trafiają na wydruk: typeof(T) — jeden obiekt, typeof(T[]) — zaznaczone, typeof(Tabela) — wszystkie z widoku.

Pola i typy: ReportResult.DataType : Type, ReportResult.Rows : IEnumerable (jawne wskazanie rekordów do wydruku), Context.Set(DokumentHandlowy[]).

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;
using Soneta.Business.UI;
using Soneta.Handel;

// 'zaznaczone' — tablica zatwierdzonych dokumentów do wydruku zbiorczego.
DokumentHandlowy[] zaznaczone = /* ... */;

var raporty = session.GetRequiredService<IReportService>();

var context = new Context(session);
context.Set(zaznaczone);                       // zbiór rekordów do wydruku

var rr = new ReportResult {
    TemplateFileName = "Sprzedaz.repx",
    DataType = typeof(DokumentHandlowy[]),     // wydruk dla ZAZNACZONYCH rekordów
    Rows = zaznaczone,                         // jawne wskazanie zbioru (opcjonalne)
    Context = context,
    OutputFormat = ReportFormats.PDF,
    AskForParameters = false
};

using (Stream pdf = raporty.GenerateReport(rr)) {
    // jeden strumień PDF z wieloma dokumentami
}

Pułapki:

  • Kluczowa różnica vs W62 to DataType = typeof(DokumentHandlowy[]) — typ tablicowy przełącza wzorzec w tryb wielu rekordów. Z typeof(DokumentHandlowy) wydrukuje się tylko pierwszy/bieżący dokument.
  • Rows (IEnumerable) pozwala jawnie podać zbiór; pole nie działa dla wydruków z menu (tylko dla automatycznego trybu z TemplateFileName).
  • Do wydruków masowych ustaw AskForParameters = false — inaczej każdy dokument mógłby wywołać okno parametrów.
  • Wszystkie dokumenty w zbiorze powinny pasować do jednego wzorca (ten sam rodzaj/definicja).

W66 — Zapis wydruku do strumienia/pliku (integracja, e-mail)

Cel: uzyskać wydruk jako strumień bajtów, bez drukowania — do zapisania w pliku, dołączenia jako załącznik do e-maila, archiwizacji lub przesłania do zewnętrznego systemu.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Do pliku / strumienia GenerateReport → Stream → FileStream/MemoryStream
Wydruk tekstowy (HTML/TXT) GenerateReportStr → string
Załącznik e-mail Target = ReportTargets.Email lub strumień z GenerateReport jako załącznik
Z archiwizacją na druk PrintReport(rr, archive: true, archivePath: @"C:\Archiwum")
Własna obsługa strumienia (tryb wzorca, nie IReportService) ReportResult.OutputHandler jako rezultat operacji

Pola i typy: IReportService.GenerateReport(ReportResult) : Stream, IReportService.GenerateReportStr(ReportResult) : string, ReportResult.OutputFormat : ReportFormats, ReportResult.Target : ReportTargets, ReportResult.Encrypt : string (hasło PDF), ReportResult.OutputHandler : Func<Stream, object> (tylko rezultat operacji UI).

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;
using Soneta.Business.UI;
using Soneta.Handel;

var raporty = session.GetRequiredService<IReportService>();

var context = new Context(session);
context.Set(dok);
context.Set(new DokumentHandlowy[] { dok });
context.Set(new ParametryWydrukuDokumentu(context) { Duplikat = false });

var rr = new ReportResult {
    TemplateFileName = "Sprzedaz.repx",
    DataType = typeof(DokumentHandlowy),
    Context = context,
    OutputFormat = ReportFormats.PDF,
    Encrypt = "tajne-haslo",            // (opcjonalnie) PDF chroniony hasłem
    AskForParameters = false
};

// 1. Do pamięci — np. bajty do wysyłki e-mailem przez własny mechanizm:
byte[] pdfBytes;
using (Stream src = raporty.GenerateReport(rr))
using (var ms = new MemoryStream()) {
    src.CopyTo(ms);
    pdfBytes = ms.ToArray();
}
// pdfBytes → załącznik wiadomości, REST API, repozytorium dokumentów...

// 2. Wariant: niech mechanizm sam wyśle e-mail (rezultat operacji w workerze UI):
//    rr.Target = ReportTargets.Email;   // wymaga konfiguracji konta pocztowego i szablonu

Pułapki:

  • GenerateReport to właściwa droga dla integracji — zwraca strumień, którym dysponujesz dowolnie (plik, e-mail, sieć). Zawsze using na zwróconym strumieniu (PDF i inne formaty binarne).
  • OutputHandler nie jest obsługiwany przez IReportService (CheckConsistency rzuci ArgumentException). Służy jako rezultat operacji w trybie wzorca (worker/Command z UI), nie do wsadowego generowania w czystym kodzie biznesowym.
  • Target = Email/Attachment to ścieżki integrujące się z modułem pocztowym (konto KontoPocztowe, szablon SzablonEmail) — wymagają pełnej, skonfigurowanej sesji aplikacyjnej; w czystym kodzie integracyjnym prościej pobrać strumień z GenerateReport i wysłać go własnym kanałem.
  • Format dobieraj świadomie: PDF/XLSX/PNG → GenerateReport (Stream); HTML/TXT → GenerateReportStr (string).
  • Szyfrowanie (Encrypt) i podpis (Sign) dotyczą PDF; podpis certyfikatem działa tylko w trybie interaktywnym okienkowym (wymaga okna certyfikatu).

Co jest testowalne, a co nie (sekcja 12):

  • Testowalne: generowanie wydruku do strumienia/PDF/HTML/TXT przez IReportService.GenerateReport/GenerateReportStr (W62, W63, W64-ścieżka bazodanowa, W65, W66). Asercja: PDF zaczyna się od "%PDF", HTML od "<!DOCTYPE html".
  • Nietestowalne jednostkowo (wymaga sprzętu): druk na fizyczną drukarkę (PrintReport, Target = Printer) oraz fiskalny raport dobowy/okresowy drukarki (IFiscalPrinterAPI.DrukujRaport/DrukujRaportOkresowy, Fiskalizuj). Dla nich testuj tylko poprawne ustawienie ReportResult/RaportOkresowyParams, bez faktycznego druku.

13. Tematy specjalistyczne (KSeF, fiskalizacja, kompletacja, Intrastat)

Rozdział obejmuje obszary, które łączą dokument handlowy z systemami zewnętrznymi (KSeF), urządzeniami (drukarka fiskalna) oraz specjalistyczną logiką magazynową (kompletacja) i sprawozdawczą (Intrastat).

Ważne — co jest, a co nie jest testowalne jednostkowo. Część operacji wymaga sieci (komunikacja z bramką KSeF, wysyłka e-mail e-paragonu) albo sprzętu (drukarka fiskalna). Tych fragmentów nie da się odtworzyć w teście jednostkowym — testuj wyłącznie ustawienie pól i parametrów oraz strukturę (np. XmlValidated, parametry workera, pola KSeFKomunikat). Każdy wzorzec poniżej oznacza, która część jest „offline" (testowalna), a która „online/sprzętowa" (NIE testuj — patrz dh-facts.md, „Reguły testów").

Wszystkie workery wymienione w tym rozdziale są publiczne i mogą być wywołane z dodatku zewnętrznego. Operacje modyfikujące dokument wykonuj w transakcji (session.Logout(true) + Commit/CommitUI), potem session.Save(). Kod zgodny z C# 10.

W67 — Wysłanie faktury do KSeF (pojedynczo i zbiorczo)

Cel: wysłać zatwierdzony dokument sprzedaży do Krajowego Systemu e-Faktur — pojedynczo (KSeFWyslijWorker) albo wsadowo dla wielu dokumentów naraz (KSeFWysylkaWsadowaWorker). Sama wysyłka to operacja online (NIE testuj); offline (testowalne) jest przygotowanie dokumentu: wygenerowanie XML, walidacja struktury i ustawienie parametrów autoryzacji.

Warianty:

Wariant Worker / akcja Uwaga
Wysyłka pojedyncza KSeFWyslijWorker.Wyslij(dok) (akcja „KSeF/Wyślij") dla jednego dokumentu
Wysyłka zbiorcza KSeFWysylkaWsadowaWorker.WyslijZbiorczo() (akcja „KSeF/Wyślij zbiorczo") Dokumenty[], generuje XML brakującym, pomija zaimportowane/odrzucone
Faktura offline (awaria/tryb 24h) wysyłka z KSeFKomunikat.Offline == true używa tokenu i kontekstu zapisanych na komunikacie
Data wystawienia ≠ dziś weryfikator KSeFWyslijWorker.Weryfikator(dok) rzuca wyjątek wg konfiguracji i uprawnień (data przyszła/przeszła)

Pola i typy:

  • Parametry: KSeFWyslijParams : ContextBase — SystemZewn: SystemZewnPlatformaEDI ([Required]), Token: SysZewToken ([Required], „Sposób autoryzacji"), KontekstAutentykacjiKSeF („Kontekst autoryzacji"). Listy: GetListSystemZewn(), GetListToken(), GetListKontekstAutentykacjiKSeF().
  • KSeFWyslijWorker: [Context] Dokument: DokumentHandlowy, [Context] Parametry: KSeFWyslijParams, [Context] Context: Context. Akcja object Wyslij(DokumentHandlowy dok).
  • KSeFWysylkaWsadowaWorker: [Context] Parametry: KsefEksportIWyslijParams, [Context(Required=false)] Dokumenty: DokumentHandlowy[], [Context(Required=false)] Dokument: DokumentHandlowy, [Context] Context: Context.
  • Warunek wstępny (sprawdzany przez WeryfikatorPolaXmlValidated): każdy dokument musi mieć dok.ImportExportKSeF.XmlValidated == ThreeStateBoolean.True (czyli wcześniej wykonaną walidację struktury — W69).

Snippet:

using Microsoft.Extensions.DependencyInjection;
using Soneta.KSeF.Workers;

var hm = session.GetHandel();
var dok = hm.DokHandlowe.WgNumer[...];          // zatwierdzona faktura sprzedaży

// 1) Walidacja daty wystawienia (offline, testowalne) — rzuca wyjątek dla daty != dziś
//    wg konfiguracji KSeF i uprawnień operatora:
KSeFWyslijWorker.Weryfikator(dok);

// 2) Przygotowanie parametrów autoryzacji (offline). System i token wybierane z list:
var ctx = session.GetEmptyContext();
ctx.TryAdd(() => dok);
var parametry = new KSeFWyslijParams(ctx);       // konstruktor sam wybiera domyślny system/token
// parametry.SystemZewn / parametry.Token można ustawić jawnie z GetListSystemZewn()/GetListToken()

// 3) Wysyłka pojedyncza — OPERACJA ONLINE (NIE testuj jednostkowo):
var worker = new KSeFWyslijWorker { Dokument = dok, Parametry = parametry, Context = ctx };
object wynik = worker.Wyslij(dok);               // wewnątrz: SesjaWysylki + WyslijDokument, zapis KSeFKomunikat

// Wysyłka zbiorcza — ONLINE; Dokument musi być pierwszym elementem tablicy Dokumenty:
DokumentHandlowy[] doks = hm.DokHandlowe.WgNumer[...].ToArray();
var workerZb = new KSeFWysylkaWsadowaWorker { Dokument = doks[0], Dokumenty = doks, Context = ctx, Parametry = paramsZb };
workerZb.WyslijZbiorczo();

Pułapki:

  • Tylko dokumenty zatwierdzone podlegają wysyłce (IsVisible* wymagają dok.Zatwierdzony). Bufor i dokument anulowany nie są wysyłane.
  • Przed wysyłką dokument musi mieć zwalidowany XML (XmlValidated == True) — inaczej WeryfikatorPolaXmlValidated rzuci wyjątek „nie posiada zweryfikowanego pliku XML". Najpierw wykonaj W69 (Sprawdź strukturę pliku) lub wygeneruj XML (wysyłka zbiorcza robi to automatycznie dla statusu Brak).
  • Wysyłka zbiorcza pomija dokumenty: zaimportowane z KSeF (ImportExportKSeF.Rodzaj == Import), o nieprawidłowym/niezweryfikowanym XML, wygenerowane inną definicją niż w parametrach, w trybie offline z innym tokenem — wszystkie pominięcia trafiają do logu „KSeF".
  • Cała komunikacja z bramką (IKSeFAPIv2Service/IKSeFAPIService) wymaga sieci → NIE testuj jednostkowo. W teście weryfikuj jedynie: utworzenie KSeFWyslijParams, dobór systemu/tokenu z list, Weryfikator oraz że XML jest zwalidowany.
  • Po wysyłce na dokumencie zatwierdzonym ustawiana jest flaga Session.SaveImmediatelyIfPossible = true (natychmiastowy zapis komunikatu KSeF).

W68 — Sprawdzenie statusu KSeF i odczyt numeru KSeF

Cel: po wysyłce sprawdzić w bramce, czy dokument został przyjęty, i pobrać nadany numer KSeF (KSeFSprawdzStatusWorker). Sprawdzenie statusu to operacja online (NIE testuj); odczyt już zapisanego statusu/numeru jest offline (testowalne — pola kalkulowane na dokumencie).

Warianty:

Wariant Mechanizm
Sprawdzenie statusu po sesji wysyłki KSeFSprawdzStatusWorker.SprawdzStatus(dok) (akcja „KSeF/Sprawdź status") — ONLINE
Odczyt aktualnego statusu dok.StatusKSeF: KSeFState — offline, kalkulowane
Odczyt numeru KSeF / nr referencyjnych dok.KSeFKomunikat.NumerDokumentuKSeF itd. — offline
Czy dokument w ogóle podlega KSeF dok.PodlegaKSeF, dok.PosiadaKSeF — offline

Pola i typy:

  • dok.StatusKSeF: Soneta.Core.KSeF.KSeFState (kalkulowane). Wartości: NieDotyczy=1, Brak=2, DoWyslania=4, Wyslany=8, Przyjety=16, Odrzucony=32 (oraz Robocze=14, Razem=31 zachowane dla kompatybilności). Status wyliczany z zawartości KSeFKomunikat i stanu dokumentu (Bufor/Anulowany ⇒ NieDotyczy).
  • dok.KSeFKomunikat (rekord KSeFKomunikat): NumerDokumentuKSeF: string (numer nadany przez KSeF — ustawiony ⇒ status Przyjety), NumerReferencyjnyKSeF: string, NumerReferencyjnySesjiKSeF: string, OpisBledu: string (niepusty ⇒ status Odrzucony), Offline: bool, TokenKSeF: SysZewToken, DataPrzeslaniaKSeF, DataPrzyjeciaKSeF.
  • dok.PosiadaKSeF: bool (ma plik ImportExportKSeF), dok.PodlegaKSeF: bool, dok.QRCodeLink: string.

Snippet:

// Sprawdzenie statusu w bramce — OPERACJA ONLINE (NIE testuj jednostkowo):
var worker = new KSeFSprawdzStatusWorker();
MessageBoxInformation wynik = worker.SprawdzStatus(dok);   // pobiera status z sesji wysyłki

// Odczyt zapisanego statusu i numeru — OFFLINE, w pełni testowalne:
KSeFState status = dok.StatusKSeF;
if (status == KSeFState.Przyjety)
{
    string numerKSeF = dok.KSeFKomunikat.NumerDokumentuKSeF;     // numer nadany przez KSeF
    string nrSesji   = dok.KSeFKomunikat.NumerReferencyjnySesjiKSeF;
}
else if (status == KSeFState.Odrzucony)
{
    string blad = dok.KSeFKomunikat.OpisBledu;                  // przyczyna odrzucenia
}

Pułapki:

  • StatusKSeF jest kalkulowane — nie da się go ustawić; zmienia się przez sam KSeFKomunikat.
  • Sprawdzenie statusu działa tylko, gdy dok.StatusKSeF != Przyjety i istnieje KSeFKomunikat z numerem referencyjnym sesji; dokument w stanie DoWyslania nie ma jeszcze czego sprawdzać.
  • Worker odczytuje status wszystkich dokumentów z tej samej sesji wysyłki (NumerReferencyjnySesjiKSeF) i każdemu z nich uzupełnia numer KSeF — to operacja zbiorcza po stronie bramki.
  • Wywołanie IKSeFAPIv2Service.SprawdzStatusDokumentowZSesji wymaga sieci → NIE testuj jednostkowo. W teście weryfikuj jedynie wyliczanie StatusKSeF z różnych ustawień KSeFKomunikat.

W69 — UPO, numer KSeF z duplikatu, walidacja struktury XML

Cel: trzy operacje pomocnicze KSeF: pobranie UPO (urzędowego poświadczenia odbioru) dla przyjętej faktury, odzyskanie numeru KSeF z duplikatu (gdy bramka odrzuciła dokument kodem 440 = duplikat) oraz walidacja struktury XML względem schematu (XSD). Walidacja XML jest offline (testowalna); pobranie UPO jest online (NIE testuj). Pobranie numeru z duplikatu jest offline (parsuje istniejący OpisBledu).

Warianty:

Wariant Worker / akcja Online?
Walidacja struktury XML KSeFSprawdzXMLWorker.Check() (akcja „KSeF/Sprawdź strukturę pliku") OFFLINE (lokalny XSD)
Pobranie UPO dla dokumentu KSeFSprawdzUPODokumentuWorker.SprawdzUPO() (akcja „KSeF/Sprawdź UPO...") ONLINE
Numer KSeF z duplikatu (błąd 440) PobierzNumerKSeFZDuplikatuWorker.PobierzNumerDokumentuKSeF(dok) OFFLINE (parsuje OpisBledu)

Pola i typy:

  • KSeFSprawdzXMLWorker: [Context] Dokument: DokumentHandlowy, metoda void Check(). Ustawia dok.ImportExportKSeF.XmlValidated: ThreeStateBoolean (True/False). Walidator publiczny: KSeFSchemaVerifier.Verify(DokumentHandlowy dok) (rzuca wyjątek przy niezgodności ze schematem).
  • KSeFSprawdzUPODokumentuWorker: [Context] Dokument, void SprawdzUPO(). Wymaga dok.StatusKSeF == Przyjety i tokenu w wersji API v2 (KSeFKomunikat.TokenKSeF.KSeFAPIv2), inaczej rzuca RowException. Zapisuje rekord KSeFUPO i daty DataPrzeslaniaKSeF/DataPrzyjeciaKSeF.
  • PobierzNumerKSeFZDuplikatuWorker: akcja void PobierzNumerDokumentuKSeF(DokumentHandlowy dok). Aktywna, gdy dok.KSeFKomunikat.OpisBledu zawiera „440"; z opisu wyłuskuje numer dokumentu i sesji, ustawia NumerDokumentuKSeF / NumerReferencyjnySesjiKSeF (status przechodzi na Przyjety).

Snippet:

// 1) Walidacja struktury XML — OFFLINE (lokalny XSD), w pełni testowalne:
var xmlWorker = new KSeFSprawdzXMLWorker { Dokument = dok };
xmlWorker.Check();
bool poprawny = dok.ImportExportKSeF.XmlValidated == ThreeStateBoolean.True;

// Alternatywnie sam weryfikator (rzuca wyjątek przy błędzie struktury):
KSeFSchemaVerifier.Verify(dok);

// 2) Numer KSeF z duplikatu — OFFLINE (parsuje OpisBledu z błędu 440):
var dupWorker = new PobierzNumerKSeFZDuplikatuWorker();
dupWorker.PobierzNumerDokumentuKSeF(dok);          // ustawia NumerDokumentuKSeF, jeśli OpisBledu zawiera "440"

// 3) Pobranie UPO — OPERACJA ONLINE (NIE testuj jednostkowo):
var upoWorker = new KSeFSprawdzUPODokumentuWorker { Dokument = dok };
upoWorker.SprawdzUPO();                              // wymaga StatusKSeF == Przyjety oraz API v2

Pułapki:

  • Check() opiera się o lokalny XSD (ImportExportKSeF.DefinicjaXmlNag.LocalXSD) — nie potrzebuje sieci, dlatego jest testowalny. Wymaga jednak wcześniej wygenerowanego XML (ImportExportKSeF.Xml niepusty — IsEnabledCheck).
  • SprawdzUPO() rzuca RowException, gdy dokument nie jest Przyjety albo nie był wysłany w API v2 — obsłuż to przed wywołaniem. Samo pobranie UPO wymaga sieci → NIE testuj.
  • PobierzNumerDokumentuKSeF ustawia w OpisBledu znacznik DokumentHandlowy.PobranoNumerKSeFZDuplikatuOpis (link QR z duplikatu może nie działać) — to celowy efekt uboczny, nie błąd.
  • Walidacja statusu „440 = duplikat" działa wyłącznie na tekście OpisBledu — jeśli opis nie zawiera „440", worker nic nie robi.

W70 — Import faktur z KSeF (dokumenty zakupu)

Cel: pobrać z KSeF faktury zakupowe (oraz sprzedażowe), zapisać je jako pliki KSeF (KSeFPlik) w bazie, a następnie utworzyć z nich dokumenty zakupu. Cały proces pobierania jest online (komunikacja z bramką) i operuje na rekordach konfiguracyjno-systemowych (KSeFZapytanieOFa, KSeFPlik), a tworzenie dokumentów zakupu z plików KSeF realizowane jest w module księgowym — NIE testuj jednostkowo części sieciowej.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Zapytanie o faktury za okres rekord KSeFZapytanieOFa + parametry ParametryPobieraniaFakturKSeF (DataOd, DataDo, PodmiotTworzeniaZapytaniaKSeF)
Pobranie paczek wyników KSeFDownloadPartWorker.Pobierz() (akcja „Pobierz pakiety") — ONLINE; tworzy KSeFPlik
Kwalifikacja kierunku (zakup/sprzedaż) wg porównania NIP z pieczątki firmy z NIP-em Podmiot1 w XML
Utworzenie dokumentu zakupu z KSeFPlik (import XML do dokumentu) — obszar księgowy

Pola i typy:

  • KSeFDownloadPartWorker: [Context] KSeFZapytanieOFa: KSeFZapytanieOFa, akcja object Pobierz(). Pobiera tylko, gdy KSeFZapytanieOFa.StatusZapytania == StatusZapytania.Przetworzono i nie pobrano jeszcze wszystkich paczek (PobraneWszystkie).
  • ParametryPobieraniaFakturKSeF: DataOd: DateTimeOffset, DataDo: DateTimeOffset, PodmiotTworzeniaZapytaniaKSeF, PobieranieSamofakturowania.
  • Wynik: rekordy KSeFPlik (z RodzajDokumentuKSeFZapytanieOFa: Sprzedaz/Zakup/Razem) tworzone przez KSeFPlik.CreateKSefPlik(...). Formularz FA_RR jest pomijany.

Snippet:

// Pobranie paczek z wynikami zapytania — OPERACJA ONLINE (NIE testuj jednostkowo):
var worker = new KSeFDownloadPartWorker { KSeFZapytanieOFa = zapytanie };
object wynik = worker.Pobierz();      // tworzy rekordy KSeFPlik dla faktur z bramki

// Po pobraniu pliki KSeF są dostępne w module Core (KSeFPliki) i mogą zostać
// zaimportowane jako dokumenty zakupu (obszar księgowy). Kierunek (Zakup/Sprzedaz)
// kwalifikowany jest automatycznie przez porównanie NIP-u z pieczątki firmy z NIP-em
// nadawcy (Podmiot1) w pliku XML.

Pułapki:

  • Pobranie paczek wymaga sieci (IKSeFAPIv2Service.PobierzFakturyZPaczek) → NIE testuj jednostkowo.
  • Import opiera się o rekordy KSeFZapytanieOFa/KSeFPlik, a nie bezpośrednio o DokumentHandlowy — dokument zakupu powstaje dopiero w kolejnym kroku (import XML), poza zakresem prostego workera na dokumencie.
  • Pliki o tym samym numerze KSeF są pomijane (deduplikacja po numerze), tak samo formularz FA_RR.
  • Z poziomu dodatku zewnętrznego operuj na publicznych ParametryPobieraniaFakturKSeF i statusie zapytania; testuj wyłącznie logikę przygotowania parametrów (okres, podmiot), nie samo pobieranie.

W71 — Fiskalizacja dokumentu (paragon fiskalny)

Cel: oznaczyć / wydrukować dokument sprzedaży jako paragon na drukarce fiskalnej. Wydruk na drukarce to operacja sprzętowa (NIE testuj). Worker FiskalizacjaDokumentuWorker ma jednak rolę „oznacz jako zafiskalizowane" — ustawienie SymbolKasy na zatwierdzonym dokumencie jest offline (testowalne).

Warianty:

Wariant Mechanizm Sprzęt?
Oznacz jako zafiskalizowane FiskalizacjaDokumentuWorker.Execute() (akcja „Narzędziowe/Oznacz jako zafiskalizowane") NIE (tylko ustawia SymbolKasy)
Symbol drukarki tekstowo ParametryFiskalizacjiDokumentu.SymbolKasy: string (max 12) —
Symbol drukarki z listy (z bazy) ParametryFiskalizacjiDokumentu.SymbolKasyEnum + GetListSymbolKasyEnum() —
Faktyczny wydruk fiskalny Fiscalizer (klasa fiskalizatora) TAK

Pola i typy:

  • FiskalizacjaDokumentuWorker: [Context] Dokument: DokumentHandlowy, [Context] Parametry: ParametryFiskalizacjiDokumentu, metoda void Execute().
  • ParametryFiskalizacjiDokumentu : ContextBase — SymbolKasy: string ([MaxLength(12)], „Symbol drukarki"), SymbolKasyEnum: string (combo, gdy dane drukarki w bazie), GetListSymbolKasyEnum(): List<string>.
  • Pola dokumentu: dok.SymbolKasy: string (ustawiane przez UstawSymbolKasy), dok.Kategoria: KategoriaHandlowa.
  • IsVisibleExecute: tylko Sprzedaż/KorektaSprzedaży. IsEnabledExecute: dokument zatwierdzony i z pustym SymbolKasy.

Snippet:

// Oznaczenie dokumentu jako zafiskalizowanego (OFFLINE — ustawia tylko SymbolKasy):
var ctx = session.GetEmptyContext();
ctx.TryAdd(() => dok);
var parametry = new FiskalizacjaDokumentuWorker.ParametryFiskalizacjiDokumentu(ctx)
{
    SymbolKasy = "DRUK1"        // symbol drukarki, max 12 znaków
};

var worker = new FiskalizacjaDokumentuWorker { Dokument = dok, Parametry = parametry };
worker.Execute();               // wykona się tylko gdy dok zatwierdzony i SymbolKasy pusty

// Po operacji:
string symbol = dok.SymbolKasy; // "DRUK1"

// Faktyczny wydruk na drukarce fiskalnej — OPERACJA SPRZĘTOWA (NIE testuj):
// var fiscalizer = new Fiscalizer(dok);
// fiscalizer.Fiscalize(false);

Pułapki:

  • Execute() z FiskalizacjaDokumentuWorker nie drukuje — jedynie ustawia SymbolKasy i dopisuje informację o fiskalizacji do zmian zapisu. Faktyczny wydruk realizuje klasa Fiscalizer (sprzęt) → NIE testuj.
  • Operacja działa wyłącznie dla dokumentów zatwierdzonych o pustym SymbolKasy (IsEnabledExecute) i kategorii Sprzedaż/KorektaSprzedaży (IsVisibleExecute).
  • SymbolKasy jest przycinany (Trim) i ograniczony do 12 znaków; wybór z listy (SymbolKasyEnum) dostępny tylko, gdy konfiguracja trzyma dane drukarek w bazie (Config.DrukarkaFiskalna.DaneDrukarkiZapisywaneWBazie).
  • W teście weryfikuj jedynie ustawienie dok.SymbolKasy i warunki IsEnabled/IsVisible — nie symuluj wydruku.

W72 — E-paragon (e-mail) i ponowny wydruk paragonu

Cel: obsłużyć e-paragon (paragon w formie elektronicznej wysyłany e-mailem) oraz ponowny wydruk paragonu na drukarce fiskalnej. Ustawienie pól e-paragonu (EParagon, adres e-mail) jest offline (testowalne); wysyłka e-mail i wydruk na drukarce są online/sprzętowe (NIE testuj).

Warianty:

Wariant Mechanizm Online/sprzęt?
Oznaczenie dokumentu jako e-paragon dok.EParagon: bool, dok.EParagonAdresEmail: string NIE (pola)
Polityka e-paragonu na definicji Definicja.OznaczJakoEParagon: OznaczJakoEParagon NIE
Odczyt danych wysłanego e-paragonu dok.DaneEParagonu: DaneEParagonu, dok.OtworzUrlEParagonu() NIE (odczyt)
Ponowny wydruk paragonu PonownyWydrukParagonuWorker.Drukuj() (akcja „Narzędziowe/Wydrukuj ponownie...") TAK (sprzęt)

Pola i typy:

  • dok.EParagon: bool — czy dokument jest e-paragonem; ustawienie EParagonAdresEmail automatycznie ustawia EParagon (poza polityką OznaczJakoEParagon.Zawsze).
  • dok.EParagonAdresEmail: string — adres e-mail odbiorcy e-paragonu (walidowany; przy EParagon==true nie może być pusty).
  • Definicja.OznaczJakoEParagon: Soneta.Handel.OznaczJakoEParagon — Nigdy=0, Zawsze=1, WgKontrahenta=2.
  • dok.DaneEParagonu: DaneEParagonu, dok.OtworzUrlEParagonu(): HyperlinkResult.
  • PonownyWydrukParagonuWorker: [Context] Paragon: DokumentHandlowy, akcja object Drukuj(). IsVisibleDrukuj: definicja Fiskalizowany, dokument zatwierdzony, niepusty SymbolKasy.

Snippet:

// Oznaczenie dokumentu jako e-paragon i ustawienie adresu e-mail (OFFLINE — testowalne):
using (var t = session.Logout(true))
{
    dok.EParagonAdresEmail = "klient@example.com";   // ustawia też EParagon = true
    t.Commit();
}
session.Save();

bool jestEParagonem = dok.EParagon;                  // true

// Odczyt danych wysłanego e-paragonu (offline):
DaneEParagonu dane = dok.DaneEParagonu;

// Ponowny wydruk na drukarce fiskalnej — OPERACJA SPRZĘTOWA (NIE testuj jednostkowo):
var worker = new PonownyWydrukParagonuWorker { Paragon = dok };
object wynik = worker.Drukuj();   // pyta o potwierdzenie, następnie Fiscalizer.Fiscalize(false)

Pułapki:

  • Ustawienie EParagonAdresEmail ma efekt uboczny: dla polityki innej niż Zawsze automatycznie ustawia EParagon = !string.IsNullOrWhiteSpace(value). Przy EParagon==true pusty adres e-mail nie przejdzie walidacji (EParagonVerifier/EParagonEmailVerifier).
  • Sama wysyłka e-paragonu e-mailem wymaga sieci, a ponowny wydruk — drukarki fiskalnej → NIE testuj jednostkowo. Testuj jedynie ustawienie EParagon/EParagonAdresEmail i wyliczanie polityki OznaczJakoEParagon.
  • PonownyWydrukParagonuWorker.Drukuj() wyświetla pytanie „czy wysłać ponownie" (MessageBoxInformation) — faktyczny wydruk dzieje się w handlerze YesHandler przez Fiscalizer.
  • Ponowny wydruk dostępny tylko dla dokumentu z definicji fiskalizowanej, zatwierdzonego, z niepustym SymbolKasy (czyli już raz zafiskalizowanego).

W73 — Dokument kompletacji (złożenie / rozłożenie kompletu)

Cel: obsłużyć kompletację „w locie" — rozbicie pozycji-kompletu na składniki (rozchód składników, przychód wyrobu) wg kartoteki kompletacji. Worker DokumentKompletacjaWorker udostępnia przeliczenie pozycji wg kartoteki, wycofujące ręczne zmiany użytkownika. To operacja w pełni lokalna (offline) — testowalna, choć wymaga poprawnie skonfigurowanej definicji kompletacji i magazynu.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Przelicz składniki/produkty wg kartoteki DokumentKompletacjaWorker.PrzeliczWgKartoteki(dok) (akcja w menu Czynności)
Definicja dokumentu kompletacji Definicja.SposobEdycjiKompletacji: SposobEdycjiKompletacji (≠ None)
Powiązanie składniki ↔ wyrób dokumenty kompletacji rozchodu/przychodu z DefDokHandlowych
Powiązanie z obrotami obroty rozchodowe składników i przychodowy wyrobu po Save

Pola i typy:

  • DokumentKompletacjaWorker: akcja void PrzeliczWgKartoteki(DokumentHandlowy dokument). Wycofuje relacje podrzędne pozycji (pozycja.PodrzędneRelacje) i przelicza kompletację wg kartoteki.
  • dok.Definicja.SposobEdycjiKompletacji: Soneta.Handel.SposobEdycjiKompletacji — gdy None, akcja niewidoczna (IsVisiblePrzeliczWgKartoteki).
  • Definicje kompletacji w module: hm.DefDokHandlowych.Kompletacja, .KompletacjaRozchód, .KompletacjaPrzychód (typu DefDokHandlowego).
  • Powiązania składników/wyrobu: pozycje dokumentu (dok.Pozycje) i ich relacje (PozycjaDokHandlowego.PodrzędneRelacje typu PozycjaRelacjiHandlowej).

Snippet:

using Soneta.Handel.Kompletacje;

// Dokument kompletacji „w locie" — definicja musi mieć SposobEdycjiKompletacji != None:
var dok = hm.DokHandlowe.WgNumer[...];

// Przeliczenie składników i wyrobu wg kartoteki kompletacji (OFFLINE, w transakcji wew. workera):
var worker = new DokumentKompletacjaWorker();
worker.PrzeliczWgKartoteki(dok);   // wycofuje zmiany użytkownika, odtwarza komplet z kartoteki
session.Save();                    // obroty składników (rozchód) i wyrobu (przychód) księgowane przy Save

// Sprawdzenie, czy dokument w ogóle obsługuje kompletację:
bool kompletacja = dok.Definicja.SposobEdycjiKompletacji != SposobEdycjiKompletacji.None;

Pułapki:

  • PrzeliczWgKartoteki kasuje ręczne zmiany użytkownika w kompletacji i odtwarza komplet z kartoteki — to operacja jednokierunkowa, nie „aktualizacja przyrostowa".
  • Worker steruje wewnętrzną flagą dok.BezKopiowania (włącza/wyłącza w try/finally) — nie ustawiaj jej samodzielnie obok wywołania workera.
  • Akcja jest niewidoczna dla SposobEdycjiKompletacji == None oraz dla dokumentu w stanie Detached/Deleted (IsVisiblePrzeliczWgKartoteki).
  • Obroty magazynowe (rozchód składników, przychód wyrobu) powstają dopiero po Session.Save() — w teście zastosuj wzorzec „zapis → SaveDispose() → odczyt na świeżej sesji" i pamiętaj o blokadzie stanu ujemnego w bazie Demo (składniki muszą mieć wcześniejszy zapisany przychód).

W74 — Intrastat (dane statystyczne i wyszukanie dokumentów do deklaracji)

Cel: uzupełnić na pozycjach dokumentu dane potrzebne do deklaracji Intrastat (kod CN, masa, kraj pochodzenia, ilość w jednostkach uzupełniających) za pomocą DokumentHandlowyZmienIntrastatWorker, oraz wyszukać dokumenty kwalifikujące się do deklaracji przywozu/wywozu za okres. Operacja jest w pełni lokalna (offline) — testowalna.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Aktualizacja danych Intrastat na pozycjach DokumentHandlowyZmienIntrastatWorker.Update() (akcja „Aktualizuj dane dla Intrastatu ...")
Wybór aktualizowanych danych DokumentHandlowyZmienIntrastatParams: KodCN, Masa, Kraj, Przelicznik (bool)
Rodzaj Intrastat na definicji Definicja.Intrastat: RodzajIntrastat (NieUwzględniaj/Przywóz/Wywóz/PrzywózWPodrzędnym)
Typ deklaracji (przywóz/wywóz) TypDeklaracji.IntrastatPrzywóz / IntrastatWywóz
Okres dokumentu do deklaracji dok.OkresIntrastat (miesiąc deklaracji)

Pola i typy:

  • DokumentHandlowyZmienIntrastatWorker: konstruktor (DokumentHandlowyZmienIntrastatParams @params) z [Context]; [Context] Dokument: DokumentHandlowy, [Context(Required=false)] Dokumenty: DokumentHandlowy[], Params (read-only). Akcja object Update().
  • DokumentHandlowyZmienIntrastatParams : ContextBase — KodCN: bool („Kod CN"), Masa: bool („Masa"), Kraj: bool („Kraj pochodzenia"), Przelicznik: bool („Ilość w jedn. uzupełn.").
  • dok.Definicja.Intrastat: Soneta.Magazyny.RodzajIntrastat. dok.KierunekMagazynu: Soneta.Magazyny.KierunekPartii (kraj pochodzenia aktualizowany tylko, gdy KierunekMagazynu != Brak).
  • Wykonawcza metoda dokumentu: dok.UaktualnijIntrastat(bool kodCN, bool masa, bool kraj, bool przelicznik): int (zwraca liczbę zaktualizowanych pozycji).

Snippet:

using Soneta.Deklaracje.UE;
using static Soneta.Deklaracje.UE.DokumentHandlowyZmienIntrastatWorker;

// Aktualizacja danych Intrastat na pozycjach dokumentu (OFFLINE — testowalne):
var ctx = session.GetEmptyContext();
ctx.TryAdd(() => dok);
var parametry = new DokumentHandlowyZmienIntrastatParams(ctx)
{
    KodCN = true,        // przepisz kod CN z kartoteki towaru
    Masa = true,         // przelicz masę pozycji
    Kraj = true,         // ustaw kraj pochodzenia
    Przelicznik = true   // ilość w jednostce uzupełniającej
};

var worker = new DokumentHandlowyZmienIntrastatWorker(parametry) { Dokument = dok };
worker.Update();         // aktualizuje pozycje; pomija dokumenty z Definicja.Intrastat == NieUwzględniaj
session.Save();

// Wyszukanie dokumentów do deklaracji za okres — filtr serwerowy po rodzaju Intrastatu i okresie:
var hm = session.GetHandel();
var okres = new FromTo(Date.Today.FirstDayMonth(), Date.Today.LastDayMonth());
foreach (DokumentHandlowy d in hm.DokHandlowe.WgNumer[(DokumentHandlowy d) =>
             d.OkresIntrastat >= okres.From && d.OkresIntrastat <= okres.To])
{
    bool przywoz = d.Definicja.Intrastat == RodzajIntrastat.Przywóz
                   || d.Definicja.Intrastat == RodzajIntrastat.PrzywózWPodrzędnym;
    // przywoz == true ⇒ TypDeklaracji.IntrastatPrzywóz, w przeciwnym razie IntrastatWywóz
}

Pułapki:

  • Update() rzuca ApplicationException, gdy dokument zawiera koszty dodatkowe z podziałem wg masy (PodzialKosztuDodatkowego == Masa) a zaznaczono aktualizację masy — nie da się wtedy przeliczyć masy.
  • Dokumenty z Definicja.Intrastat == RodzajIntrastat.NieUwzględniaj są pomijane (akcja niewidoczna — IsVisibleUpdate).
  • Kraj pochodzenia aktualizowany jest tylko, gdy dok.KierunekMagazynu != KierunekPartii.Brak — sam parametr Kraj=true nie wystarczy dla dokumentu bez ruchu magazynowego.
  • Jeśli istnieje już zatwierdzona deklaracja Intrastat za dany okres (OkresIntrastat.LastDayMonth()), worker dopisze do logu ostrzeżenie, że dane nie zmienią się w zatwierdzonej deklaracji (trzeba wygenerować korektę) — aktualizacja na dokumencie i tak się wykona.
  • Wyszukiwanie dokumentów do deklaracji filtruj serwerowo po OkresIntrastat i rodzaju Intrastatu z definicji — nie ładuj całej tabeli DokHandlowe do pamięci (safe-code §6).

14. Płatności dokumentu handlowego

Płatności (należności i zobowiązania) powstają automatycznie z dokumentu handlowego płatnego (np. FV, FZ) i opisują kwoty do uregulowania: termin, sposób zapłaty, ewidencję środków pieniężnych (ŚP) oraz stan rozliczenia z zapłatami. Z poziomu dokumentu dostęp do nich daje kolekcja dok.Platnosci (SubTable<Soneta.Kasa.Platnosc>). Pojedyncza płatność to obiekt Soneta.Kasa.Platnosc — w praktyce jedna z dwóch klas konkretnych: Naleznosc (kierunek Przychod, sprzedaż) lub Zobowiazanie (kierunek Rozchod, zakup). Wymagana referencja do Soneta.Kasa.

Pojęcia. Kwota płatności (Kwota: Currency) jest w walucie dokumentu; KwotaKsiegi: Currency to jej przeliczenie na PLN po Kurs. Stan uregulowania to StanRozliczenia (+ KwotaRozliczona, DoRozliczenia). Płatności są edytowalne wyłącznie, gdy dokument (i sama płatność) są w buforze — po zatwierdzeniu pola płatności stają się tylko do odczytu.

W75 — Przeglądanie płatności dokumentu

Cel: odczytać płatności wystawione z dokumentu — kwotę, walutę, sposób zapłaty, termin oraz stan rozliczenia — bez modyfikacji.

Warianty:

Wariant Źródło / pole
Lista płatności dokumentu dok.Platnosci (SubTable<Platnosc>)
Kwota i waluta p.Kwota: Currency (.Value, .Symbol)
Sposób zapłaty p.SposobZaplaty: Soneta.Kasa.SposobZaplaty (.Nazwa, .Typ, .MPP)
Termin płatności p.Termin: Date, p.TerminDni: int (dni od daty odniesienia)
Stan rozliczenia p.StanRozliczenia, p.Rozliczono: bool, p.KwotaRozliczona, p.DoRozliczenia
Kwota nierozliczona po terminie p.DoRozliczenia + warunek p.Termin < Date.Today
Należność / zobowiązanie p.Kierunek, p.CzyNaleznosc: bool, p.CzyZobowiazanie: bool

Pola i typy: Platnosc.Kwota: Soneta.Types.Currency, KwotaKsiegi: Currency (PLN), SposobZaplaty: Soneta.Kasa.SposobZaplaty, Termin: Soneta.Types.Date, TerminDni: int, StanRozliczenia: Soneta.Kasa.StanRozliczenia (Nierozliczony=0, Czesciowo=1, Calkowicie=2, NiePodlega=3), Rozliczono: bool, KwotaRozliczona: Currency, DoRozliczenia: Currency, Kierunek: Soneta.Kasa.KierunekPlatnosci, EwidencjaSP: Soneta.Kasa.EwidencjaSP.

Snippet:

var hm = session.GetHandel();
var dok = hm.DokHandlowe.WgDaty[...];        // lub inny lookup dokumentu

foreach (Platnosc p in dok.Platnosci)
{
    Currency kwota   = p.Kwota;                // w walucie dokumentu
    string waluta    = p.Kwota.Symbol;         // np. "PLN", "EUR"
    string sposob    = p.SposobZaplaty.Nazwa;  // np. "Przelew", "Gotówka"
    Date termin      = p.Termin;
    StanRozliczenia stan = p.StanRozliczenia;

    // Kwota pozostała do zapłaty i to, co już przeterminowane:
    Currency doZaplaty = p.DoRozliczenia;
    bool poTerminie    = !p.Rozliczono && p.Termin < Date.Today && p.DoRozliczenia > Currency.Zero;
}

Pułapki:

  • dok.Platnosci to SubTable — iteruj serwerowo, nie materializuj do List tylko po to, by policzyć elementy (IsEmpty/Count są dostępne na kolekcji). Patrz rowcondition.md.
  • StanRozliczenia.NiePodlega oznacza płatność nierozliczaną (p.Rozliczana == false) — nie myl jej z Nierozliczony (rozliczana, ale jeszcze niezapłacona).
  • Kwota jest w walucie dokumentu; do raportu w PLN użyj KwotaKsiegi (W81), nie mnóż „ręcznie".
  • „Po terminie" liczysz z Termin i DoRozliczenia względem Date.Today — w samej płatności nie ma gotowego pola „kwota po terminie".

W76 — Rozbicie płatności na raty

Cel: zamienić pojedynczą płatność dokumentu na zestaw rat (cyklicznych miesięcznych) albo na rozbicie netto + VAT, przy użyciu publicznego workera PodzialPlatnosciWorker.

Warianty:

Wariant Ustawienie WParams
Raty miesięczne wg liczby rat Metoda = WOptions.Raty, IlośćRat = n
Raty miesięczne wg kwoty raty Metoda = WOptions.Raty, Kwota = kwotaRaty (worker wyliczy liczbę rat)
Rozbicie netto + VAT (MPP) Metoda = WOptions.NettoPlusVat

Pola i typy: worker Soneta.Handel.PodzialPlatnosci.PodzialPlatnosciWorker, parametry Soneta.Handel.PodzialPlatnosci.WParams : ContextBase (inicjowane z Context zawierającego DokumentHandlowy): Metoda: WOptions (NettoPlusVat=0x1, Raty=0x2), IlośćRat: int, Kwota: Currency (kwota pojedynczej raty), TerminPierwszejWpłaty: Date (read-only — z warunków płatności), Cykl: WOptions (Miesięczny). Akcja: PodzielPlatnosci([Context] DokumentHandlowy).

Snippet:

// Worker działa na dokumencie w BUFORZE z kierunkiem płatności (FV/FZ).
// Parametry tworzymy przez Context (wzorzec worker-z-Params), patrz worker-extender.md.
var context = new Context(session);
context.Set(dok);                              // DokumentHandlowy w kontekście

var wp = new PodzialPlatnosci.WParams(context)
{
    Metoda  = PodzialPlatnosci.WOptions.Raty,
    IlośćRat = 3,                              // 3 równe raty miesięczne
};

var worker = new PodzialPlatnosci.PodzialPlatnosciWorker(wp);
worker.PodzielPlatnosci(dok);                  // sam otwiera transakcję i robi CommitUI

session.Save();

Pułapki:

  • Akcja jest dostępna tylko gdy dok.Bufor == true i dok.Definicja.KierunekPlatnosci != Brak (IsVisiblePodzielPlatnosci) — na zatwierdzonym dokumencie się nie wykona.
  • PodzielPlatnosci sam otwiera transakcję (Session.Logout(true) + CommitUI) i usuwa istniejące płatności dokumentu, zastępując je wyliczonymi ratami/podziałem. Nie zawijaj go w drugą transakcję edycyjną; po nim wywołaj session.Save().
  • W trybie Raty ustawienie Kwota przelicza IlośćRat (i odwrotnie) — ustaw jedno z dwóch.
  • Ostatnia rata przejmuje resztę z zaokrągleń (kwoty rat sumują się do BruttoCy dokumentu) — nie zakładaj równego podziału co do grosza.

W77 — Ręczne dodanie / edycja pojedynczej płatności

Cel: ręcznie ułożyć płatności dokumentu — np. część gotówką, resztę przelewem — ustawiając sposób zapłaty, ewidencję ŚP, termin i kwotę.

Warianty:

Wariant Operacja
Dodanie należności (sprzedaż) new Naleznosc(dok) + AddRow
Dodanie zobowiązania (zakup) new Zobowiazanie(dok) + AddRow
Edycja istniejącej zmiana pól na elemencie dok.Platnosci
Częściowo gotówka + przelew dwie płatności o różnym SposobZaplaty, suma Kwota = wartość dokumentu

Pola i typy: konstruktory Naleznosc(IDokumentPlatny), Zobowiazanie(IDokumentPlatny) (publiczne). Tabela płatności: KasaModule.GetInstance(session).Platnosci. Pola zapisywalne: SposobZaplaty: SposobZaplaty, EwidencjaSP: EwidencjaSP, Termin: Date (lub TerminDni: int), Kwota: Currency, KwotaMPP: Currency, Rachunek: RachunekBankowyPodmiotu, Priorytet: int.

Snippet:

var kasa = KasaModule.GetInstance(session);
var spZaplaty = kasa.SposobyZaplaty;

using (var t = session.Logout(editMode: true))   // dokument MUSI być w buforze
{
    // 1) część gotówką
    var gotowka = new Naleznosc(dok);             // sprzedaż -> Naleznosc; zakup -> Zobowiazanie
    kasa.Platnosci.AddRow(gotowka);
    gotowka.SposobZaplaty = spZaplaty.Gotówka;
    gotowka.Kwota  = new Currency(300m, "PLN");
    gotowka.Termin = dok.DataDokumentu;           // gotówka -> termin = data dokumentu

    // 2) reszta przelewem
    var przelew = new Naleznosc(dok);
    kasa.Platnosci.AddRow(przelew);
    przelew.SposobZaplaty = spZaplaty.WgNazwy["Przelew"];
    przelew.Kwota  = new Currency(dok.BruttoCy.Value - 300m, "PLN");
    przelew.TerminDni = 14;                        // 14 dni od daty odniesienia
    // przelew.Rachunek = ...                       // dla przelewu wskaż rachunek podmiotu

    t.Commit();                                     // CommitUI() w workerze/extenderze
}
session.Save();

Pułapki:

  • Płatność można dodać tylko do dokumentu w buforze — OnAdded rzuca wyjątek („Nie można dodawać płatności do zatwierdzonego dokumentu"). Platnosc.Bufor/IsReadOnly chronią edycję po zatwierdzeniu.
  • Dobierz klasę do kierunku dokumentu: sprzedaż (KierunekPlatnosci.Przychod) → Naleznosc, zakup (Rozchod) → Zobowiazanie. Zła klasa = niespójny kierunek.
  • Kwota to Currency — twórz new Currency(wartość, symbolWaluty); symbol musi być zgodny z walutą dokumentu/ewidencji (weryfikator ostrzega o niezgodności).
  • Dla sposobu zapłaty typu „przelew" wymagany jest Rachunek (weryfikator-ostrzeżenie). Ustaw rachunek należący do podmiotu płatności (twardy weryfikator RachunekPodmiotuVerifier).
  • SposobZaplaty pobieraj z tabeli (kasa.SposobyZaplaty.Gotówka, ...WgNazwy["Przelew"]) — to rekord konfiguracyjny, nie ustawiaj „z palca".

W78 — Warunki płatności z kontrahenta i ich przeliczenie na dokumencie

Cel: odczytać/ustawić warunki płatności dokumentu (sposób, termin w dniach, ewidencja ŚP) spójnie z domyślnymi warunkami kontrahenta, przez publiczny WarunkiPłatnościWorker.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Domyślne warunki z kontrahenta Kontrahent.SposobZaplaty, Kontrahent.Termin (W9) — inicjują płatność
Odczyt warunków dokumentu WarunkiPłatnościWorker: Sposób, TerminDni, Termin, EwidencjaSP, Kwota, Raty
Zmiana terminu (w dniach) worker.TerminDni = n lub worker.Termin = data
Zmiana sposobu zapłaty worker.Sposób = ... (przelicza też ewidencję ŚP)
Bezpośrednio na płatności p.TerminDni, p.Termin, p.SposobZaplaty, p.EwidencjaSP

Pola i typy: worker Soneta.Kasa.WarunkiPłatnościWorker (publiczny, zarejestrowany dla IDokumentPlatny): [Context] Dokument: IDokumentPlatny, TerminDni: int, Termin: Date, Sposób: SposobZaplaty, EwidencjaSP: EwidencjaSP, Kwota: Currency (read-only), Raty: int (liczba płatności). Operuje na pierwszej płatności dokumentu. Na kontrahencie: Kontrahent.SposobZaplaty: FormaPlatnosci, Kontrahent.Termin: int (patrz kontrahent W9).

Snippet:

// Warunki płatności kontrahenta są przenoszone na płatność przy jej tworzeniu/zmianie podmiotu.
// Do odczytu/zmiany "zbiorczej" warunków dokumentu służy WarunkiPłatnościWorker:
var context = new Context(session);
context.Set(dok);                                  // dok : IDokumentPlatny (DokumentHandlowy)

var warunki = new WarunkiPłatnościWorker { Dokument = dok };

int dni        = warunki.TerminDni;                // termin liczony w dniach
SposobZaplaty sp = warunki.Sposób;
int liczbaRat  = warunki.Raty;

using (var t = session.Logout(editMode: true))     // dokument w buforze
{
    if (!warunki.IsReadOnlyTerminDni())
        warunki.TerminDni = 21;                    // przelicza Termin na pierwszej płatności
    if (!warunki.IsReadOnlySposób())
        warunki.Sposób = session.GetKasa().SposobyZaplaty.WgNazwy["Przelew"];
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • WarunkiPłatnościWorker działa na pierwszej płatności i tylko gdy Raty <= 1 (jedna płatność); przy wielu płatnościach (Raty > 1) pola są read-only (IsReadOnly... zwracają true) — wtedy edytuj poszczególne płatności bezpośrednio (W77) albo użyj podziału (W76).
  • TerminDni to dni od daty odniesienia (TerminLiczonyOd/data dokumentu), nie data bezwzględna — ustawienie TerminDni przelicza Termin.
  • Edycja terminu może być zablokowana polityką (IEdycjaTerminuPlatnosci) — zawsze sprawdzaj IsReadOnlyTermin()/IsReadOnlyTerminDni() przed zapisem.
  • Zmiana Sposób przelicza ewidencję ŚP (subewidencję) — nie ustawiaj EwidencjaSP „obok", licz na spójność workera.

W79 — Zmiana płatnika (inny niż kontrahent)

Cel: ustawić na płatności podmiot inny niż kontrahent dokumentu (np. płatnik trzeci) i wykryć tę sytuację z poziomu dokumentu.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Zmiana płatnika płatności p.Podmiot = innyPodmiot (IPodmiotKasowy)
Wykrycie „innego płatnika" dok.InnyPłatnik: bool (read-only — true, gdy jakaś płatność ma Podmiot != Kontrahent)
Płatnik domyślny kontrahenta Kontrahent.Platnik: IPodmiotKasowy (kalkulowane — nadrzędny z relacji)

Pola i typy: Platnosc.Podmiot: Soneta.Kasa.IPodmiotKasowy (zapisywalne), DokumentHandlowy.InnyPłatnik: bool (kalkulowane, read-only), IsReadOnlyPodmiot(). Kontrahent implementuje IPodmiotKasowy.

Snippet:

// "Inny płatnik" ustawiamy na poziomie POJEDYNCZEJ płatności — pole Podmiot:
IPodmiotKasowy platnik = session.GetCRM().Kontrahenci.WgKodu["PLATNIK"];

using (var t = session.Logout(editMode: true))     // dokument w buforze
{
    foreach (Platnosc p in dok.Platnosci)
        if (!p.IsReadOnlyPodmiot())
            p.Podmiot = platnik;                    // rozrachunek przejdzie na nowy podmiot
    t.Commit();
}
session.Save();

// Odczyt: czy dokument ma płatnika innego niż kontrahent:
bool inny = dok.InnyPłatnik;                        // kalkulowane, tylko do odczytu

Pułapki:

  • dok.InnyPłatnik jest wyłącznie do odczytu — to flaga wyliczana z porównania p.Podmiot z dok.Kontrahent. Aby „zmienić płatnika", ustaw Platnosc.Podmiot, nie próbuj przypisać InnyPłatnik.
  • Podmiot jest read-only, gdy płatność jest częściowo rozliczona (KwotaRozliczona != 0) — sprawdzaj IsReadOnlyPodmiot().
  • Zmiana podmiotu przenosi rozrachunek na nowy podmiot i może podmienić zablokowany podmiot na jego zamiennik (wbudowana logika) — odczytaj p.Podmiot po zmianie, nie zakładaj wartości wejściowej.
  • Rachunek musi należeć do nowego Podmiot (twardy weryfikator) — po zmianie płatnika zweryfikuj/wyczyść rachunek.

W80 — Odczyt stanu rozliczenia płatności

Cel: ustalić, czy płatność jest rozliczona w całości, częściowo czy nierozliczona, oraz dotrzeć do powiązanych rozliczeń (zapłat).

Warianty:

Wariant Pole / kolekcja
Stan zbiorczy p.StanRozliczenia (Nierozliczony/Czesciowo/Calkowicie/NiePodlega)
Rozliczono całkowicie? p.Rozliczono: bool, p.Zrealizowane: bool
Kwoty p.KwotaRozliczona, p.DoRozliczenia
Data rozliczenia p.DataRozliczenia: Date (Date.MaxValue = nierozliczona)
Rozliczono na dzień p.RozliczonoDoDnia(Date data)
Powiązane rozliczenia/transakcje p.Dokumenty, p.Zaplaty (kolekcje RozliczenieSP)
Czy podlega rozliczeniu p.Rozliczana: bool

Pola i typy: StanRozliczenia: Soneta.Kasa.StanRozliczenia, Rozliczono: bool, Zrealizowane: bool, KwotaRozliczona/DoRozliczenia: Currency, DataRozliczenia: Date, Rozliczana: bool, Dokumenty/Zaplaty (rozliczenia typu Soneta.Kasa.RozliczenieSP), metoda RozliczonoDoDnia(Date, bool wgDatyKsi = false): Currency.

Snippet:

foreach (Platnosc p in dok.Platnosci)
{
    switch (p.StanRozliczenia)
    {
        case StanRozliczenia.Calkowicie: /* zapłacona w całości */ break;
        case StanRozliczenia.Czesciowo:  /* część zapłacona: p.DoRozliczenia > 0 */ break;
        case StanRozliczenia.Nierozliczony: /* brak zapłat */ break;
        case StanRozliczenia.NiePodlega:    /* płatność nierozliczana */ break;
    }

    Currency zaplaconoDoDzis = p.RozliczonoDoDnia(Date.Today);

    // Powiązane rozliczenia (transakcje zapłaty):
    foreach (RozliczenieSP r in p.Zaplaty) { /* r.Data, r.KwotaDokumentu, ... */ }
    foreach (RozliczenieSP r in p.Dokumenty) { /* r.Data, r.KwotaZaplaty, ... */ }
}

Pułapki:

  • StanRozliczenia jest kalkulowane z KwotaRozliczona/Kwota — nie ustawiaj go; rozliczenia powstają przez operacje kasowe/rozliczeniowe, nie przez bezpośredni zapis na płatności.
  • DataRozliczenia == Date.MaxValue oznacza „nierozliczona" — nie traktuj MaxValue jako realnej daty.
  • Rozliczenia są rozdzielone na dwie kolekcje (Dokumenty i Zaplaty) zależnie od strony powiązania — do pełnego obrazu przejrzyj obie.
  • Dla płatności Rozliczana == false (NiePodlega) DoRozliczenia wynosi zero — nie analizuj jej jak zaległości.

W81 — Płatności w walucie obcej (kwota w walucie vs PLN, kurs)

Cel: poprawnie odczytać/ustawić płatność walutową — kwotę w walucie obcej, jej przeliczenie na PLN oraz kurs i tabelę kursową.

Warianty:

Wariant Pole
Kwota w walucie dokumentu p.Kwota: Currency (symbol = waluta, np. „EUR")
Kwota w PLN (księgowa) p.KwotaKsiegi: Currency
Kurs i tabela p.Kurs: double, p.TabelaKursowa: TabelaKursowa
Interfejs walutowy IRowWithKurs: KwotaWaluty (= Kwota), KwotaPLN (= KwotaKsiegi)
Słownie p.Słownie: string

Pola i typy: Kwota: Currency (waluta dokumentu), KwotaKsiegi: Currency (PLN), Kurs: double, TabelaKursowa: Soneta.Waluty.TabelaKursowa. Platnosc implementuje Soneta.Waluty.IRowWithKurs (KwotaWaluty, KwotaPLN).

Snippet:

foreach (Platnosc p in dok.Platnosci)
{
    if (p.Kwota.Symbol != Currency.SystemSymbol)   // płatność walutowa (np. "EUR")
    {
        Currency wWalucie = p.Kwota;               // np. 1000 EUR
        Currency wPln     = p.KwotaKsiegi;         // przeliczenie na PLN
        double kurs       = p.Kurs;                // kurs zastosowany
        TabelaKursowa tab = p.TabelaKursowa;       // tabela kursów (lub null)
    }
}

// Ustawienie kursu ręcznie (gdy dokument/ewidencja walutowa, w buforze):
using (var t = session.Logout(editMode: true))
{
    foreach (Platnosc p in dok.Platnosci)
        if (p.Kwota.Symbol != Currency.SystemSymbol && !p.IsReadOnlyTabelaKursowa())
            p.TabelaKursowa = session.GetKasa().EwidencjeSP /* ... */ ?.TabelaKursowa;
    t.Commit();
}
session.Save();

Pułapki:

  • Dla płatności w PLN Kurs == 1.0 i TabelaKursowa == null — przeliczeniem zajmuj się tylko, gdy Kwota.Symbol != Currency.SystemSymbol.
  • KwotaKsiegi wylicza się z Kwota * Kurs; jeśli ustawisz tabelę bez kursu na datę dokumentu, kurs może pozostać 0.0 (brak kursu) — wtedy KwotaKsiegi będzie zerowa. Upewnij się, że tabela kursowa ma kurs na DataDokumentu (w bazie Demo brak kursów „na dziś" → operacja walutowa rzuca KursWalutyNotFoundException, por. rozdz. o walutach).
  • Kwota płatności walutowej musi mieć symbol zgodny z walutą dokumentu/ewidencji ŚP — weryfikator ostrzega o niezgodności symboli.
  • Sumę płatności w PLN czytaj z KwotaKsiegi (lub IRowWithKurs.KwotaPLN), nie przeliczaj Kwota własnym kursem.

W82 — Powiązanie płatności z terminem i rabatem za wcześniejszą zapłatę

Cel: obsłużyć rabat za wcześniejszą zapłatę (skonto) — wskazać termin uprawniający do rabatu i odczytać jego wpływ na warunki płatności dokumentu.

Warianty:

Wariant Mechanizm
Ustawienie terminu rabatu na dokumencie dok.RabatZaTerminPlatnosci.Termin = data
Odczyt naliczonego rabatu dok.RabatZaTerminPlatnosci.Rabat: Percent
Rodzaj rabatu dok.RabatZaTerminPlatnosci.Rodzaj: RodzajRabatuZaTerminPlatnosci
Termin samej płatności p.Termin, p.TerminDni (W77/W78)
Parametry rabatu na kontrahencie Kontrahent.RodzajRabatuZaTerminPlatnosci, TrybRabatu..., IloscDniDlaRabatu, WartoscRabatuZaKazdyDzien

Pola i typy: DokumentHandlowy.RabatZaTerminPlatnosci: Soneta.Handel.RabatZaTerminPlatnosci (subrow) z polami Termin: Date (zapisywalne — termin uprawniający do rabatu), Rabat: Percent (wyliczane), Rodzaj: RodzajRabatuZaTerminPlatnosci. Na płatności: Termin: Date, TerminDni: int, TerminLiczonyOd: Date (data odniesienia, read-only).

Snippet:

using (var t = session.Logout(editMode: true))     // dokument w buforze, z kontrahentem
{
    // Termin uprawniający do rabatu za wcześniejszą zapłatę (skonto):
    if (!dok.RabatZaTerminPlatnosci.IsReadOnlyTermin())
        dok.RabatZaTerminPlatnosci.Termin = dok.DataDokumentu.AddDays(7);
    t.Commit();
}
session.Save();

// Odczyt naliczonego rabatu (zależny od parametrów rabatu kontrahenta):
Percent rabat = dok.RabatZaTerminPlatnosci.Rabat;
Date terminRabatu = dok.RabatZaTerminPlatnosci.Termin;

Pułapki:

  • RabatZaTerminPlatnosci.Rabat jest wyliczany z parametrów kontrahenta (tryb: progresywny / podstawowy / progowy) i różnicy dni między Termin rabatu a terminem płatności — nie ustawiaj go wprost.
  • Ustawienie Termin < Date.Today zeruje rabat i czyści termin — przekazuj datę przyszłą.
  • Termin rabatu można ustawić tylko, gdy wszystkie płatności dokumentu mają ten sam termin (Dokument.Platnosci zgrupowane po Termin → jedna grupa); w przeciwnym razie rzuca RowException.
  • Edycja może być zablokowana polityką IEdycjaTerminuPlatnosci — sprawdzaj IsReadOnlyTermin().
  • Naliczenie rabatu wymaga skonfigurowanych parametrów na kontrahencie (RodzajRabatuZaTerminPlatnosci, Tryb..., progi/wartości) — bez nich Rabat pozostanie Percent.Zero.

Powiązane dokumenty

Reference in New Issue View Git Blame Copy Permalink